770 LXXVII. SCOLYTIDAE. - 20. Xyloterus. 



7vaar het onhvikkcld /'s, door een i van hetzelfde broedsel bevrucht werd, boort ectte, loodrecht 

 door de schors in het hout gaande , ingangsbuis en i<cr lengt deze gewoonlijk in meerdere, 

 in hetzelfde vlak van doorsnede gelegen , broedgangen , in welke , naarmate het graven 

 voortgaat, op de boven- en onderzijde [niet rechts en links), op matigen afstand van 

 elkaar , eigroeven geknaagd worden , die elk van een ei worden voorzien en met hout- 

 knaagsel afgesloten worden. De uitgekropen larven knagen nu , een aantal naar boven, 

 anderen naar beneden , in de richting der houtvezels larvengangen , van dezelfde door- 

 snede als de moedergang , doch die zeer kort blijven [hoogstens 5 m?n. lang) en als de 

 sporten van eene eenarmige ladder op elkaar volgen. De uitwerpselen dienen de larvoi 

 tot verdikking van den scheidswand tusschen larve- en moedergang. De pop ligt in de 

 larvengang met den kop naar de moedergang gericht. De drie bekende Europcesehe 

 soorten zwermen reeds 7<roeg , in April of reeds in Maart. De generatie is meestal 

 eene dubbele. Om te overwinteren kruipen de kevers door de boorgaten naar oude pop- 

 holten terug. 



De levens7vijzc 7'an X. domesticus is door Hartig, Niirdlinger , Judcich en 

 Lüvendal ; die van si gn a tu s P'. (q n er c us Eichh.) door Eichhoff Judeich rn Divendal ; 

 de larve en pop van linea tus zijn door Ratzeburg , de levenswijze is door Hartig, 

 Niirdlinger , Eichhoff , Beling en Judeich beschreven. 



Van de 3 Europcesehe soorten, komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



\ AflicUeiul uiteinde licr clei;sc]iildeii overal vrij dicht bclianrd; nldanr laiijis den naad niet eene 

 liortc, diepe grncf, daarnaast de 3c tn-sscbeiiniimtc lijn l;ielv(irniig verheven. S]irietlcn(>|) 

 groot, aan den hoven-topiiocl< toegespitst. Zwart, met stroogclc sprieten, tarsen en deliscliilden ; 

 de naad, de zijranden en gewoonlijl; ooii meer ol' minder liet uiteinde ^wart; zeld/.anier is 

 liet lialsschiid aan de zijden en aan de basis geelachtig, ofwel het halsschild, behalve eene 

 ilonkerc iniddenvlek, geheel geel. Soms zijn ook de pootcn geelachtig. Halsschild in de 

 breedte schuhachtig gerimpeld; bij het S van voren afgerond en met uitstekenden, gckartelden 

 voorrand; bij bet $ veel k(n'ter dan bij het J, van voren rcclit afgcknot en op liet midden 

 fijner gerimpeld. Dekschilden met lijne , iets verdiepte stippelrijen. Hij het J' het voorhoold 

 diep uitgehold; van voren, in 't midden, met eene korte langskiel; de keel lang liehaard. 

 Lengte 3 — 3?, mm. In bet hout van oude bcidicn, zeldzamer in eiken, herken, elzen, ahorns, 

 haagbeidicn, Robinia's, kerseboomcn en Sorhus aria; meestal in stronken en gevelde 

 hooiiien; soms schadelijk. De gangen (PI. VllI iig. 2) worden veelal tot diep in hel kernhont 

 geknaagd, de broedgangen loopen, veelal meerdere in getal, niet in de richting der jaarringen, 

 doch schuin er doorheen. Gemeen in het Haagsche boscli ; de zwermende kevers vangt men 

 in Maart en April, vcelvtddig op paaltjes en tegen doode, oude stammen. Ook bij Arnhem, 

 (lp beuken, bij Loosduinen, waar de schors weggenomen was, kon men de vvijfjes, in 

 massa, in lioorgatcn zien, bezig naar binnen te graven i. domesticus 1.. 



Afbellend uiteinde der dekschilden slechts met enkele korte, lijne haartjes bezet, overigens 

 op de bovenzijde nagenoeg kaal; op het uiteinde, langs den naad, met eene llauwe, vlakke 

 langsgroef, daarnaast de 3e tusschenruimtc niet kielvormig verheven. Sprietknop aan den 

 top meer of minder stomp-afgerond. Halsschild gedeeltelijk of groorendeels roodgeel ... 2 



2 Dekschilden met grove siippelrijen; de stippels rondachtig, gedeeltelijk iets hoekig, aan de 

 zijden een weinig verward, op het afbellende uiteinde in rimpels geplaatst en ongelijk van 

 grootte en diepte. Roodgeelachtig, gewoonlijk de zijrand en eene, meestal afgekorte, langs- 

 streep over bet midden en soms ook de voorrand van liet halsschild, benevens de naad, de 

 zijranden en eene eveneens van voren meestal onduidelijke middenstrecp op de dekschilden, 

 zwart; soms breidt zich het zwart op de dekschilden verder uit, of is de kever bijna geheel 

 roodgeel. Bij het $ is het voorhoofd aan den voorrand diep uitgehold, in het midden met 

 een bultje; keel lang en dicht behaard; halsschild breed-vierhoekig, van voren iets afgerond. 

 Bij het 5 het voorhoofd gewelfd; halsschild van voren sterk afgerond. Overigens gelijkt deze 

 soort op linea tus, doch de sprietknop is veel grooter en aan den binncn-tophoek stomp, 

 iets naar binnen gericht; de tusschenruiniten der dekschilden liier en daar iets rimpelig. Lengte 

 3^ — 31^ mm. Op benken, eiken, linden, berken en ahorns. Levenswijze als bij d o m e s tic u s. 

 Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Diisseldorf en EIberfeld, ook in VVestfalen. 



(querciis Eiclib., 5-lineatus Adams) (signatus F.) 



Dekschilden met lijne, vcrdie|)te stippelrijcn, welke ook aan de zijden regelmatig, doch fijner 

 zijn; ook op het afbellende uiteiiule worden zij fijner, doch niet rimpelig en de sliiipels niet 

 ongelijk, de tusschenruiniten niet dwarsriiiipelig. Zwart; sprieten, pooteii , basis van het 

 halsschild en de dekschilden geelbruin of roodgeel; de zijrand der dekschilden en de naad. 



