zoodanige wijze, d.it dit laatste, evenals bij de I.ampyridat- , als eene smalle voortzetting tot aan den 

 acliterrand van het rugsclüld doorloopt. Ook gelijUcn de oersegmenten van den thorax bij vele 

 Elateriden-\sj[\en op die van de larven der Lam/>yrideii. In verband tot de achter elkaar liggende 

 twee buikplaten aan de aclUerlijfssegmenten der C<ir,7/);i/<7/-larven , is zeer opvallend de ingedrukte 

 duarsstreep bii de imagines aan de onderzijde van enkele achterlijfsringen bij vele soorten van het 

 genus Ciirahiis (o. a. bij C. intricatus, clathratus , catcmilatus , caticellatiis en i^Iahratiis , doch niet 

 bij auratiis en aiiroiiitfiis). 



Uit een en ander blijkt nu , het aantal der op den kop volgende oersegmenten bij de Insecten 

 24 en 25 bedragende, dat de reductie der complementaire segmenten, of anders gezegd de paars- 

 gewijze vergroeiing der oersegmenten bij deze klasse zoo volkomen is, dat men ten slotte aan het 

 Insecten-lichaam overhoudt: behalve de kop slechts 3 thoracaal- en 10 (soms 11) achterlijfssegmenten; 

 slechts in de enkele hierboven genoemde gevallen zijn eenige paren oersegmenten nog duidelijk 

 ontwikkeld. 



Vatten wij nu alles kort te zamen wat betrekking heeft op de verschillende toestanden der 

 oersegmenten aan den romp der Myriapoden en Insecten, dan blijkt dat bij de meeste Myriapoda- 

 Chilopoda (Sciitigeridae, Litholnidae en Scolopendridae , zijnde de eigenlijke Dinzendpooten) , de oerseg- 

 menten allen vrij gebleven zijn, elk met een eigen rugschild, om den ander met een paar stigmata; 

 dat de rugschilden slechts zelden om den ander gereduceerd en door het rugschild van het vooraf- 

 gaande segment bedekt zijn; dat alle oersegmenten een paar pooten dragen. Bij de Myriapoda- 

 Diphpoda {= Chtlogtiatka), de zg. MiUioeiipooten , de Ccophilidae onder de Myriapoda-ChHopoda , de 

 Symphyla of Scolopendrellidae en volgens Kolbe ook bij alle Insecten daarentegen zijn de oerseg- 

 menten van den romp grootendeels paarsgewijze met elkaar vergroeid '). 



Terwijl bij de Myriapoda-Diplopoda nagenoeg alle oersegmenten van pootparen voorzien zijn en 

 bij de Geophilidae de segmenten, die elk van een paar pooten voorzien zijn, uit twee, met elkaar 

 versmolten, oersegmenten bestaan (derhalve dubbel-segmenten zijn), zijn bij de overige 

 genoemde Arthropoden slechts de afwisselende oersegmenten van een paar pooten voorzien. Van 

 deze laatste nu zijn het de Svinphyla of Scolopendrellidae onder de klasse der APyriapoden en de 

 Lampyriden-XaTven onder de klasse der Insecten , bij welke de meeste of slechts enkele der oerseg- 

 menten twee aan twee door een gemeenschappelijk rugschild bedekt zijn; het voorste oersegment is 

 groot en pootloos, aan het achterste pootdragende in grootte meestal gelijk komende. Bij de Insecten 

 overigens, derhalve ook bij de hier te bespreken Coleoptera , zijn de oersegmenten, zooals reeds 

 gebleken is, twee aan twee met elkaar vergroeid, zonder gemeenschappelijk rugschild; hier is nl het 

 voorste oersegment der achterste thoracaal-segmenten gereduceerd of onduidelijk ; de segmenten van 

 het achterlijf vertoonen slechts zelden, behalve bij de larven, de sporen van versmelting uit twee 

 oersegmenten. 



I) Volgens Veriioei-f zou de quaestie van de primaire dubbelnatuur der segmenten van het 

 lichaam der Insecten nog volstrekt niet tot zekerheid gebracht zijn , zonder twijfel is dit echter wel 

 het geval voor de Myriapoda-Diplopoda. Het achterlijf der Insecten zou, wat zijne segmenten lietreft, 

 veel meer het oorspronkelijke karakter bewaard hebben , ter«'ijl de thoracaal-segmenten door het bezit 

 van extremiteiten en vleugels sterk gedifferentieerd zijn. Aan de achterlijfssegmenten zouden geene 

 complementaire segmenten voorhanden zijn , terwijl men het meso- en metaphragma (zie verder) (b.v. 

 der keversl als dorsale platen van complementaire segmenten van den meso- en metathorax zou kunnen 

 beschouwen, iets waartegen Verhoeff bedenking heeft, omdat juist aan de oorspronkelijke segmenten 

 van het achterlijf, voor zoo ver hij kon nagaan, volstrekt geene duidelijke rudimenten van comple- 

 mentaire segmenten zijn aan te wijzen. Het meso- en metaphragma zouden slechts skeletdeelen van 

 secundaire vorming zijn, evenals de vleugels en de pooten, voor welke betere aanhechtingsplaatsen 

 der spieren noodig waren. 



