73° LXXVI. CuRCULioNiDAE. — 94. Apion. — LXXVII, Scolytidae. 



miiuicr yrof licstijipcldc li;ilsscliilcl cii lic kortere ilcUscliiklcn. Lcnglc 2J — 3! min. Langs 

 büschrandcn en aan hellingen, op R n me x-soortcn. Verbreid, doeli overal zeldzaam. 



65. cruentatum Walton. 

 85 Kop zoo lang als breed ü6 



Kop breedcr dan lang, de schedel lijn en dieht bestippcid, de slajien onbcstippeld, glad.Snnit 

 bij het J dini, sterk gckroiiul, langer dan het halsschild; zeer glanzig en lijn bcstippeld. 

 llalsscliild eenigszins verbreed, naar voren sleclits wciiiig versmald, fijn en dicht bestiiipeld. 

 Dekscliilden lang-eivormig, smal, met nagenoeg panillelc zijden, lïovenzijde dof, meer in 't oog 

 vallend behaard. De kleinste der mode soorten. Lengte + 2 mm. Op droge terreinen, heide- 

 en dninstrcken; op Riiniex acctosella en Tencriinn scorodonia. Verbreid en op 

 sommige ])laatsen niet zeldzaam 68. rubens Steph. 



ü6 .Snuit recht of n.igenoeg recht; bij het S opvallend langer dan de kop, en zelfs iets langer 

 dan het halsschild, vrij dun en glanzig. Kop dnidelijk en zeer dicht bestippeld. Halsschild 

 langer dan breed, eenigszins cylindervormig, lijn en zeer dicht bestippeld; de hasaalindrid; 

 meestal zeer onduidelijk. Dekscliilden langwerpig-eirond. Bovenzijde dnidelijk, lijn behaard. 

 Lengte 2j — 3 mm. Op zonnige, zandige terreinen; op Rum ex acetosella. De larven 

 veroorzaken e'én- of meerkainerige gallen, ter grootte van eeiie hazelnoot, aan de wortels. 

 Op sommige plaatsen in de duin- en heidestreken niet zeldzaam . . 66. sanguineum de G. 



Snuit gebogen; bij het J zoo lang als de kop en ook als het halsschild. Kop tamelijk lijn en 

 dicht bestippeld. Halsschild zoo lang als breed, naar voren slechts weinig versmald; met 

 een onduidelijkeu basaalindriik; tamelijk lijn, zeer dicht en eenigszins rimpelig bestippeld. 

 Dekscliilden lang-eivormig, doch korter dan bij sa n g ni nc n m. liovenzijde uiterst lijn beliaard. 

 Lengte 2 — 2j mm. Overal zeer gemeen op R 11 m e x acetosella; de larve, die evenals de 

 poji oranjerood gekleurd is, veroorzaakt ecnc galvorming op de middennerf of aan de steel 

 der bladen. Dikv.'erf leven twee larven bijeen in eene grootere gal. 



(^haematodes Kirby) 67. frumentarium 1'ayk. 



LXXVll. Familie SCOLYTIDAE (Fig. 122 en 123). 



CB o s t r y c h i d a e a u c t.) 



Deze, onder i]i:n naam van „Schorskcvers" of beter „Bastkevers" i) bekende, familie, is eene der 

 belangrijkste groepen, vooral met het oog op de levenswijze. De soorten leven nl. verborgen, hoofd- 

 zakelijk achter de schors van stammen, ook van wortelstokken en wortels van boomen, zeldzamer 

 van stengels van liecsterachtige [danten. Een kleiner aantal zou beter den naam verdienen van „Ilout- 

 boordcrs" 2), daar zij bepaaldelijk graven in het spint, ja zelfs in het kernhout. Deze familie ver- 

 toont de naaste verwantschap met de Cossoniiii onderde C u ren 1 i 011 ida e, en onderscheidt 

 zich van de oneigenlijke xylophagen (Apatidac en Anobiidae) hoofdzakelijk door den grooten , 

 uit meerdere, in den regel niet los samenhangende, leedjes bestaanden, of zeer ondnidelijk- of zelfs 

 niet geleden sprietknop. Het niet in ons gebied vertegenwoordigde genus Pli 1 oe o trib us Latr. nadert, 

 door de inplanting der sprieten en eenigermate door de afwijkende gedaante van den sprietknop, 

 tot het genus Dorcatoma onder de Anobiidae. Het zijn doorgaans kleine, gemiddeld 2-5 mm. 

 lange kevertjes; een geringer aantal is nog kleiner, tot i mm. lang; Dcndroc tonus 111 i ca 11 s, de 

 grootste Europeeschc soort, bereikt soms 8J min. 3). Zij zijn zwart, kastanjebruin, rood-of geelbruin ; 

 langer of korter cylindervormig of meer elliptisch en iets neergedrukt (Scolytns), zeldzamer lang- 

 ovaal, het J' van Anisaiidrus dispar oingekecrd-eivormig. De kop is grootendcels onbedekt, 

 slechts met eene korte, dikke, snuitvormigc voortzetting; ofwel eenigszins kogelvormig, zonder 

 eenige aanduiding van een snuit en dan geheel in het halsschild terngtrekbaar, waardoor dit laatste 

 alsdan den kop kapvormig overwelft (Tomicini). 



Sprieten (Fig. 123) aan de zijden van den snuit, vóór de oogen, ingeplant; bij 1' h I o e o t ri b iis 

 Latr. daarentegen op het voorhoofd nabij den binnenrand der oogen; vrij kort, korter dan de kop, 

 meer of minder duidelijk gebroken, doordat de scapns, welke langer is dan de ftiniculus, met dezen 

 een hoek vormt. Funiciilus 4- tot 7-ledig, bij Crypturgus slechts 2-, bij het Amerikaansche genus 

 C o r t 11 y 1 n s Er. slechts i-ledig ; C ry p h a 1 ti s (II y p o t li e 11 e m 11 s) e r n d i t u s Westw. zou een 3-lcdigcn 

 funiculns hebben. Eindknop groot, veelal de halve sprietlengte innemende, meestal dicht en vast; 

 meer of minder rondaclitig of eenigszins kogelvormig, ovaal, omgekeerd-eirond, langwerpig-eirond, 



1) II'- ^ -i^l il '!'■ l.iiirKiiliLij; l:iii ,1,. sj„,r> , ,1 i. I„-1 ba^lpl•.l.■.•ll|. . .laarlilj li.-l .aiul.ium ni vt-i-hll CM'U lii-l hj.iul 



;é;iii . i*iik<-li-ii li-vfii lic|i;taldi-lijk jii dt' suliors . :ui(li-rfil nayt'iiuf}; alk'i-ii in lirl s|iiiil. 

 -) (Il I Huillki'ïcr-. > ïuuais limU'itttins n- iiut-iiM. 

 'i] P h 1 u co Ir u jj t s prüc t r 11 s Er. uit Braiilic, ccn rt-us undcr du S t u 1 > l i d c u , btifiki iult^ li-ül- Icnj^lc \aii U luiu. 



