LXXVII. ScoLYTiDAE. — 5. Pteleobius. — 6. Myelophilus. 745 



bonte lepcn-liastkevcr''. Verlireid door liet geliccle land en op sommige plaatsen niet zeldzaam, 

 op iepen in de schors. De moedcrganjien zijn liorizontaal, twccannig, ongeveer 2 — 4 cm. 

 lang; zij loopen liooldzakelijk in de liasrlaag. llei niiddcl.stc ingangskanaal gaat niet tot op 

 het spint, daardoor zijn de beide armen van de inoedergang, op de binnenzijde van de scliors, 

 door ccnc kleine, niet doorgeknaagde plaats onderbroken. De korte larvcng.ingcn loopen 

 nnar boven en naar beneden in de schors (PI. IV lig. i) i. vittatu» F. 



Dekschilden met diepe, grof besüppelde langslijnen; de 2c en 3e vcreenigen zich op eenigen 

 al'stand van het uiteinde; de tnsscbennrinucn met konc, doch, van ter zijde gezien, 

 duidelijke borstclhaanjes. Deze soort gelijkt op vittatns, doch is ojivallcnd meer gestrekt; 

 eveneens bniin en grauw, vlckkig bcschubd. Lengte ruim 2 tnin. Eveneens op iepen. Uit- 

 sluitend bij Eysdeii (Limburg), in April, gevangen. Fraaie vraatliguren ontving ik van den 

 heer A'. Kempers. De nioedergang is tweearniig, als bij Myelophilus minor. Er kunnen 

 ook zijn twee ot' drie evenwijdige armen aan ccnc zijde, of slechts een enkele arm naar 

 eene zijde gericht; de kleine ingangsbuis gaat door ile geheelc schors, terwijl de broed- en 

 larvengangen tusschcn de eigenlijke schors en de bastlaag loopen .... 2. Kraatzü Eiclih. 



6. Myelophilus Eiclih. 



(li 1 asto p h agus Eichh., olim) 



Fiiniculus der sprieten d-lcdig; cindkiicp peervormig, duidelijk i,-lcdig. Snuit met 

 eene kiehwrtnige langslijn over het midden. Oogen van voren niet ingesneden. Onderlip 

 ottgeveer t'weemaal zoo lang als breed ^ lang-eivormig ; tong zoo breed als de lip. Hals- 

 schild niet dicht bestippeld ; breeder dan lang, van voren over de geheele breedte eenigs- 

 zins ingesnoerd ; de voorrand in het midden niet uitgebogen , aan de zijden met lange 

 wimper haren. Kop en halsschild bij de beide Europeesche soorten vrij lang opgericht 

 behaard. Dekschilden met tamelijk Jijnc stippellijnen ; op de tusschenruimten, van achterett, 

 met eene rij kleine scherpe kor relt /es; aan het uiteinde steil a/hellend, althans naar het 

 uiteinde met langsrijen van opgerichte haren. Voorco.xae bijna tegen den voorrand van 

 het prosternnm aanstaande ; de tusschenruimte smal , lijnvormig. Bovenzijde glanzig, 

 overigens iveinig behaard i). Derde tarslid tzveelobbig. 



De beide Europeesche soorten , Tcelke ook in Nederland voorkomen , leven op 

 naaldboomen van het genus Pinus, 'vooral op P. sy Ive str i s. Zij zijn uiterst 

 schadelijk, daar de larve?i in de schors ln<en en vooral de bastlaagvernielen, de kevers de 

 eindloten uithollen. Het zijfi vooral zieke of kwijnende , doch, bij sterke vermenigvuldi- 

 ging, ook wel gezonde boomen , welke aangetast worden. Veelal tasten zij boom en aan die 

 reeds geleden hebben door de rupsen van den denneni/il [P a n ol is p i?t iper da Panz.). 

 Vooral doet zich de schade ook aan gezonde boomen gevoelen, doordat de kevers, van af 

 Augustus, de eindloten der dennentakken van onderen naar boven uitknagen en daardoor 

 zoozeer vernielen, dat deze door felle najaarsstormen afbreken. Herhaalt zich dit kwaad 

 iaren achtereen , dan verandert de oorspronkelijk breede kroon in een schralen, spichtigen, 

 waardoor de boomen er als geknipt of „geschoren^' uitzien, van daar de naam „Dennen- 

 scheer der". De geheele levensgeschiedenis van M. piniperda is door Ratzeburg, 

 Perris, Eichhoff , Judeich , LOvendal, Decau.x , e.a., de larve en pop zijn bovendien door 

 Per ris; de larve en pop van tninor zijn door Perris, alsook de levenswijze is door 

 Eichhoff beschreven. 



De tweede tusschenruimte der stippellijnen op de dekschilden, op liet afbellende uiteinde, eenigs- 

 zins vlak en verdiept (bij liet $ meer dan bij het J) en aldaar zmider laiigsrij van korreltjes. 

 Zwart, veelal de dekschilden donker roodbruin; oniiitgekleurde CNeinplaren geheel geelbruin 

 of geelachtig (^testacfus F.). Het ^ is kleiner dan het J- I-engte ;,§ -4^ mm. De „Uenneii- 

 schcerder". Overal zeer schadelijk. De vraatfigunr zie PI. IV lig. 2. De moedergangeu zijn 

 eenarmig, 7 — 14 cm. lang, gewoonlijk van een Uichtgat voorzien; in overeind staande boomen 

 ligt bet iets gebogen begin, van uit het boorgat, onderaan, de eigenlijke vertikale gang 

 wordt van onderen naar boven gegraven. Op gevelde stammen, die liet eerst op de onderzijde 



1) Bij eene soort uit Siberii- (M. puell us Reilt.) is het peheele lichaam meer of minder kort , neerlipgend behaard, zonder 

 opgericlite, lanye beliariiij:. 



