702 LXXVI. CURCULIONIDAE. — 86. Balaninus. 



,i,'a!lc)i , door Fly m c ii o p l c r a ^i^evoniid , op de bladen van eiken en 7(iil,i;eit. Eene 

 soort {B. ruhidus Gy//i.] leeft ge7i<oonlijk op den berk. Volwassen zijnde, kruipen de 

 larven in den ,i;rond om te verpoppen.. 



De larve en pop , alsmede de geheele levensf;eschiedenis van B. n u e u m werden 

 reeds door Rüsel ; de levenswijze van venosris en v Ulo sus is door Ratzeburg , de 

 larve van villosus door Gonreau en de larve van salieivorus door Focillon 

 besihreven. 



Van de 30 Rnropeesehe soorten konten 10 /// Nederland en i /// het aangrenze?id 

 gebied voor. 



I Sprictkiiots minstens tweemaal zoo Inng als breej, meer ol' minder lang toegespitst; duidelijk 

 geleed, de eerste twee Icedjes even groot. De leedjes van den rnniciilus meer of minder gestrekt. 

 Klauwen met een groot, tut aan het midden reikend, tandvormig aanliaugsel. üovcnzijde 

 meer of minder diclu vlekkig behaard of met scluibhaartjes bedekt (Sub-gen. Ba 1 a n i n ns i. sp.). 2 



Sprietknots nauwelijks ij maal zoo lang als breed, kort-eivormig ; onduidelijk geleed, liet ie 

 lid ongeveer zoo groot als de volgende leedjes te zamen. De laatste leedjes van den funiculus 

 weinig langer dan breed. Klauwen niet een kleinen, niet tot aan bet midden rcikenden basaal- 

 tand. Bovenzijde meer of minder lijn, gelijkmatig behaard, slechts bij B. c r 11 x met eene witte 

 schubteekening (Sub-gen. Balaiiobius lekel"). De zijden van meso- en metatliorax, alsook 

 van liet acliterlijf wit beschubd. g 



1 Schildje vrij lang en smal. Dekschilden cenigszins gewelfd. De sculptuur van het eerste sterniet, 

 tusschen de aciitercoxae, door liet scluibklecd bedekt 3 



Scliildje kort en breed, eenigszins rondachtig of vierkant. Dekschilden over de schijf tamelijk vlak 5 



3 Dekscliilden te zamen tamelijk smal, lang-liartvormig. Pjoteii lang en slank , lijn behaard. Snuit 



bij het 5 zoo lang als het geheele lichaam, tweemaal zoo lang als bij liet (J. Licliaam nagenoeg 

 gelijkmatig met grauwe of geelachtige schubharen bedekt. Achterdijen met een grooten, breeden 

 tand. Lengte 6J— 8i mm. (zonder den snuit). Op eiken i), ju"li~Sept. Niet inlandsch. In 

 VVestfalen en in de Rijnprov. bij Elberfcld (nia'stodon Jekel) (elephas Gylh.) 



Dekschilden te zamen kort-liartvormig. Pooten plomp, dicht met schubliarcii bezet. Snuit in 

 beide seksen nagenoeg even lang 4 



4 Achterdijen met een grooten, van achteren tot aan den top recht afgesneden tand. Het ie 



lid van den funicnlus opvallend langer dan liet 2e. Voordijeii op den onderkant tamelijk 

 gelijkmatig met korte, stijve borstelhareu bezet. Lichaam dicht en grof, met lichter of 

 donkerder geelachtige sehubharen bedekt; de dekschilden meestal iets vlekkig; gewoonlijk 

 ook het halsschild met drie llauwe, lichtere langsstrepen. De naad weinig of niet kantig 

 verlieveii. Lengte 4^ — 8 mm. In bosschen, op oude eiken; Mei — Juni. Zeer zeldzaam, Zierikzee 

 en Cuijk (sericeus Desbr.) i. pellltus Bohem. 



Achterdijen met een grooten, spitsen, dooruaclitigeu tand, welks aciiterrand niet recht, maar 

 uitgebogen is. Onder- en bovenzijde diclit met lange, dikke, staafvormige schubharen bezet. 

 De naad, met de daarop eenigszins opgerichte schubharen, op het achterste derde gedeelte 

 in 't oog vallend kantig verheven. Overigens zeer op pellitus gelijkend en gemakkelijk 

 daarmede te verwarreu. Lengte 6—8 m:ii. In bossclieu op eiken 2). Verbreid en op sommige 

 plaatsen niet zeldzaam. Zij ontwikkelt zich uit eikels. 



(glandium Desbr., nee Marsh.) 2. venosus Grav. 



5 Snuit diepzwart, althans van af de basis tot aan de in|)lanting der sprieten; pooten eveneens 



zwart. Si'rieten roestrood, de knots grootendeels berookt en dof. Lichaam zwart; op de 

 onderzijde gelijkmatig en vrij dicht-, op de bovenzijde spaarzamer, niarmerachiig, met grijs- 

 (if geelachtige schubliaartjes bedekt, achter het midden der dekschilden een dwarsband vormend. 

 Schildje en het bovengedeelte der epimeren van den mesothorax opvallend dicht bescluibd. 

 Het eerste lid van den funiculus aanmerkelijk langer dan het 2e. Dijen met een kleinen 

 maar duidelijkcn tand. Snuit bij het ï zoo lang als het lichaam. Deze soort is dadelijk te 

 herkennen aan de zwarte kleur en de spaarzame, vlekkige beharing. Lengte 3J — 5 mm. In 

 bosschen , op eiken; de larve ontwikkelt zich in de nog sappige gallen van Te ra s t e rm i n a 1 is, 

 waaruit de kever in het begin van Juli te voorschijn komt. Op vele plaatsen niet zeldzaam ; 

 ik zag geen exemplaren uit de diiinstreek . (cordifer Foiircr., 'i ccrasorum F.) 5. villosus F. 



1) Iii /uidelljker streken ook up tamme kastaiij-'s, iii «.IKit \rucli[eii lie larven leven. 



tl) l'rol. K. S^lp^ deelt ab nierkwaardiplu'id mede, >1:M 11 venosns iii Honparije eenmaal seliadelijk was aan kerseiiLonmen, 



waar no^' jïroene kersen niet den snuit diep aanj;eliumd werden; lielzelfde was ouk Ijet ;4eval mu'1 de knupijen en de leediTe, 



nug unrijiie vruelileii van K v u Tl y m VI s e u r u p a e n s. Vernmedeli]k waren de i-ikei-liaorders uil een lïekapl eikenboseli . 



door llunjier gedreven, naar i-en kersenliunmgaard verhuisd, ufsehiiun de aldaar op eiken iiü[; veelviildifïer vourkumeiidt' 



11. 1 11 r 1) a l n 3 /ieli up de kersentiuinnen niei verloailde. 



