Coleoptcra) '), of wel liet ligt vrij tussclienin en is gewnonlijk nulimentair. De coni|ilementaire 

 segmenten zijn als gereduceerd te bescliouwen , wanneer de stigmata oji de grens van twee segmenten 

 liggen , b.v. bij y^pyx onder de Thysanura ; hebben zij aan de vorming van Iict toebchoorcndc 

 segment deel genomen, wat bij de meeste insecten het geval is, zoo ligt liet stigma zijwaarts aan 

 het lichaam van dit segment, veelal zelfs tot nabij het midden. Eene bepaalde verschuiving van het 

 stigma naar het midden van het segment is intusschen niet aan te nemen. 



Dat bij vele Insfcleii het eerste acliterlijfssegment dicht tegen den metathorax aansluit, moet veelal 

 slechts worden toegeschreven aan liet voorste, het stigma dragende, oersegment van den eersten 

 abdominaalring; daardoor heeft het den schijn als of het 3= paar stigmata in zulke gevallen tot den 

 metathora.x behoort. 



Onder de Coleoptera onderscheiden zich de larven van het Elalcruleii-^zwwi dirdiophonis door 

 de aanwezigheid van tusschensegmenten, iets wat ook bij vele Difterij'-)-\'Ss^evi en bij de Geophilidcii 

 onder de Myrïapoda-Chilopoda , het geval is. Deze tusschensegmenten zijn wel te onderscheiden van 

 de complementaire segmenten, zij zijn kleiner dan de ware segmenten. De thoracale-ringen zijn niet 

 door tusschensegmenten van elkaar gescheiden. Volgens Brauer zijn deze tusschensegmenten ontstaan 

 door de voortzetting van de verbindingshuid van twee segmenten of wel door secundaire ringvorming 

 van een waar segment. 



Wanneer dus sprake is van rompsegmenten, dan bedoelen wij steeds, met uitzondering van de 

 reeds van den beginne af aanwezige 2 of 3 enkelvoudige eindsegmenten , die ringen , welke uit twee 

 met elkaar versmolten oersegmenten zijn gevormd en ten getale van 13 of 14 den architektonischen 

 grondslag van den lichaamsbouw der Insecten vormen, de kop daarbij niet in aanmerking genomen. 



Uitgaande van het feit, dat die segmenten, welke niet van extremiteiten, vleugels of andere 

 aanhangsels voorzien zijn, eene eenvoudige gedaante en ontwikkeling behouden, b.v. de middelste 

 achterlijfssegmenten , terwijl daarentegen die segmenten welke wel van dergelijke aanhangsels voor- 

 zien zijn, in vorm, grootte en ontwikkeling van de eerstgenoemden afwijken, zoo wordt het nu 

 duidelijk hoe de verschillende vervormingen der oorspronkelijk gelijksoortige hchaamsringcn tot de 

 verschillende onderdeden van het /«.rivAv/dichaam plaats grijpen. 



Terwijl bij de Myruxpodcn nog geen sprake is van een afzonderlijk samenstel van borstsegmenten 

 en een daar%'an gescheiden achterlijf, zoo is zulks bij de Insecten een karakteristieke morphologische 

 toestand geworden. Ook de larven, met haar 3 paar borstpooten aan het voorlijf, vallen reeds in het 

 kader van het hier beschouwde /«jét Avz-type , aangezien de 3 pootdragende borstsegmenten van de 

 segmenten van het achterlijf eenigszins verschillen. 



De conclusie is dus: uitgaande van die Myriapt'dcii , bij welke de segmenteering van het 

 lichaam nog den elementairen aanleg vertoont, vinden wij daarvan bij de Ittscrtcii slechts geringe 

 overblijfselen en valt het gemakkelijk in 't oog, dat de segmenteering der Insecten onmiddellijk van 

 die der Myriapoden is af te leiden. De paren oersegmenten zijn reeds goed ontwikkeld bij de 

 Scutigeridac ^ Diplopoda en Symp/ty/u (ScolcpendreHidae) , ook bereiden zich de Idtliohüdae daarop 

 voor; maar het aantal der paren segmenten bij al deze Myriapndcn stemt niet overeen met het 

 constante aantal van 13 of 14 ringen aan den romp der Insecten; slechts de Scolopendvidae komen, 

 zooals reeds is aangetoond , in het aantal der paren oersegmenten , als ook in het aantal der paren 

 stigmata, met de Insecten overeen. 



Wanneer nu gebleken is dat uit den, uit 21 of 23 segmenten bestaanden, xoxai^A^x Seolopenders, 

 door paarsgewijze versmelting der oersegmenten en door reductie of vergroeiing der voorste sterniten 



1) Ook bij de rupsen der Lepidoptera (vlinders), de Tenthfcdinidae (blad-, hout- en halmwespen), 

 de Panorpata (schorpioenvliegen) en de Diptera (Tweevleugeligen). 



2) B.v. van Scenopinus , Thereva , Bibio , Ceroplatus. 



