IS 



alsdan aan de /.ijdcn van den ko]) ingeplant, met hare basis hetzij vrij of door 

 eene verbreeding van den kop bedekt; zoo o. a. staan zij bij de Carabidae aan den 

 zijrand van het voorhoofd, vóór de oogen , achter de basis der voorkaken ; of (o. a. 

 Hister, Blaps) onder den zijrand van het voorhoofd, of {Coccinellidaé) onder den 

 zijrand van den clypeus. In het tweede geval staan zij hooger ingeplant, d. w. z. 

 op de bovenzijde van den kop, waar zij overigens eene zeer verschillende plaats 

 kunnen innemen, als: vóóraan op het voorhoofd (a. epigna thicae), d. w. z. aan den 

 voorhoofdsrand, meer of minder ver van het niveau van den voorrand der oogen, 

 nabij de voorkaken, doch daarboven (meer naar binnen) (b. v. Cicindela , de 

 Bupresüdae , Anthocomus); zij staan alsdan ook wat dichter of wat verder van den 

 voorrand van den clypeus verwijderd; ook kunnen zij staan tusschen de oogen 

 (a. i n terocula res), hetzij in het niveau van den voorrand (b. v. T/iekJ>horus), oiitts 

 meer naar achteren, dus geheel daartusschen (b. v. Stemt s, vele Malachius), ja zelfs 

 tot nabij den achterrand der oogen, de hoogstandige of schijnbaar schedelstandige 

 sprieten (a. sub vert icales) b. v. bij vele Cerambycidae , Hispa en Cassida. Nog heeft 

 men de snuitstandige sprieten (a. ros trales) bij de meeste Rhynchophora (Fig. 113I; 

 114I; 1T5I; 116'", ^, '^'■i, 'VI en iifji-'v, deel II) en o. a. bij Rhinosinnis ruficollis L. 

 (Fig. lOi", deel II), waar zij ingeplant staan, hetzij onmiddellijk achter de mond- 

 deelen, of meer nabij, in of achter het midden. Bij een aantal Platyrrhiriidae staan 

 de sprieten onder den verbreeden zijrand van het voorhoofd, doch boven de eigenlijke 

 wangen. Nog staan de sprieten soms in de oogen zelf, wanneer nl. het niervormige 

 of sterk uitgerande oog om het inplantingspunt van de spriet sluit i^b. v. bij Cerambyx, 

 PI. I fig. 2I') en eindelijk in de geheel middendoor gedeelde oogen, o. a. bij 

 Tetrops en Phyioecia coei-ulcsiens Scop. Dan kunnen de sprieten dicht bijeen staan 

 of ver van elkaar verwijderd zijn. 



Groote verscheidenheid vindt men verder in de lengte der sprieten ; zij zijn 

 hetzij korter dan, of wel even lang als of langer dan de kop; ook kan de lengte 

 die van kop en halsschild te zamen , soms zelfs die van het geheele lichaam over- 

 treffen (b. v. Cerambycidae). In vele gevallen zijn zij bij het <^ langer dan bij het $ 

 (bij de meeste Cerambycidae , bij enkele Brenihidae ^ ook bij vele Plaiyrrhinidae en 

 Cebrió); bovendien kunnen zij in de beide seksen nog in gedaante verschillen, zoo 

 o. a. bij de Melolonihitii , waar de zeer groote, bladachtige aanhangsels der laatste 

 sprietleedjes bij het $ een groot oppervlak met zintuigen vertoonen (Fig. 67, deel II). 



In rust worden de sprieten naar achteren gericht of tegen het lichaam aangelegd, 

 welke ligging soras overeenkomt met die in den poptoestand, waar de nog door 

 eene scheede omhulde sjirieten eveneens aldus gebogen waren ; bij de Coccinellidaé 

 o. a. worden zij onder den kop gelegd. Veelal worden zij in rust gedeeltelijk of 

 zelfs geheel in eene groef van den kop ingelegd; dit kan ook geschieden in groeven 



