LXXVII. SCOLVTIDAE. — lo. Hyi.aster. 75 1 



mcl duidelijke stippellijnen , het uiteinde gelijkmatig af hellend-af^s^^erond ; met cene meer 

 of minder 7'erdiepte naadstreep : de basaalrand ge^coon , niet gekorven of getand en 

 nimmer op7vaarts gebogen. Prostcrnum met cene uitholling ; aan weerszijden , vóór de 

 dicht aaneenstaande eo.xae, door een 7'erhcvcn kant begrensd. 



Alle soorten /even in de schors of alleen in de bast laag van Coniferen, vooral 

 in wortels , wortelstokken , stronken en gevelde stammen ,■ de meesten zijn schadelijk , 

 doch als imago. De kevers, 'weike onder stukken schors en in zandkuilen overwinterd 

 hebben, stvcrmen vroeg in het voorjaar, of warme, zonnige dagen; zij leggen hare 

 eieren op versch geveld hout , in bloot liggende wortels en in wortelstokken. De vraat- 

 figuren komen in voorkomen en in andere opzichten fnet die van II y l urgu s ligni- 

 per da overeen; de moeder- en larvengangen zijn meestal zeer verward en loopen deels 

 loodrecht , stervormig of horizontaal ; ook de ontwikkelingsgang is dezelfde. 



De larve en pof van H at er zijn door Perris , de levensgeschiedenis is door 

 Ralzeburg , FAchhoff en LOvendal ; de levcnsivijze van cun i c ula r iu s , attcnuatus, 

 angustatus en glabratus is door Eichhoff , die van o pacu s door Eichhoff ,LOvendal 

 en Henschel; de larve en pop van pallia tiis zijn door Ralzeburg en Perris, de levens- 

 wijze is door Stein, Eichhoff, fudcich e. a. beschreven. 



Van de 8 Ruropeesche soorten komen 7 /// Nederland en 1 in liet aangrenzend 



gebied voor. 



1 Halssciiild zoo bug als breed ol' langer, overal bcsti|ipcUI; veelal met cene gladde of kiel- 

 vormige middellijn; van voren niet ingesnoerd ([Siil)-gen. Hylastes i. sp.) 2 



HalsschiUi opvallend lireedcr dan lang, naar voren sterk versmald en nabij den voorrand iets 

 ingesnoerd; overal diclit rimpelig bestippeld, met eene lljne, gladde, kielvoimige niiddcllijn 

 (Snb-gen. Hylnrgops Lcc.) 7 



1 Soorten van bijna 4—4; mm. i). Bovenzijde bijna kaal; de dekseliilden , vooral naar liet uit- 

 einde, uiterst fijn, geelachtig bebaard. Het ^ met een bebaard groetje op bet laatste sterniet. 3 

 Kleinere soorten, bij uitzondering boogstens 3J mm. lang 4 



3 De kielvormigc middellijn op den snuit is niet slecbis beperkt tot den dwarsindruk aan den 



top, doch reikt nog tot op bet acluergedeelte van den snuit. Sprietknots roestrood, met geel- 

 acbtig uiteinde. Halssebild opvallend langer dan breed, in de grootste breedte nog altijd in 

 't oog vallend smaller dan de dekseliilden, met nagenoeg parallcle zijden, naar voren iets meer 

 versmald. Schildje glad. Dekseliilden aan de basis nagenoeg recht al'geknot; meer dan tweemaal 

 zoo lang als te zamen breed; i\\".\- weinig grove stippellijnen, waarin rondachtige stippels; 

 tusschenriiimtcn nagenoeg vlak, lijn rimpelig en lijn maar duidelijk bestippeld ; de naadstreep 

 weinig dicjicr ingegraven. Bij de var. hriinneus Er. zijn de dekseliilden niet volkomen twee- 

 maal zoo lang als te zamen breed, iets meer gedrongen, meer gewelfd en met grovere 

 scnipiuur; met grove stippellijnen, de binnensten sterk verdie|)t; de tussclienruiniten 

 smaller, meer gewelfd, dicht rimpelig, naar acluercn duidelijker korrelig; de bestippcling 

 op de dorsale tusscbenrnimten zelden nog zichtbaar. Halssebild langer dan breed, aan de 

 zijden afgerond, gewoonlijk dicht achter het midden het breedst; naar voren sterk versmald. 

 Deze var. gelijkt op c u n icu la ri us, docb de kielvormige middellijn reikt tot op bet 

 acluergedeelte van den snuit en het balsschild is langer. Ty|ie en var. zwart tot roodbruin. 

 Lengte bijna 4—4^ mm. Overal zeer gemeen op Pinus syl vest ris, doch ook op andere 

 Pin u s-süorten (pi nas ter, strobus e. a.). De var. Z'j-HWHt'M zeldzaam, bij Enschedé, Breda 

 en Oisterwijk. De kevers overwinteren en zwermen in Maart en .April. Zij graven achter 

 de schors aan den voet van jonge stammen en vervolgen hun weg in den grond aan de dikke 

 wortels (pinicola Bedel) !. ater Payk. 



De kielvormige middellijn op den snuit is slechts tot den dwarsindruk aan den top beperkt. 

 Sprieten roestrood, de knots geelachtig. Halssciiild nauwelijks langer dan breed, aan de 

 zijden afgerond; naar voren sterk versmald, met aanduiding van eene gladde middellijn. 

 Dekseliilden i^ maal zoo lang als te zamen breed, met zeer grof rimpelige sculptuur; de 

 binnenste stippellijn verdiept; de basis tweemaal gebogen. Deze soort gelijkt overigens zeer 

 op ater, docb is wat plonipcr en meer gedrongen. Zwart, onuitgekleurd roodbruin. 

 Lengte 4—42 mm. Uitsluitend in sparren; verbreid, docb gewoonlijk weinig aangetroffen. 

 Levenswijze als bij ater 1. cuniculariu» Er. 



4 Halssebild i^ maal zoo lang als breed, met parallele zijden en met grove, langwerpige, hier 



en daar tot langsrimpcls ineenvloeiende, stippels; over het midden met eene gladde langslijn 



1) Hij yro'^l'' uil^MiiiiiTiMf; kMiii'ii wi.'l ft'n> 'Kvoi'g-rikiNu[ihiri-il, lut iiiinsl.Mls 31 min., vcur. 



