Chrvsomeluhu en vele Cerambycidae {Lamiini). Daartegenover staan de jirognathe 

 Coleoptera, bij welke het voorhoofd minder ontwikkeld en meer of minder horizontaal 

 gelegen is; daardoor zijn de voor- en achterkaken naar voren gericht, vandaar de 

 meer gebruikelijke, doch niet juiste benaming van boven- en onderkaken (nl. bij 

 de van roof levende Carabiiiae , Dytiscidac , Thclcphoridae e. a. , die met vooruit- 

 stekende kaken gemakkelijker hunne prooi kunnen grijpen. 



Aan het 4<= oorspronkelijke segment is de schedel, ver te x, het ruggedeelte 

 (het tergiet), d. i. het gedeelte dat boven aan den kop, achter de oogen , ligt; de 

 zijden (pleurae) heeten slapen, tempora. Deze bijzonderheden herkent men 

 beter bij de hypognathen dan bij de prognathen, aangezien bij deze laatsten de 

 deelen van het kopkapsel verschoven zijn. 



Het 5= oorspronkelijke segment is met het, uit de eerste vier oorspronkelijke 

 segmenten gevormden, kopkapsel versmolten; het is nl. het rondom het begin van 

 den hals, naar het borststuk toegekeerde gedeelte, het achterhoofd, occiput; 

 intusschen is het niet scherp afgescheiden. 



Het daarop volgende 6=, zoo ook het 7= oorspronkelijke segment zijn bijna 

 geheel gereduceerd of grootendeels verdwenen. 



Bij vele Coleoptera ') is de halsvormige insnoering als het met den kopkapsel 

 vergroeide achterste oorspronkelijke segment te beschouwen. Het als keel (gula) 

 of onderkin (submentum) aangeduide deel schijnt beschouwd te moeten 

 worden als het buikschild of sterniet van het 7= (laatste) oorspronkelijke segment 

 van den kop. Aan de keel zit de onderlip. De grootte van den kop tot den romp 

 regelt zich naar de ontwikkeling der monddeelen , de grootte der oogen, den aard 

 van het voedsel met de levenswijze en bovendien naar de sekse. Zoo is de kop o. a. 

 bij de Scarabaeidae en Tcnebr'wnidae , welke van vloeibare of rottende stoffen leven, 

 klein; bij anderen die van roof leven, of die in harde deelen, als in hout, knagen, 

 groot; bij het i van Lncanus is de kop ongewoon groot, ten gevolge van de 

 buitengewone ontwikkeling der voorkaken (Fig. 63', deel II). 



De kop is altijd vrij bewegelijk, meestal voor een deel (bij de Curailionidae 

 veelal tot aan de oogen) in den prothorax geborgen of teruggetrokken, soms vrij 

 diep daarin terugtrekbaar (b.v. bij His/er) , zeldzamer met eene steel- of halsvormige 

 verbinding of insnoering aangehecht en al of niet tegen het halsschild aangedrukt 

 (b.v. de meeste Scydmaejüdae , Anihicus , Meloe , Apoderus) , of is de kop door het 

 halsschild bedekt of meer of minder overwelfd (o. a. Cis, Aiwbium) , of wel geheel 

 onder den voorrand van het halsschild verborgen {Cassidii), bij de Apaiidae meestal 



i) Als ook bij hunne larven. Bij die der Dytiscidae is dit achterste halsvormig versmalde gedeelte 

 van den kop door een dnidelijken naad begrensd en oogenschijnlijk als het oorspronkelijke segment 

 te beschouwen , dat tot de naar voren verschoven onderlip behoort. 



