i8 



vorniig en ia grootte (lengte en breedte) ten naastenbij aan elkaar gelijk zijn, b. v. 

 Ckindela en vele Cerambycidae. 



In sommige gevallen kunnen zulke sprieten naar het uiteinde onmerkbaar dikker 

 worden, of wel de eindleedjes meer of minder afgeplat zijn. 



Zijn de leedjes aan het uiteinde iets gezwollen en daardoor eenigszins knoopig, 

 dan heeten de sprieten opgezwollen (a. torulosae), b. v. Lamia lextor. 



2. Snoervormig (a. m oniliformes), wanneer alle leedjes eenigszins kogel- 

 vormig, onderling nagenoeg gelijk en scherp van elkaar gescheiden zijn, b. v. bij 

 Rhysodes, Tenebrio, de Brenthidac. 



3. Haar- of borstel v ormig (a. setiformes), wanneer alle leedjes cylinder-, 

 kegel- of kndtsvormig zijn, doch naar het uiteinde der sprieten langzamerhand in 

 grootte afnemen (korter en dunner worden), b. v. de Carabidae. vele Cerambycidae. 

 Haarfijn worden de sprieten genoemd o. a. bij Trichophva (de eerste twee leedjes 

 groot) en Scaphisoma (de eindleedjes iets vergroot). 



4. Knotsvormig (a. clavatae, clavaceae of incrassatae) (Fig. 32', "j 

 deel I), wanneer de leedjes naar het uiteinde der sprieten geleidelijk dikker worden, 

 waardoor een knotsvormig geheel ontstaat; het dikkere uiteinde heet dan knots; 

 b. V. Oxyporus ^ vele Silpha- en Ca/t'/j-soorten , Triioma, Thaiiasiinus enz. 



Half-knotsvormig (a. subclavatae) heeten de sprieten, wanneer de 

 geleidelijke verdikking naar het uiteinde niet zeer opvallend is en ook geen bijzonder 

 duidelijke eindknots in 't oog valt, b. v. bij Scaphisoma (zie hierboven). 



5. Geknopt (a. capitatae) (Fig. 32'": 41', ", "■ ; 54; deel I), wanneer de 

 funiculus voor een deel draadvormig is, doch een grooter of kleiner aantal der 

 laatste leedjes eene langere of kortere, veelal rondachtige, doch ook wel tot zelfs 

 eene cylindervormige, knopvormige aanzwelling, de eindknop (capitulum), 

 vormen; b. v. Necrophonis , Nitidiila, Hydrophiliis , een aantal Scarabacidae (zie bij 

 10, de bladsiirieten), de Curcitlionidae , Tomiciis. 



Het aantal leedjes van den eindknop is verschillend, b. v. 5 bij Scaphidium , 

 4 bij Necrcphonis ; 3 bij 7/is/cr, Nilidula en Dermestcs, vele Curculioiiidae enz.; 

 2 bij Diioma en Anthrcnus museorum ; bij de tropische Rhynchophortts vormt het 

 eindlid alleen de knop ; zoo ook bij het exotische genus Cylas Latr. , waar bij het 

 i de éénledige knots tweemaal zoo lang is als de rest der sprieten. 



De eindknop kan nog zijn meer of minder gecomprimeerd, afgerond, recht afgeknot 

 (b. V. Clavixer, Coccinelld), of scheef afgeknot (b. v. Thanasitnits). Dan kan de eindknop 

 zijn los geleed, de leedjes dus duidelijk van elkaar gescheiden , of wel doorbladerd (b. v. 

 Hydrophilus). Zijn de eindleedjes niet in het midden, maar aan eene zijde aaneengehecht, 

 dan is de eindknop gezaagd, gekamd of gespleten, b. v. bij Z?/^;/»//^ (Fig. 63 ', deel II). 

 Bijzonder lang en smal kunnen de 3 los samenhangende eindleedjes zijn, o.a.bij Ernobiiis. 



