i6 



aan de onderzijde van den prothorax (b. v. Elaieridae , Fig. 73"', deel II), waar 

 zelfs diep gegroefde inkepingen voorhanden kunnen zijn voor het inleggen der 

 sprieten en waaruit zij slechts met moeite kunnen verwijderd worden (o. a. Eucnemis , 

 Fig. 72", deel II). Bij de Cryplocephalini worden de sprieten met den kop in den 

 diep uitgeranden prothorax teruggetrokken. 



Bij de Curculwnukie (Fig. 115'; 116I, ", v^ viii^ deel II) wordt het lange eerste 

 sprietlid (scapus) in eene, veelal diepe, groef aan weerszijden van den snuit geheel of 

 gedeeltelijk ingelegd en leggen zich de daarop volgende leedjes (de funiculus) tegen 

 den scapus aan ; meestal echter is de scapus veel langer dan de sprietgroef. Voor 

 het overige zijn het allerlei sleuven, groeven, inzinkingen of uithollingen, waarin 

 de sprieten in de rust kunnen geborgen worden. 



De oppervlakte der sprietleedjes kan bij allen zijn volkomen glad en kaal 

 (b. V. Dytiscldaé), of alle leedjes of slechts een deel zijn behaard, hetzij kort en 

 viltig, of lang en zelfs bij uitzondering wimperachtig [Lorlcera). Zoo zijn b. v. 

 onder de Carabidae de sprieten van af het 2= lid {Lionvchits), of van af het 

 3'= {Bai/isUr), of van af het 4'-' viltig behaard; veelal zijn zij van af het 5= lid 

 behaard {Ca/osoma, Carabus). Bij Habrocerus en Dasycerus o. a. zijn de spriet- 

 leedjes gedeeltelijk van wimperkransen voorzien. Bij de niet in ons gebied voor- 

 komende Rosalia alpina L. vertoonen de leedjes der sprieten aan het uiteinde een 

 duidelijken haarbundel (a. fascic ula tae) ; bij vele Zaw/tf-soorten bevindt zich een 

 krachtige haarbundel aan eene zijde der sprietleedjes, men spreekt dan van gekwaste 

 sprieten (a. scopiferae). 



Een spriet bestaat uit de navolgende deelen : 1=. het gr on ds tuk, scapus, 

 dikwerf, maar ten onrechte, schaft genaamd, veelal valt het door bijzondere lengte 

 in 't oog en heeft een knopvormig basaalgedeelte (torulus); 2«. het verbindings- 

 lid, pedicellus, dat soms zeer klein en bij oppervlakkige beschouwing niet altijd 

 dadelijk is te zien, bij alle Coleoptera is het kleiner dan het i« en 31= lid, bij uit- 

 zondering het grootst (o. a. bij Gyruius (Fig. 17, deel I) en Panuis (Fig. 58', deell); 

 3«. de schaft, funiculus of flabellum, welke uit verscheidene leedjes is samen- 

 gesteld en waaraan alleen al de eigenaardige aanhangsels of uitsteeksels voorkomen, 

 waardoor de vorm der sprieten zoozeer verschillend kan zijn. 



Het aantal sprietleedjes is zeer verschillend, doch heeft de lengte der sprieten 

 daarop geen invloed, er zijn zeer korte veel-ledige, en zeer lange wéinig-ledige 

 sprieten. Het aantal it komt het meest voor, doch heeft men in verscheidene 

 familiën uitzonderingen op dezen regel, dat er minder, zeldzamer meer leedjes zijn; 

 bij eenige familiën is zelfs een geringer aantal regel. 



Zoo lieeft men 10 leedjes o. a. bij de Halipiuhu , Rhizopha^i;HS, Liicamis, Trox, 

 de meeste Apatidae, Psylliodts enz.; ook zijn de sprieten wel schijnbaar lo-ledig. 



