t,XXVII. ScoLYTinAE. — 12. Cryphalus. 755 



van vorun met een, tot iets ncliter het midelen reikend, np|iervlnl; waarop conccntrisclic rijen 

 v;ni korrelige bnlijes. Overigens gelijkt ilezc soort op abi e t is. I, engte i J — i /, mm. Deze soort 

 leeft in zilvcrs|iartcn, vooral in liet topgetleelic van oude, alsook in jonge, kwijnende hoornen; 

 ook wel in lorkenhoomen gevonden. In het eerste geval zet het kwaad zieh voort van uit 

 de hoogste tal;ken .steeds verder omlaag. De nioedergangen zijn onregelmatig, kort en hreed ; 

 daarin worden de eieren afzonderlijk gelegd en knagen de larven van daaruit, elk voor zich, 

 ceiic afzonderlijke, korte gang in de schors; de popholien liggen gedeeltelijk in het spint. 

 Kr zouden twee (wellicht nog eene derde) generaties voorkomen, liet eerste zwermen heeft 

 plaats in Maart en April, het tweede in Jnni. Het zijn de kevers welke overwinteren. Zij 

 schijnt vooral in gezelschap van Toinicns curvidcns voor te komen. Niet inlandsch. 

 In Noord- en Middel-F.nropa (piccae Ratzeb.") 



Dekschilden met weinig in 't oog vallende rijen van niierst korte haartjes, of met dicliie rijen 

 van korte schidihaartjcs 4 



tiet met Iniltjcs bezette gedeelte op de voorhelft van het halsschild zeer groot, ver achter liet 

 luidden van de schijf reikend. Dekschilden zonder rijen van korte, gele borstelhaartjcs, slechts 

 met enkele zeer korte haartjes bezet 5 



liet met bidtjes bezette gedeelte op de voorhclft van het halsschild met fijnere scidptiuir, naar 

 achteren het midden van de schijf nauwelijks oversihrijdend ; geheel aan den voorrand 

 zonder rij van in 't oog vallende korreltjes. Dekscliilden met dichte rijen van geelachtige 

 borstelhaartjcs, de borstelhaartjcs kor:, eenigszins schubachtig; bovendien met vrij duidelijke 

 stippclrijen. Lichaam naar verhouding smaller en gcstrekter dan ah iet is; pekzwart, de 

 pooien roodbruin. Lengte ij mm. In geimpiu'teerde |alappa-wortels uit Brazilië. Niet inlandsch. 

 In Hamburg (jalappac Letzn.J 



Dekschilden bijna tweemaal zoo lang als te zanten hreed, de stipiielrijen op het afhelicnde uit- 

 einde veel fijner of geheel uitgewischt; met korte scbnbhaartjes als 't ware bestoven. Halsschild 

 breeder dan lang, kort voor de basis het breedst; de bultjes op de voorhelft staan gedeeltelijk 

 verward, gedeeltelijk iu concentrische rijen; de voorrand niet of slechts met uiterst korte 

 haartjes bewimpcrd. Lichaam nagenoeg cylindcrvormig; donkerbruin, onnitgekleurde exemplaren 

 lichtbruin of geelachtig; sprieten eii pooten geelbruin of geelaclitig. Lengte il — 2 mm. 

 Vooral in sparren, meestal in jonge booincn eu gekapt hout, doch ook veelvuldig op dennen, 

 zilversparreii , zeepijncn eu zelfs op Weymonihs-pijnen. Zij zweruieu reeds in Maart en liebben 

 twee, soms zelfs drie generaties. Zij overwinteren als goed uitgeklcurde kevers. De vraat- 

 liguiir is in de bastlaag (PI. V lig. 3). De moedcrgaugen zijn kort en breed, eenigszins 

 rondachtig, doch niet regelmatig, hetzij meer in de lengte of meer in de breedte uitgeknaagd; 

 de larvengangcn gaan van hier nit, meestal in de lengterichting vaii den stam of den tak. Ge- 

 woonlijk zijn de larvengangcn buitengewoon verward, waardoor van eene regelmatige vraat- 

 ligiinr, die overigens diep in het spint ingegraven is, geen sprake is. De kevers tasten meestal 

 eerst de takloten aan. Gewoonlijk komt zij voor iu gezelschap van andere kevers achter de 

 schors, die reeds door andere insecten is aangetast; daardoor is zij gewoonlijk weinig schadelijk. 

 Verbreid en soms zeer gemeen, o.a. iu de dninstreek op afgevallen deuncntakken. 



(tiliae Gylli., nee Panz.) i. abielis Ratzeb. 



Dekschilden meer gedrongen, ij maal zoo lang als te zaïnen breed, bovenop iets vlak 

 gedrukt; de stippelrtjeu ook op het afhelicnde uiteinde duidelijk verdiept. Halsschild naar 

 verhouding breeder dan bij abi et is; doch korter eu ploinpcr. Lengte rJ mm. Op Larix. 

 Niet inlandsch. Zij zou in VVest-Duitschlaud gcvoudcn zijn. . . . (i n t e r ni e d i us Ferrari) 



Dekschilden nauwelijks i| maal zoo lang als te zaïneu breed; met onduidelijke stippelrijen en 

 met in rijen geplaatste, witacluige scluibhaartjcs. Halsschild veel breeder dan lang, achter 

 het midden sterk afgerond-verbreed; met een smal oppervlak, waarop vier dwarsrtjen van 

 grove bultjes; de voorrand in het midden met 2 of 4, dicht aaneenstaande, spitse bultjes. 

 Pekbriiin, oiuiitgeklcnrde exemplaren bruingeel of lichtgeel; matglanzig. Sprieten en jiooten 

 roodbriiiu. Lengte ii — \i mm. Iu de bastlaag van kwijnende takken van linden, bij uitzon- 

 dering ook op den haagbeiik; zij zwermt iii April eu Mei. De nioedergang is tweearmig, 

 horizontaal; soms is de eene arm meer ontwikkeld dan de andere, of ontbreekt zelfs eene 

 lier twee; de vertikalc larvengangcn zijn zeer kort. De vraatligurcn staan gewoonlijk dicht 

 opeen. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij lUberfeld, ook in Hannover. . . (tiliae l'anz.) 



Dekschilden 2^- maal zoo lang als te zauien breed; lang en smal, cylindcrvormig; met onduidelijke 

 of bijna onzichtbare stippelrijen; spaarzaam, stodiju, grauw beschubd en meestal alleen van 

 achteren met rijen van dtiidelijke, grys- of geelachtige, iets opgerichte liaarschnbjcs. Halsschild 

 met een breed oppervlak, hetwelk weinig regelmatig met lijne, doch duidelijke, schiib- 

 achtigc btiltjes bezet is; de voorrand in 't midden met 2, dicht aaneenstaande, spitse bultjes. 

 Zwartbniin of kastanjebruin, onnitgekleurde exemplaren bruingeel; sprieten eu pooten roest- 

 kleurig of geelachtig. Deze soort oiulersclieidt zich vooral door ilc smalle, cylindervormige 



