LXXVI. CURCULIONIDAK. — 94. AlMON. 715 



7 Dckscliildcn gcliccl zwartbruin , bruin of roodbriiinacluig, of' alleen over de schijf roodgeel. 



Sprieten bijna aan de basis van den snnii ingeplant. Kop sierU bcli.iard 8 



Dekscliilden gcliccl zwart, blauw, bronzig-groen of nietaalkleurig y 



8 Licbaani smal, gestrekt. !vop, iialsscliild en dekscliilden zwanbrnin, bruin of liclucr of donkerder 



roodbruin; diclit wit of geelwitaclitig, ecnigszins vleUkig bebaard; op de dekscliilden met twee 

 .scliuine, kale dwarsbandcn. Onderzijde diclit wit bebaard. Sprieten en pooten geel; de tarsen 

 en veelal liet niteinde of liet grootste gedeelte der sprieten berookt. Malsscbild aan de basis 

 diep tweemaal nitgebogcn. Snuit iets langer dan bij inalvac; bij liet t? korter en dikker, 

 diclit wit behaard; bij het $ langer en dinincr, glanzig, bijna kaal. I.engtc i'- 2! mm. Op 

 brandnetels, vooral op Unica dioica; de larve leeft en ondergaat hare inetamorphose in 

 de stengels nabij de knoopcn; de kever komt in jnli te voorschijn. Niet zeldzaam. 



(vernale 1'ayk.) 4. i-rticarium llerbst. 



Lichaam eivormig. Kop en lialsschild zwart; dekscliilden gcelrood,om bet schildje met eene 

 donkere vlek, welke veelal de geheelc basis inneemt en zelfs langs den naad of bovendien 

 langs de zijden voortloopt, zoodat er dan slechts eene geelachtige vlek op bet midden van 

 elk der dekscliilden overblijft. Reharing, vooral op de onderzijde, de kop, bet halsschild en 

 aan de basis der dekscliilden, dicht, wollig, wit of geelwit. Sprieten en pooten geel. Snuit 

 kort en dik, naar het uiteinde meestal roodachtig; bij het (? korter, doller en sterker behaard. 

 Lengte I5— 2J mm. Op droge gronden , langs wegen , in tuinen; op verschillende M a I vace e ëii; 

 de larve onder andereu in de vruclitjes van Sla I va syl vest ris en rot u n d i fo I ia. Zeldzaam; 

 den Haag, V'lissingen en Middelburg . . (? pulex Gueze, ? minutiim Fourcr.) 5. malvae F. 



9 Lichaam duidelijk wit of aschgranw bebaard, ten minste aan de zijden van den thorax . . 10 



Lichaam zonder in 't oog vallende beharing. De soorten leven grootendecls op Trifolinm 

 en Ononis; A. difforme leeft vermoedelijk op Polygonum hydropipcr, van 

 laevicolle is het voorkomen twijl'elaclitig 14 



10 Achtersclienen zwart. Dekscliilden naar achteren sterk verbreed en gewelfd, kort-eiroiul . . 11 

 Achterschenen gecirood. Dekscliilden ovaal of lang-ovaal 12 



11 Dekscliilden blauwachtig of metaalglanzig-groen ; overigens het licliaara zwart; tamelijk lijn, 



maar duidelijk, aan de zijden van den thorax dichter aschgranw behaard. Sprietwortel en de 

 dijen geelrood, de schenen, tarsen en knieën zwart; zelden de sprieten geheel zwart. Middel- 

 coxae vau elkaar verwijderd. Lengte if— 2 mm. Langs heuvels en droge bossclien; op 

 Genista soorten, voor- en najaar. Niet inlandsch. In VVestfalen. 



(I I a V o fe m o r a t u m llerbst) 



Dekscbilden , evenals de rest van het lichaam, leikleurig-zwart. Beharing witgrauw, dicht, fijn , 

 doch duidelijk; de borst zeer dicht en lang wit behaard. Oogcn, vooral bij het ^, met witte 

 haartjes omgeven. Sprieten bij het ^ geheel-, bij het J alleen aan den wortel roodgeel. Pooten 

 roodgeel, de coxae, trochanters, knieën, schenen, de acliterpooten en tarsen, of ook nog 

 de middclscheneu en soms ook het uiteinde en de basis der voorschenen meer of minder 

 zwartaclitig. Exemplaren met zwarte middel- en achterschenen werden als var. Griesbaiini 

 Steph. beschreven. Middelcoxae dicht aaneenstaandc. Het ^ is gewoonlijk kleiner; de snuit 

 korter c<< geheel behaard; onderzijde van halsschild en coxae der voorpooteii sterker beliaard 

 dan bij het J, de trochanters soms roodachtig. Lengte li -2 mm. In vochtige grasvelden, gemeen 

 op Vicia cracca; de larve ontwikkelt zicli in de peulen; Jniü — October. 41. viciae Payk. 



12 Tusscbenruiniten op de dekschildeu tivee tot driemaal zoo breed als de onduidelijk bestippelde 



langslijnen. Zwart, fijn maar duidelijk en dicht, witgrauw behaard; om de oogen, vooral bij 

 het <?, met witte haartjes. Dekscliilden ovaal, iets grocuachtig brouzig-zwart. Onderzijde van den 

 thorax en van het achterlijf dicht krijtwit, schubachtig behaard. PootLU roodgeel; coxac, 

 trochanters en tarsen zwartachtig. Halsschild lijn en vrij dicht bestippeld. Bij het ,^ de kottere 

 snuit van afliet midden tot nabij het zwartachtige uiteinde roodgeel, op de onderzijde met 

 een bundel grove, witte haren; de coxae der achterpooteu meer of minder donker gekleurd; 

 sprieten, pooten, de vier voorste coxae en het uiteinde vau het achterlijf geel. Bij het J 

 de snuit langer en dunner, ongeveer zoo lang als kop en halsschild te zaïiien, zwart, glanzig, 

 van voren nagenoeg glad; sprieten iets donkerder. Lengte 2^ — 3 inm. Verbreid eu op sommige 

 [ilaatscu gemeen op Mal vace een; de larve ontwikkelt zich in de vrucbties vau Mal va 

 sylvestris en rotundifolia (imlvariuii Kirby) 19. rufirostre F. 



Tusscbenruiniten op de dekschildeu ternauwernood breeder dan de stippellijnen. Kleinere soorten. 

 Op Mercu rial is 13 



13 Tarsen en trochanters (de gebeele pooten op de zwarte coxae iiaj roodgeel. Sprieten roestrood 



of eeiiigszins berookt. Aciiterhoeken van het halsschild, van boven gezien, ecnigszins naar 

 buiten scherp uitstekende. Zwart, soms iets bronzig. Dekschildeu, evenals de rest der boven- 

 zijde, vrij grof en dicht, witachtig-, aan de basis plaatselijk nog dichter bebaard; over he: 



