LXXVII. SCOLYTIÜAK. — I. ScOI.YTUS. 739 



1 liet tweede sieniict zonder doornaclitig ol' bultig iiitsieeksel in liet midden (van terzijde gezien 



valt dit diiideliJU in 't oog) 2 



Het tweede stcrniet, in beide seksen, met een grooten, horizontalen, kcgclvormigen tand, welks 

 toj) afgerond is; bet 3e en 4c sicrniet zonder bultje; bij var. ' trioriiiilus Eicbli. het 3c 

 sterniet in bet midden van den tuprand met een zeer klein bultje, bet 4c meestal ook met 

 cenig spoor daarvan. Oe achicrraud van het 2e, 3e en 4e sierniet aan de zijden hoekig, 

 tandvorniig uitgetrokken. Deksihilden langer dan bet balsschiid; ile tusschcnruimien der diclit 

 aaueeustaande stippellijnen uiei eene regelmatige, in sterkte weinig daarvan verschillende, 

 stippelrij; bij ab. s. iilmi Redt. zijn de stippcirijen der tusschenruimten opvallend fijner 

 dan de stippellijnen. Zwart ol'pekbruin; dekscbildcn geheel zwart, donker kastanjebruin, 

 donkerder ol' lichter roodbruin, veelal alleen aan het uiteinde of ook aan Je basis meer rood, 

 de over her achterlijf uitstekende toprand , alsmede de voortand en soms ook de aehterrand 

 van het lialsschild gewoonlijk doorschijnend rooi. Sprieten t;eeIachtig-roodbruin , pootcn 

 gelieel of grootendecls rood. Vele exemplaren zijn grootendecls roodbruin. Het voorlioofd 

 iiij bet i eenigszins afgeplat, aan de zijden en van achteren lang, zijdeachtig, geel behaard; 

 bij het $ iets gewelfd, zonder lange beharing. I.cngtc 2J— 3^ nnn. De ., Kleine lepenspiiukever''. 

 Verbreid en op soniniige plaatsen niet zeldzaam, vooral in allcc-boomen, zoowel het type als de 

 ab. s. tilmi. Hare levenswijze komt met die van S. Geoffroyi overeen. De nioedergang is 

 gemiddeld 4 ccntim. lang en loopt eveneens vertikaal, doch is, evenals de larvengangen, die 

 met grootere regelmaat geschikt en aan haar begin zeer nauw zijn, alsook in grooter aantal 

 en dichter bijeen uitgaan, minder krachtig ontwikkeld; zij vertoont slechts één enkel boor- 

 gat, lieefi geen Incbtgatcn en bezit dikwerf eene verwijding aan een der uiteinden. Deze 

 gangen, die overigens even lang zijn als bij Gco f fro y i, bevinden zich nagenoeg uifjlnitend 

 in de schors, slechts de pojiholten kinmen tot even in het spint reiken. Vooral zijn liet 

 jongere, ongeveer 20-jarige iepen en Iniogere takken die aangetast worden, hetzij door haar 

 alleen, of in gezelschap van (Jeoffroyi. De voortplanting schijnt vrij laat plaats te hebben, 

 zelfs zon zij, volgens F.khhoff', eerst in Juni en Juli zwermen. De larven overwinteren. 

 Niet onwaarschijnlijk is het dat twee generaties in het jaar plaats vinden en de kevers 

 nogmaals in Augustus zwermen 7. multistriatus Marsh. 



2 Voorhoofd hij liet $ eenigszins concaaf en lang geel bebaard, niet eene lljue, liij het $ met 



eene krachtige bmgskiel. Eerste tussehcnruimte der stip|iellijuen op de dekschilden langs den 

 naad, achter het schildje, met eene fijne stippelrij. Tweede stcrniet vertikaal jfvalleud. Bij 

 het $ het achterlijf zonder bultjes. Bij het ^ het achterlijf niet bebaard; bet derde sterniet 

 in bet midden niet een knopvormig bultje, het 4e aan den aehterrand sterk kantig opgericht 

 en in het midden llaiiw nitgcrand; het laatste sterniet zonder baarbnndcltjes. Deze soort is 

 doorgaans grooter dan Geoffroyi. (Jlanzig zwart, de dekschilden zelden roudl>ruinaclitig. 

 lialsschild zeer lijn bestippeld. Tusschenrninneu der stippellijnen op de dekschilden met i 

 of 2 stippelrijen. Lengte 4^— (50 mm. De „Groote Berkenspintkever". Vooral in zeer oude 

 of in ziekelijke, eenigszins kwijiicnde berkenstainmcn; de vraatliguur is in de bastlaag of 

 tot diep in de schors (Plaat 11 üg. i en 2); de schade scliijnt, althans in Nederland, niet 

 van beteekenis te zijn. Men herkent de aanwezigheid van deze soort gemakkelijk aan de 

 rijen Uichtgaten, welke o\\ de witte schors, als gaten van liagclkorrels, in 't oog 

 vallen. De verticale moedergang is aanmerkelijk langer dan bij Geoffroyi, tot 10 cm. 

 lang, zij begint veelal met eene onregelmatige kromming; het aantal luchtgaten is 

 veelal 2 tot 4, menigmaal ook meer. De daaruit gaande larvengangen worden tot 15 cm. 

 lang en vormen, dicht aanccnstaande, eene meestal geheel afgesloten figuur. Het $ graaft 

 niet dadelijk hare moedergang, maar zij legt dicht onder de oppervlakte van de schors 

 allerlei onregelmatige, schuine gangen aan, welke echter niet dienen tot het leggen van eieren ; 

 ook daarin worden verscheidene, soms dicht bijeen , veelal in rijen staande luchtgaten geknaagd. 

 De popholten zitten meest in de schors, doch ook wel in het spint. De copulatie geschiedt 

 zoo, dat het $, op de schors zittende, het halfin het boorgat zittende J bevrucht. De 

 generatie is éénjarig, althans bij de gewone temperatuur. Zij zwermt Iaat, O)) zijn vroegst 

 op het einde van Mei, gewoonlijk echter in Juli. (destructor Ratzeb.) i. Ratzeburgü Janson. 



Voorhoofd in beide seksen vlak gewelfd, zonder langskicl 3 



3 Voorhoofd in het midden uiterst dicht, als 't ware kort geschoren, geelachtig viltig behaard, 



overigens aan de zijden zonder langere beharing. Eerste nisschcnriiimte der stippellijnen op 

 de dekseliilden, langs den naad achter het schildje, onregelmatig bestippeld. Tweede sterniet 

 geleidelijk afvallend. Het 3e en 4e stcrniet gewoonlijk in beide seksen met een klein bultje 

 van achteren. Bij het J het achterlijf behaard , het laatste sterniet met een iiidnd; en twee 

 roestkleurige Iiaarbiindeltjes. Glanzig, zwart; dekschilden eenkleurig rooilbruin of donker 

 gevlekt, ook wel zwart, het uiteinde en de schouders roodaclitig. Sprieten en pooten rood- 

 achtig-geelbruin, de dijen meestal gedeeltelijk donker gekleurd, lialsschild aan de zijden 

 sterker en dichter, in het midden uiterst lijn en verspreid bestippeld. Dekschilden langs 

 den naad, naar voren, sterk verdiept; de breede tusschenruimten met 2 of 3 meer of minder 



