14 



Siaphyünidae bij Bleditis e. a. Terwijl het hier onmiddellijke voortzettingen zijn 

 van de harde chitinehuid, bevindt zich bij Odontaeus arinigcr Scop. {tnobilicornis F.) 

 eene Scarabaeuic , voor zoover mij bekend , als een eenig geval in de insectenwereld , 

 een bewegelijke hoorn op den kop. Bij vele aanverwante genera als: Gcotrupes en 

 Aphodius vindt men een klein, soms zeer onduidelijk bultje op de plaats van een hoorn. 



De zijden van den kop, van af de oogen tot aan den mondhoek, heeten 

 wangen, genae; deze zijn soms, tot opneming van het eerste sprietlid, gegroefd 

 (o. a. bij Blcdhis); het voorste tegen den mond gelegen gedeelte heet ook wel 

 teugel, lora. Het onmiddellijk achter de oogen gelegen gedeelte vormt de 

 slapen, tempora (zie blz. ii); deze laatsten steken o. a. bij Oc^KyW lobvormig uit. 



Soms (o. a. bij Acidofa) zijn de oogen van onderen en van achteren door eene 

 kantige orbitaal-lijst omgrensd. Het geheele randgedeelte van den kop om de oogen 

 wordt oogrand (margo ocularis) genoemd. In sommige gevallen bevindt zich aan den 

 boven-oogrand eene rij haren, die wel als wenkbrauwen (s uperc i 1 ia) , worden 

 geduid. Op de onderzijde wordt het gedeelte, van af den mond tot aan het begin 

 van den hals (collum), d. i. het basilaire of basale gedeelte, keel, gula, ook wel 

 onderkin (submen tum) of hy pos toom (hy postom um) genoemd (zie blz. ii). 

 Merkwaardig zijn de zeer lang uitgetrokken hoornvormige zijhoeken van den keel- 

 rand bij Prostomis {Cucujidae). Op de voorzijde van de keel zit de kin. Soms is de 

 keel groot en tot een gladden bult opgezwollen (o. a. bij Orycies), of wel uitgerand 

 en van voren van een dikken rand voorzien {Carabus). Hij Mclolon/ha o. a. is nog 

 een voorste of praebasilair gedeelte voorhanden. In vele gevallen is de keel slechts 

 te herkennen door de beide aangrenzende naadlijnen (PI. I fig. i); deze naad- 

 lijnen loopen bij de Cuntilionidae , ten gevolge van de versmalling van het keel- 

 gedeelte, zoo dicht aaneen, dat zij gewoonlijk in eene enkele naadlijn over het 

 midden samenkomen; bij het exotische genus Rhynchophoriis zijn de beide keelnaden 

 nog duidelijk gescheiden. 



Wij laten thans volgen een uitvoerig overzicht van den bouw der sprieten, 

 oogen en monddeelen. 



I. De sprieten. 



De sprieten of antennen (anten na e) zijn, uit een verschillend aantal 

 leedjes bestaande , gepaarde e.xtremiteiten van den kop , welke gewoonlijk in een 

 groefje of in eene kleine uitholling ingeplant staan. Naar de plaats waar zij ingeplant 

 staan kan men ze verdeelen in wangstandige (a. paragnathicae) en voor- 

 hoofdstandige sprieten (a. frontales). Bij de eersten liggen zij het diepst, 

 d. \v. z. in hetzelfde niveau als de onderste kopraml met de monddeelen; zij zijn 



