

748 LXXVII. SCOLYTIDAE. — 7. HyLASTINUS. — KiSSOPHAGUS. 



7. Hylastimis Bedel. 



Sprietknop eivormig, ó,-ledig ; de eerste twee Icedjcs groot , bijna even lang ; de 

 volgenden zeer kort ; funieuhis "j-ledig. Oogen van voren niet ingesneden. Halssehild 

 iets breeder dan lang, naar voren versmald ; aldaar niet ingesiiocrd , ook niet aan de 

 zijden, hoogstens zeer flauw ingedrukt; dicht rimpelig bestippeld, dof. Dekschilden aan 

 het uiteinde steil af hellend ; met zeer grof bestippeldc langsstrepen en met ri/en korte 

 borstelharen ; de kartelrand aan de basis is laag. Prosterniim met eene uitholling, welke 

 aan weerszijden , vóór de coxae , door een scherpen kant begrensd is. Voorcoxae door 

 eene brecde prosternale voortzetting gescheiden. In habitus herinnert de eenige Europeesche 

 soort, welke ook in Nederland voorkomt , aan Hylastes palliatus , doch is in 't 

 oogvallend kleiner. 



Pekbruin; de dekschilden gewiionlijk lielucr gekleurd , ceiiigszins roodliniiiKicluig, dof; sprieten 

 geel, ponten rnodbrnin ot' mestrond. Halssehild meesuil met eene zeer fijne, gedeeltelijk iets 

 verlievene middellijn; uiterst dicht en lijn, nn.ir achteren rimpelig bestippeld. Dcksclulden met 

 duidelijke, tamelijk rnwe, geelgranwe grondbeliaring; de dwarsrinipelige tnsschenruimten met 

 3 rijen borstelhaartjcs, van welke de middelste langer en opgericht, de zijdelingsche iets 

 korter en bijna neerliggend zijn. Epimeren van meso- en metatliorax bij versche exeinplaren 

 dicht met witte haarscluibjes bedekt. Lengte 2— 2i '.nni- Verbreid door het gehcele land, 

 doch over 't algemeen weinig aangetrolTen. Deze soort (unwikkelt zich in den regel in de 

 wortels van klaver, vooral Trit'oliiim pratense, doch ook in de dikke, houtige stengels 

 van Sarotlia m n n s viilgaris en naar het schijnt ook wel in U 1 e x enropaeus. Het 

 bevrnclite 5 boort zicii, onder den grond, in den wortel o.a. van klaver, om daarin eieren 

 te leggen. De uitgekropen larven vreten in bet binnenste weefsel van den wortel, even 

 onder de biiitenlaag, en worden daardoor schadelijk. De levensgeschiedenis is door ilüller, 

 Cliapman en Rilev, de larve kort door Sdimift beschreven. 



(?obscurus Marsh., lïedel") 1. trifolii Miill. 



Kissophagus Chapuis. 



Dit gent/s is naver7i.<ant aan Hylastinus, doch onderscheidt zich door de navol- 

 gende kenmerken. Halssehild nagenoeg zoo lang als breed , aan de zijden van den voor- 

 rand met meer of minder sterke insnoering ; overal neerliggend behaard. Dekschilden 

 elk met sterk verheven , gebogen kartelrand aan de basis en fijn bestippclde langsstrepen ; 

 dicht, neerliggend, kort behaard en bovendien met rijen korte, opgerichte borstelhaartjes. 

 Prosternum niet uitgehold , zonder scherpen kant vóór de coxae. Lichaam cylindervormig. 

 Funiculus 5 — 6-ledig. 



De levcnstiiijzc van K. hederae is door Schmitt en Eichhoff, de levensgeschiedenis 

 van pilo sus door Chapman , Eichhoff, Lindcmann , faroschkajMilani e. a. beschreven. 



Van de 3 Europeesche soorten komen 2 /// het aangrenzend gebied voor. 



Halssehild van voren lijn gekorreld, de haartjes van achteren straalsgewijze tot elkaar gericht. 

 Dekschilden met langsrijen van gele borstelhaartjes, de eerste tnsschenruirate langs den naad 

 niet dichter en lichter behaard. Fnnicnlus 6-ledig (Sub-gen. Kissoph.igus i. sp.~). Hals- 

 sehild van voren zeer fijn, verspreid gekorreld; de voorrand gaaf. Dekschilden met duidelijke, 

 bestippelde langsstrepen; de tnsschenruimten lijn bestippeld en rimpelig, dicht en grof, geel- 

 achtig behaard en bovendien met eene rij opgerichte, ruwe borstelhaartjcs. Rrninachtig; 

 sprieten, pooten, liet voorste gedeelte van bet halssehild en de dekschilden roodbruinachtig. 

 Lengte 2—2^ mm. In parken, tuinen enz., op klimop. Zij ontwikkelt zich in de bast van 

 half vergane takken van oude stammen; Maart — Jinii. De moedergang loopt vertikaal, doch 

 is moeielijU te karakteriseeren. Niet nilandscli. In Noord-Frankrijk, in de Rijnprov. (Elberfeld) 

 en naar het schijnt ook in Oost-Friesland . . (? viciiuis Comolli, Bedel) (h^J^i'i'e Schmitt) 



Halssehild lijn rimpelig bestippeld, niet gekorreld; de haartjes liggen overal in de breedte ge- 

 schikt. Dekschilden met rijen witte borstelhaartjcs, de eerste tusschenruimte langs den naad 

 met lichtere en dichtere grondbeliaring. Funiculus 5-ledig (Sub-gen. X ylec h i n us Chap.). Dof, 

 zwart, de dekschilden roodbruinaclitig; de grondbeliaring lijn, geelgranw, eenigszins schub- 

 achtig. Halssehild met zeer smalle, verhevene middellijn. Sprieten en pooten roodbruin. 

 Onuitgeklenrde exemplaren zijn roodaclitig-geelbrnin. Lengte 2- 2I mm. In bergstreken op 

 sparren; vooral in jonge boomen aan liet onderste gedeelte; zeldzamer in dikkere stammen. 

 Zij tast uitsluitend de bastlaag van uitgedroogde, doode stammen aan. Zeldzamer schijnt zij 

 op lorkenboomen voor te komen. De moedergang is twcearmig, horizontaal, 20 — 30 cm, 



