LXXVII. SCOLYTIDAE. — 4. HYLESINUS. 743 



4. Hjiesiims Fabr. 



Sprietkiwp vast , laii^iucrpig-eirond , toegespitst , eeii/i;s^nii ^gecomprimeerd, duidelijk 

 gcrinjfd (4-/edig); fioiieiiliis i-ledig, daarvan liet eerste lid peervormig , iets latiger dan 

 het 2e en 3f te zamen , de volgende leed/es klein en even breed (Fi,!{. 123 ff). Oogcn 

 van voren niet ingesneden. Onderlip hartvormig- , met sterk versmalde hasis. fJalsschild 

 van voren met enkele raspkorreltjes bezet. Dcksehilden van af het midden tot aan het 

 uiteinde geleidelijk af hellend, in beide seksen gelijk ; de zeer weinig opgerichte, ge- 

 kartelde of getande basaalrand tegen het schildje sterk naar binnen gebogen en aan het 

 schildje wijd onderbroken. Episternen van den metathorax breed. Ihiikzijde van het 

 achterlijf van af de basis naar het uiteinde opstijgend ; het lichaam van terzijde ,i;ezien, 

 kegelvormig uitloopend. Voorcoxae duidelijk door het prosternum gescheiden. Voorschenen 

 op den buitenkant fijn getand. J/et y tarslid breed eu tneer of minder tweelobbig. 

 Dit genus vormt, door de naar het uiteinde opstijgende buikzijde van het achterlijf , den 

 overgang der Hylesinini tot de Sc o ly t i n i. 



De soorten leven in loofboomen van de fam. der Oleaeeei-n; de vraatjiguren 

 bevinden zich tusschen bast en spint ; de moedergangen zijn één- of t'weearmig en loopen 

 horizontaal. De levenswijze van //. crenatus is o a. door Guérin-Mcnevillc, Chapman, 

 Judcich e. a., de gangen zijn door Ratzeburg; de larve van o leiper da is door Boyer 

 de Fonscolombe en de levensgeschiedenis o.a door Bellcvoye, Bugnion en Decau.x ; de larve, pop 

 en levenswijze van fraxini zijn door Buddebcrg , de levensgeschiedenis is nog door 

 Chapman , Eichhoff , Decaux e. a. beschreven. 



Van de 4 Europeesche soorten komen^ 3 in Nederland voor. 



I Dckschildcii nai^cnocg kaïil, de tiissclicnniinncn dwarsi'iinpcli^ en inct ccne rcgelinaii^c rij 

 spitse Iniltjcs. Scapiis cii riiniculiis naar viircn met lanjie winiperharen liezct; l'iiniculiis zoo 

 lang als de eindknnp. llalsscliild naar voren aanmerkelijk versmald, van achteren duidelijk 

 bcstippeld. Zwart ot' pekliriiin, ontiirgcklcnrde exemplaren roodbruin, of alleen de vourrai'id 

 van liet lialsseliild en de deksehildcn roodbruin. Sprieten en soms de pooien geheel ol' ge- 

 deeltelijk roodbruin. Lengte 3^—5 mm. In de dikke, ruwe, gespleten schors van oirde 

 esschen, doch alleen in levende, staande hoornen, vooral nabij de wortels; zeldzamer in 

 takken met din:ncrc scliors. (Vraatliguur zie PI. III lig. i en 2)." In den regel is de moeder- 

 gang tweearmig, horizontaal en in het spiiu ingegraven; de ccne arm is soms zeer kort; 

 deze gangen zijn korter, doch krachtigcrdan hij fra x i n i, de beide armen zijn te zamen hoogstens 

 8è cm. lang. De daaruit gaande tarvengangcn zijn veel langer, veelal tot 30 cm., looiien 

 eerst over een korten afstand in de lengterichtingvan den boom naar boven en naar heneden, 

 buigen zich dan meer of minder rechthoekig in de breedtcrichting, om eindelijk aan de 

 moedergangen evenwijdig te loopen. De groote, ovale popholtcn bevinden zicli op de grens 

 van bast en spint, in het spint ingegraven. Hchalvc duidelijke, afzonderlijke vraatlignren vindt 

 men ook in sterk aangetaste stammen de gangen zoozeer dooreen verward, dat men aKdan 

 geene duidelijke voorstelling van de vraatliguren krijgt. Kr zouden twee generaties zijn in 

 het jaar, de eerste zwermtijd valt in het laatst van April of in Mei; uit de in dieii tijd 

 gelegde eieren komen tegen juli de kevers te voorschijn, welke zich daarop voortplanten, 

 doch zou deze generatie als larve overwinteren. Veelal zouden cok kevers overivimeren. 

 Volgens Jlltum schijnt de kever in April en nog eens in Oerolcr te zwermen. Over het 

 algemeen zeldzaam; Den Haag, Amsterdam, niet zeldzaam in Zuid-Limhtirg . i. crenatus F. 

 Dcksehilden behaard of beschubd, de tnsschenrniinten veelal met tijne korreltjes of bultjes. 

 Scapus en funieulus naar voren zonder lange wimperharen, fnnicnius de helft korter dan de 

 eindknop. Halsscliild overal rimpelig 2 



2 Onderzijde lijn beliaard. Bovenzijde met zwarte, halfopgerichte, meestal met gele of geel- 

 granwe haartjes doormengde, korte haren bezet; in den" regel met ceiie dichtere, langere, 

 gele beharing langs den naad. Basis van het halsschild hoekig tegen het schildje uitstekende. 

 I.ichaam zeer kort, gedrongen; zwart. Lengte 2^—2* mm. ïusschcii bast en spint, in takken 

 van zieke of kwijnende Oleaceeün, als: esschen en vooral seringen; ook op Orniis 

 europaea Cdc manna-escli) i). De moedergangen zijn zelden dc^n-^ meestal tweearmig, 

 horizontaal. De larven knagen in het teeltweelserCcambium) en verlengen hare galden tot 

 in het spint. Deze soort overwintert als larve, zoo ook enkele wijfjes, in de inoedergangen. 

 In het midden van Juli komen de meeste kevers uit; na de copulatie vliegen zij uit om op de 



1) I» Zuid-Europa voural in wlijf buouifu. 



