l.XXVIl. ScOI.YTinAE. — 20. XVLOTKRUS. 



'I.AI'VPIDAK. 



771 



nIsonU cciic meer of niiïulcr iluidclijkc hiiigsstrccp op licl iiiicUlcii vnii uil; der ilc-kscliilduii 

 zware. Somiiiigc excm|ilarcii zijn op de bovenzijde liijiia geheel roodi;ecl (ah. c. iiulaiKiccphaliis 

 Richh.). Sprie'tknop aan den top stomp ul'gcrond. Bij liet cT i'' liet voorhool'd diep uitgehold , 

 van voi'en met cenc zu'akUc, menigmaal onduidelijke, kleine lanj>skiel; lialsscliild hreeder dan 

 lang, nagenoeg vierhoekig, met afgeronde zijden, liij het J het voorlioofd gewelfd, het 

 haKsehild van voren sterk afgerond, met grovere scidpiiiiir. t.enie 2^,-3 nmi. UitsKiitcnd 

 op Conilcren, vooral in zilversparren; zij tast kwijnende, staande hoornen aan, doeh 

 veel meer gevelde stammen, oude stronken en door den wind afgebroken deelen. Vraatlignin' 

 zie IM. I Jig. 7 en PI. V'III lig. 3 en 4. De ingangsbnis blijft naar verhouding kort, van 

 daar gaan sleehts twee hroedgangcii uit, gewoonlijk eenc naar reelits en eene naar links, de 

 richting der jaarringen volgend; toch kinmeii zij zoodanig afwijken, dat alleen eene rechte 

 broedgang als voortzetting van de ingangsbnis, of twee broedgangen aan dezelfde zijde, óf 

 lïe'ne broedgang als geknikte voortzetting van de ingangsbnis, óf twee broedgangen schnin 

 door de jaarringen heen, óf wel hakig, op verschillenden afstand van ile schors, eene naar 

 rechts en eene naar links voorkomen. De gangen loopcn gcwooidijk alleen in het spint. Ik 

 bezit een exemplaar uit 1'aterswoldc (Drenthe), van Prof. Dr. Ritztiiia Hns ontvangen, het 

 eenige dat ik uit Nederland zag. In België bij llertogenwald , in de Rijnprov. liij Aken en 

 KIbeifeld, ook in Oldeubnrg 2. lineatus Oliv. 



Familie PLATYPIDAE (Fij'. 124). 



S|,o 



v..„ 





d I 



Eene kleine, aan de Scolytidac navcrwante, familie, welke in enkele opzichten zoozeer van 

 deze groep onder-clieiden is, dat scnnniigc schrijvers eene afzonderlijke familie aannemen, anderen 

 de Platvi'idae als onderfamilie van de Scolytidae beschouwen. 



De kop is duidelijk, doch niet sntiitvormig, vooruitstekende; met de rondachtigc, eenigszins 

 uitpuilende oogen, iets of wat breeder dan bet hals- 

 schild. — Sprieten (Fig. 124 I) aan de zijden van het 

 voorhoofd, vóór de oogen, ingeplant; slechts 6-ledig; 

 de scapus lang en breed; de cindknop groot, eivormig, 

 ongeleed; de fnnicidiis 4-ledig, zeer kort en veelal 

 weinig in 't oog vallend i). — Bij Pla t y p u s zijn de 

 monddeelen aldus. Bovenlip r.idimentair. Voorkaken 

 als bij de S c o 1 y t i d a e. Achterkaken met eene smalle, 

 hoornachtige, aan het uiteinde bev.imperde, lob en met 

 ,;-ledige tasters, van welke de eerste twee leedjes groot, 

 bladachtig en breed gedrukt zijn, het 3c kleine lid 

 daarentegen in den top van het 2e grooiendcels be- 

 sloten en slechts aan de eene, vlakke zijde zichtbaar is. 

 Onderlip vierhoekig, iets naar de basis versmald, 

 boornacbtig; met 3-ledige, kegelvormige tasters. — 

 Prothorax aan weerszijden met eene uitholling om de ' 

 voordijen in te leggen. — Lichaam cvlindervorniig, II 

 bovenop eenigszins neergedrukt. — Dekschilden bij het 



(? elk in een doornachtig uitsteeksel eindigend. — Pooten f Fig. 124 II) tot graven geschikt; voorschenen, 

 kort en breed, aan den bovenrand getand of gekarteld, de buitenzijde met schuine dwarslijsten. Alle 

 tarsen gewoon, dtni; het eerste lid lang en dun, tninstens zoo lang als de volgende leedjes te zamcn, 

 het 3e niet verbreed; bet 4e klein, rudimentair, doch aan de basis van het klamvlid duidelijk zichtbaar, 

 bij liet Zuid-Anicrikaanschc gcnns Tesscrocerus aan de zeer lange tarsen, zeer duidelijk. - Tot deze 

 familie behooren de grootste ambrosia-kevers; zij leven in het bont van oude, kwijnende boomen en 

 ktumen daardoor zeer schadelijk worden. De gangen worden tot diep in het kcrnliotit geknaagd. Volgens 

 llubhard 2) is het $ veelal vergezeld van meerdere mannetjes, waarvan het gevolg is, dat een hevige 

 strijd plaats vindt; dikwerf treft men in de gangen de verstrooide brokstukken van overwonnen 

 maiinetjcs aan; het doornaehtig uitsteeksel aan het uiteinde van elk der dekschilden zoti een geducht 

 wapen zijn, inet een krachtigen stoot achterwaarts wordt een tegenstander onschadelijk gemaakt. 



Het S legt 100 tot 200 eitjes, in hoopjes van 10 of 12, vrij in de gangen. De larven komen 

 in hoofdzaak met die der Scolytidae overeen. Die van P. cylindriis onderscheidt zich van die 

 der Scolytidae, dat zij aan het uiteinde recht afgeknot en vlak is. Kop sterk gewelfd, zoo ook 

 de, van lijnc, brinne hoornlijsten voorziene, prothorax. Kop en het laatste segment behaard. Stigmata 

 en de onderste bidtige gedeelten der segmenten met een liaartje en duidelijke, donkere knopjes, welke 

 als 't ware op rijen stigmata gelijken. Zij voeden zich, in aantal bijeen, met de ambrosia die in de 

 gangen ontwikkelen. Volwassen zijnde knagen de larven, elk voor zich, in de richting der hontvezcls. 



.]ii,ln,l, 



V,/« II,- 



Il MiTkw;i;ir(ii^' ojn d<* N|itit>ii-ii [)ij Ih'I /.uid-Aim'rika.mstrlie griuis T e s s e r u i; 



df kop, >liTk ii;i:n- liil tl jii'liunfii t-ri uit welki-r middni, zij w;i;ir1s , de liiiiii 



lil l)it prldl VI.. .r I' I :i I \ [.UNS I.'ii uit d.' V.-i liml.' Sl;il.'ii v;iii N....r'1-A 



SaMud.r- 

 iilN|iriiiV' 



