laatsten te zamen , in de meeste gevallen , het lichaam van af den mesothorax tot 

 aan het uiteinde als een stevig, gewelfd schild bedekken (Fig. 107 1, deel II; en 

 Plaat I fig. 4'", de achtervleugels verborgen gedacht). 



Op de dekschilden ontbreekt een duidelijk aderstelsel; bij uitzondering zijn zij 

 gereduceerd tot korte, het achterlijf slechts ten deele bedekkende schilden (o. a. de 

 Staphylinidae). Ook ontbreken in sommige gevallen de achtervleugels of zijn deze 

 rudimentair, waarbij de dekschilden alsdan langs den binnenrand verkleefd of aan- 

 eengegroeid kunnen zijn; in dit geval vormen de dekschilden te zamen een, als 

 't ware, schotel vormig geheel. Als groote uitzondering ontbreken bij volkomen kevers 

 de beide vleugelparen (bij vele Lampyriden-vi\]{]e.s (Fig. 78 1, deel II) en de larve- 

 achtige wijfjes van enkele Tkekphoride>i-gsneT3. , als Drilus en het Amerikaansche 

 genus Pheiigodcs 111.), in welke gevallen alle lichaamssegmenten tamelijk gelijk- 

 vormig zijn. 



De monddeelen (PI. I fig. 3) zijn, in horizontale richting, vrij bewegelijk, 

 tot bijten of kauwen geschikt, en bestaan uit één paar voorkaken , een eerste paar 

 tasterdragende- , een tweede , gereduceerd paar (tot de zg. tong vergroeide) niet 

 tasterdragende- en een derde paar tasterdragende (tot de zg. onderlip vergroeide) 

 achterkaken. Ken onparig aanhangsel van den kop, de bovenlip (geen segment- 

 aanhangsel), bedekt de monddeelen meer of minder van boven. 



Ook bij de larven komen tangvormige, tegen elkaar beweegbare, kaken voor, 

 waarom de Coleoptera, volgens Brauer, „Iiisata menognaiha" '^) kunnen genoemd 

 worden; alleen bij de meeste larven der Dytiscidac en bij die van Lampxris en 

 Drili/s zijn de tangvormige voorkaken van een sleufvormig kanaal voorzien en tot 

 het uitzuigen van bloed uit hare prooi geschikt. 



Het huidskelet of tegument, uit chitine-) opgebouwd, is over het algemeen 

 vrij hard, soms zelfs bijzonder hard, slechts in weinige gevallen (o. a. de Thelephoridae 

 en enkele vertegenwoordigers van eenige andere familien) is het eene meer dunne, 

 weeke, zeer buigzame huid. 



De ontwikkelingsgang is eene volkomen gedaanteverwisseling, d. i. 

 met de opeenvolging van ei-, larve- en poptoestand. 



De larven (PI. IV — VIj vertoonen de segmenten in meer oorspronkelijken 

 aanleg; ook is hun aantal vollediger dan bij de imagines of volkomen kevers, bij 



1) D. i. d.it men in .-ille ontwikkelings-stadien tangvormige, tegen elkaar beweeybare, kaken aantreft. 



2) Cliitine in zuiveren toestand is eene stikstof lioudende , sterk weerstand biedende stof, welke 

 door koken in geconcentreerd zout- of salpeterzuur ojilosb-aar is. Het zou verliard protoplasma zijn, 

 niet een afscheidingsprodukt. De cliemische formule is C, Hjj NOj of C,, 11,5 NO]j. Men is intussclien 

 gewoon den naam cliitine of clii tineskelet te gebruiken voor de epidermis met de daarin boven- 

 dien voorhanden stoffen, als kleurstoffen enz. 



