I.XXVII, SCOI.YTIDAE. — II. CrVPTUKCU'S. — TlIAMNURCUS. 753 



II. Cryptiirgiis Kriclis. 



FAiidknop der sprieten ^i;root , scheef-eivormig , niel geringd ; scapus lang, ?iaar het 

 uiteinde knot svor wig Ter dikt , ongeveer zoo lang als de halve spriet; funiciilus slechts 

 2-ledig, het ie lid scheef-peervormig, zeer groot, het 2C omgekeerd-kegel vorm ig{I''ig. 123 IV). 

 Kop sterk neergebogen , van boven naimielijks zichtbaar : naar voren ternaincernood 

 S7iuitvormig verlengd. Halsschild gewoon bcstippeld. Dckschilden met duidelijke stippel- 

 lijnen ,• de 2 randlijncn naar achteren altijd sterker, meer groe/achtig, verdiept ; o/> het 

 gelijkmatig af hellen d-a/gero?ide uiteinde geleidelijk Jijner wordend ; met eene verdiepte 

 naadstreep. Lichaam uiterst klein, cylindervormig ; met den habitus van Ilylastcs 

 at er in miniatuur. 



Deze allerkleinste Scolytiden leven uitsluitend in de schors van Coniferen, in 

 moeilijk herkenbare , venvardc gangen; veelal gebruiken zij de l'oorgaten van andere 

 bastkevers als toegang. 



De larve van O pus il lus is door Ratzeburg en Per ris, de pop door Ratzeburg, 

 de levenswijze door Eichhoff , Judcich en LOvendal; de lei'enswijze va?: cinereus door 

 Henschel beschreve?i. 



Van de 6 Europeesche soorten komen i /;/ Nederland en i /;/ het aangrenzend 

 gebied voor. 



Iloveiizijile glanzig, nngcnueg glad. Halsschiki gelijkiiiacig, weinig cliclu bustippclil; liaarcusschun 

 lijn gecliagrinucrd, waartiuor de glans iets minder is dan op de del;scliiiden; iets langer dan 

 breed. Dekscliildcn liuogstcns tweemaal zoo lang als te zan:cn breed, glanzig; de stippellijnen 

 sterk, dnidelijk van elkaar geselleiden, langs de zijden fijner, de naadstrccp dieper; do 

 stippels rond; ttissclieiiruimten met eenc enkele lijne stippelrij en met enkele, in rijen ge- 

 |ilaatstc, weinig dnidelijke, lange borstelliaartjcs. Zwart, veelal de dekseliildcii roodbruin; 

 of' geheel rood- of geelbruin. Lengte ongeveer i imn. Verbreid in de diluviale streken, op 

 enkele |)laatsen in massa. Vooral in sparren, doch ook in dennen, zilversparren, lorken en 

 in den U'eymouths- en zeepijn, meestal in jonge (12 — 15-jarige) boomen. De kevers knagen 

 binnen in de schors; van de afzonderlijke moeder- en larvengangen is gewoonlijk weinig te 

 zien. Pcrris heeft aangetoond, dat de kever eene tamelijk brecde gang in de lengte, zonder 

 paringskamer, knaagt, van waar uit de zeer dicht aaneeiistaande eigroefjes, sterk gewonden 

 Inrvengaiigen uitgaan. De kevers dringen door de boorgaten van andere kevers naar binnen. 

 Er zouden twee generaties voorkomen. Doorgaans schijnt deze soort weinig scliade aan te 

 richten, ofschoon in bet buitenland toch gevallen van groot nadeel bekend zijn. 



I. pusillut Gylh. 



1'iovenzijdc mat, dicht en fijn behaard. Halsschild aan de basis schubachtig gechagrineerd, uiterst 

 lijn en dicht bestippcld; bij bet $ zeer weinig, bij bet ^ merkbaar langer dan breed. Dek- 

 schilden met fijne, eenigszins ingegraven stippellijnen; de stipiiels iets in de breedte geplaatst; 

 tu-sscheiiruiinten zeer smal, dwarsrimpelig, met eene dichte rij stippeltjes en haartjes. Kastanje- 

 bruin of roodbruin, onuitgekleurde exemplaren geelachtig. Lengte niim i— li mm. Vooral 

 0|) dennen, doch ook op sparren; veelal met pusillus. De bochtige nioedcrgangen zouden 

 horizontaal loopen. Niet inlandscli. In de Rijnprov. en Haiinover. 



(tenerrimus Salilb.) (cinereus Herbst) 



Tliiiiiimiriru.s Eichli. 



Sprietknop klein, rondachtig-eivormig , met 4 onduidelijke ringen ; funiculus lang, 

 y ledig, het ie lid groot , kogelvormig-verdikt. Kop kogelvormig , nagenoeg geheel onder 

 den afgcronden voor rand van het halsschild teruggetrokken. Onderlip breedhartvormig; 

 tong smal , klein; 2e liptaster-lid grooter dan het \e. Dckschilden hoogstens met in langs- 

 rijen geplaatste stippels ,■ met lange , lichte , wollige beharing ; zonder verdiepte naad- 

 streep ,• het af hellende uiteinde naast den naad afgeplat of breed gegroefd. De eerste 

 3 tarsleedjes nagenoeg even lang , gewoon. 



Dit genus vormt den overgang der Hylastini tot de Tomic i ni. 

 Van de 8 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 

 Uenigszins cylindervormig; glanzig zwart, onuitgekleurd roodbruin; zeer lang, witachtig behaard. 

 Sprieten geelachtig; pooten bruinrood, de dijen veelal iets berookt. Halsschild langer ilaii 

 breed, grof en dicht bestippeld; met eene, gewoonlijk weinig duidelijke, gladde middellijn. 

 Dekscliilden i'\ maal zoo lang als te zaïiicn breed, zoo breed als het halsschild; met dicht 

 opeen staande, weinig regelmatige rijen van diepe stippels, welke ook op het af hellende uiteinde 



48 



