LXXVI. CURCULIONIDAE. — 94. ApiON. 723 



Keel vlak, van achteren zonder dvvarsverlievenheici, of is ii:i;irv,Tn sk'clits een uiterst klein 

 rndimetit zichtbaar (pisi, astragali]) 47 



47 Ilalsschild minstens zoo lang als hreed 48 



llalsschild hreeder dan lang, sterk bestippeld. Kop kort, voorhoolil zonder lantjsstreepjes, 

 de vertex naar achteren verbreed; de keel met cene dwarsverhevenheid onder de oogen, welke 

 veel minder ontwikkeld is dan bij e I e ga n 1 11 1 11 in; de oogcn sterk uitpuilend. Dekschilden 

 buikig, kort-eivormig, naar achteren sterk verbreed; licliter ol donkerder blauw; met breede, 

 die|ie stippelgroeven , waarin ketenrijen; de tiisscbcnniimtcn meer of minder gewelfd. 

 Overigens zwart, liij het ^ de sntiit nanwelijUs zoo lang als ko|i en lialsschiid te zanien, 

 op de onderzijde vrij duidelijk behaard, in het midden breeder dan aan de basis; bij het $ 

 minstens zoo lang als kop en lialsschiid te zamen , op het inplamingsptMit der sprieten zoo 

 breed als aan de basis, op de onderzijde onduidelijk behaard. Lengte 2 — 2j min. Verbreid 

 op Vici a-soorten, vooral op Vicia se pi 11 ni. 



(gravidnin Oliv., pinictifrons Kirby, pasticmn Germ.) 32. pisi 1'. 



48 De eerste drie leedjcs van den finiiculiis lang-ovaal of verlengd. Dekschilden met dnidelijke 



schouders, de tusschcnniinnen der stippellijnen vlak of gewelfd, niet gekield 4y 



Alle leedjes van den fiiniciiUis cenigszins kogelrond, Dekschilden lang-eivorinig, gewelfd, zonder 

 schouders; de tnsschcnruimten gekield, ternauwernood breeder dan de diepe, van eene ketenrij 

 voorziene langsstrepcn. llalsschild langer dan breed, zeer lijn en verspreid bestippeld; met 

 een diep basaalgroefje. Koolzwart, lakglanzig. Bij bet <? de snuit veel korter dan kop en 

 lialsschiid te zamen, duidelijker behaard; bij het $ langer dan kop en lialsschiid te zamen. 

 I, engte 2^ — 2| min. in vochtige bosschen en grasvelden, op Lo tus uligiiiosus en corni- 

 culatus. Juni — Oct.; de larve leeft in de peulen. Verbreid in de diUiviale streken en Ziiid- 

 Limburg, doch overal zeldzaam (Kunzei Bolicm.") 34. ebeninum Kirby. 



4.^ Vnorlioofd de helft smaller dan de snuit, rimpelig bestippeld. llalsschild zwart. Dekschilden 

 blauw of zwartblauw; eivormig, van achteren afgerond. Deze soort heeft veel overeenkomst 

 met pisi, doch is gestrekter van vorm; het lialsschiid is langer, duidelijk en dicht, doch 

 lijner bestippeld, met onduidelijk basaalgroefje; oogen meer langwerpig, de keel zonder 

 eciiigc verhevenheid; de dekschilden aan de basis ongeveer tweemaal zoo breed als het 

 llalsschild, in de smallere langsgroeven staan de stippels wijder uiteen; de tussclicnruiinteu 

 zeer vlak. Snuit bij het J iets langer dan kop en balsschild te zamen, dunner en langer dan 

 bij het ^, tamelijk glanzig, zwakker bestippeld. Lengte 2 — 2i mm. Op Vicia sepium en 

 sativa, soms ook in aantal op vruchtboomen. V'erbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam. 



(y coendeum llerbst, inarchicum Gylli., subsulcatum Marsh., subcoernlenm Stepli., 



stenocephahim Perris) ,;i. aethiops llerbst. 



Voorhoofd zoo breed als de snuit, llalsschild en dekschilden van dezelfde kleur 50 



50 llalsschild vrij sterk, zeer dicht of eenigszins rimpelig bestippeld. Kleinere soorten .... 51 



llalsschild zeer lijn, verspreid, doch cenigszins veranderlijk bestippeld; tamelijk breed, met 

 een duidelijk basaalgroefje, Dekschilden ovaal, gewelfd; met smalle, weinig diepe stippel- 

 groeven, welke naar het uiteinde iets dieper worden en breede, vlakke tusschenruimteii. 

 Oogen uitpuilend. Voorhoofd met meer of minder duidelijke langsstrcpen. Lichaam geheel 

 zwartblauw, donkerblauw of iets groenachtig; eenigszins matglanzig, nagenoeg onbehaard; 

 de snuit zwart. Hij het <? de snuit dikker, van voren weinig versmald, dof en duidelijk 

 bestippeld; bij het J duidelijk versmald, op de voorhelft matig glanzig en uiterst fijn be- 

 stippeld. Lengte 2^ — 2> mm, In bosschen', langs wegen, in grasvelden; op Vicia sepium 

 en cracca. Nijmegen, Warnsveld en Doetinchem, gemeen in de omstreken van Maastricht, 

 Juli. In de Rijnprov. bij Aken en Crefeld. 



(Paykullii Des Gozis, snlcifrons Kirby) 33. punctigerum Payk. 



51 Lichaam geheel C^ncz de pooten) fraai glanzig staalblauw, groen of koperklenrig-inetaalgroeii. 



Voorhoofd tnsschen de oogen met grovere en fijnere langsstreepjes of rimpels, llalsscliild 

 naar voren versmald en iets iugesnoerd, vrij sterk en dicht bestippeld; met eene, over het 

 midden reikende, langsgroef. Bij het j de snuit zoo lang als kop en lialsschiid te zamen, 

 dun, sterk glanzig; bij het J korter, op het midden duidelijk verdikt, bestippeld, veel 

 minder glanzig. Deze soort herinnert in habitus aan elegautulum, doch onderscheidt 

 zich behalve door de kleur, o.a., door het rudimentair zijn der keelverhcvenheid. Lengte 

 2;', — 2j mm. Langs boschranden, op Astragalus glycyphyllos 1); Mei — Juli. Niet 

 inlaudsch. lu de Rijnprov. bij Crefeld, in Westfalen en bij Hamburg. 



(sacculare Des Goz.) (ast ra gal i Payk.) 



Lichaam geheel (met de pooten) zwart, matglanzig. Deze soort heeft eenigszins den habitus 



in Nfdi-rlaild nUci-n hij Niiilir'<:.'ii ni V;ill*fTlliiT{I I I.iilllmi'n) jr.Adlldt'Il. 



