LXXVII. Scoi.vriDAK. — i6. Xvi.oclkptf.s. — ■ 17. Dryocoetes. 765 



algeroiul; op de voorliclTr dicht i;ekorreld; iiiinr nciucrcn , vociral liij liet S, diclit bcstippcld, 

 met gladde niiddenstruok. Delcschildcii met t;iiiiclijk lijnc, diclii ;Kuieeii-.i;mndc stippelrijeii; 

 de nandlioek bij liet ,} genieeiiscliap[ielijk iiitgelxiyen ; bij liei $ de gladde i;nicl' np liet 

 arbclleiidc uiteinde met eene doiirloopeiuie, dichte rij kurrcltjes; de verheven naad gekorven. 

 Lengte ruim 2 — 35 """• '" '''■' stengels van Ciematis vitalba, ook in gekweekte 

 soorten van dl: gemis. De in de lengterichting loopende inoedergangen zijn, naar het schijnt, 

 dubbel, docli onrcgehnatig; de eieren worden in rijen gelegd. Deze soort zwermt in Maart 

 en April en overwintert in groote massa's in de uitgeknaagde mergholte der stengels. I)e 

 kever brengt, 0|) de wijze van de Anobiidae, een snel opeenvolgend tikkend geluid 

 voort. Gemeen in Ziiid-I.inibiirg, o.a. bij St. I'ieter en Mcerssen. De larve, pop en levens- 

 wijze zijn door Fjinlihbcrg besclireven 1. bispinus DIts. i) 



17. Dryocoetes Eictih. 



Sprietk)io[> nucr of minder duidelijk ^^eriiigd , funiculus ^-/edix- Oogen va7i voren 

 eenigszins !ii/,:^'erand. Halsschild in de len,i:;terielitin,i^ zeer vlali geivelfd ; aan de zijden, 

 in het midden, zonder d^iVars-indriili ; aan de basis niet i^erand ; bo-renop yooli naar 

 aeitteren) met na^enoei; ,!^elijicmati:j;e sculptuur. Schildje duidelijk. Dekschildcn in beide 

 seksen gelijk; of het af hellende uiteinde noch uitgehold, noch getand, doch met eene, 

 meestal gegroefde , naadstreep ; zonder korreltjes of bultjes. 



De soorten va?i dit genus leven achter de schors van stammen , wortelstokken en 

 wortels; ook in dorre takken. De vraat figuren zijn oyiregel matig , verward. 



De levens'ivijze van. D. autographus is door Ratzebnrg, Niirdlinger, Lindemann, 

 Eichhoff e. a.; die van villosus door Nilrdlinger , Eichhoff en D'ivendal ; die van 

 alni door Picht , Eichhoff en Dlvcndal; die van coryli door Eichhoff en Lindemann 

 beschreven. 



Van de 5 Eurofeesche soorten komen 2 /// Nederlaxd en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Dekschildeii met tot duidelijke langsstrepen verdie(ite stippelrijcn , de tusschenruimtcu met 



eene veel lijuere stippelrij. Sprietknop aan de basis hoornacluig en glad, aan den top mat, 

 dicht behaard en eenigszins vliezig; het hoornaclitige, meestal grootere basaalgedeelte 

 door eene rechte, scherp ingesneden begrenzing algescheiden (Sub-gen. D ry ocoe tes i. sp.) 2 



Dckschilden, behalve de naadstreep, zonder duidelijk verdiepte stippelrijen; de stippelrij der 

 tussclieiiruimten nauwelijks lijner dan die der hool'drijen en van dezen moeielijk te onder- 

 scheiden. S|)rietknop breed-ovaal ot' cirkelrond, geeomfirimeerd ; de basis kaal, de top ge- 

 leidelijk behaard en mat, de beharing in onduidelijke, nagenoeg half-cirkelvormige rijen 

 staande; het kale gedeelte van het bovengedeelte niet scherp ci) niet recht gescheiden (Sub-gen. 

 I.yinantor Lovend.). Lichaam smal, cyliiidervorinig; lichter of dmikerder roodbruin, grauw 

 behaard. Halsschild aan de voorzijde iets lichter gekleiird ; vrij dicht, ruw, naar voren meer 

 korrelig, bestippeld; met gladde middeustrook. Lengte i3 — 2 m n. Aan dorre takken van 

 Corylus en Carpinus; de moedergaug loopt in de breedte-richting. Niet inlandsch. Bij 

 Elberfcld en in Westfalen (coryli Perris) 



2 De naadstreep op het afhellende uiteinde der dekschilden niet dieper ingedrukt, de naad aldaar niet 



dakvormig verheven. Lichter of donkerder kastanjebruin, roodbruin, onuitgekleiird geelachtig; 

 lang, afstaande, geelgrauw behaard. Halsschild naar achteren geleidelijk versmald; overal grof 

 en dicht, korrelig-, naar achteren slechts weinig of niet lijner, bestippeld. Dekschilden met 

 cenigszins uitpuilende schouders en rijen van groote, ronde stippels; de tiisscheuruiinten met 

 eene lijuere stippelrij. Sprietknop vast, weinig afgeplat, het eeuigszir.s afgekiiotte lopgedeelte 

 tweemaal geringi. Lengte 2i~4 inm. Op sparren, zelden op den zilverspar en op den 

 Weymouthspiju. Gewoonlijk in de schors van wortels en wortelstokken, doch ook veelal 

 secundair op beschadigde of door toedoen van andere insecten gedoodc stammen. De levens- 

 wijze en de vraatliguur komen overeen met die der H y las t es-soorten. Volgens Z-/«(/t7«(;H« 

 zou deze soort zelf de schors aanboren en slechts zelden de gangen van andere scliorskevers 

 gebruiken. Eenmaal bij Enschedé, in juli, in aantal achter de schors van een gevclden S|)ar. 

 Ook bij Rotterdam gevangen. In W'estfalen. (septentrionis Manuerli.') i. autographus Ratzeb. 



De naadstreep op het afhellende uiteinde der dekschilden dieper, als eene groef; de naad 

 aldaar dakvormig verheven j 



1) !)'• hirvfil (ieitT M)üi*t wurilfii clüui' 1. a p iii o p II I o r u s r l i- m n l i li i s vrrvulgd. 



