23 



lïij vele Lycidac is het gelieele niondgcdeelte een weinig snuitvormig verlengd. 



Wat de mondholte betreft, vertoont de bovenwand of het gehemelte, de 

 epipharynx (zijnde het gedeelte onder den cly|iens tot aan de bovenlip), verschil- 

 lende zinsorganen, als groefjcs en kegeltjes, welke met sensitieve zenuwen in ver- 

 binding staan. 



iiij de van vloei- en weeke stoffen levende kevers (o. a. een aantal Sfarabacidac) 

 zijn de monddeelen voor een deel gereduceerd; bij de Thelcphoridae o. a. zijn zij 

 grootendeels tamelijk week en teeder; die van Clavi,!,^er zijn geatrophieerd. 



De monddeelen bestaan uit: i». de bovenlip, labrum, 2". een paar voor- 

 kaken '), mandibels, mandibulae, 3°. een paar achterkaken, maxiUen, 

 maxillae, 4". de tong, endolabium of ligula, en 5". de onderlip, 

 labium. üe beide paren kaken worden in zijwaartsche richting, evenals de beenen 

 van een nijiitang of eene schaar, tegen elkaar bewogen. Volgens M.m'thf.ws zouden 

 de voorkaken bij Trichoptcryx zich kunnen omkeeren. 



De meest oorspronkelijke toestand is de hypognathe, bij welke de mond- 

 deelen naar onderen gericht zijn (o. a. bij de Scarabaeidae) , vele Cerambycidae en 

 de Curculionidaè); bij anderen is de toestand de prognathe, waar de voorkaken 

 naar voren gericht zijn, wat op een hoogeren ontwikkelingsgraad duidt (o. a. bij de 

 Carabidae en T/ielephoridae , waar zij tot het grijpen van prooi dienen); ook onder 

 de Cerat/ibrcidae zijn vele genera prognath, doordat de kaken, als zijnde geschikt 

 om in vaste lichamen in te boren, eene andere ligging verkregen hebben. 



De bovenlip is eene hoornachtige, zelden alleen aan den voorrand vliezige 

 {Georyssus) plaat, welke, boven de voorkaken gelegen, door eene verbindingshuid 

 aan den clypeus bevestigd is; deze verbindingshuid is soms duidelijk vliezig en in 

 't oog vallend (o. a. Hypophloeus). Soms ontbreekt deze verbindingshuid geheel en 

 is de bovenlip meer of minder tegen den clypeus aangegroeid. De bovenlip is 

 meestal sterk verbreed en zeer verschillend van gedaante, als: half-cirkelvormig, 

 vierhoekig, zeldzamer als eene smalle strook of wel langer dan breed; aan den 

 voorrand afgerond, recht afgeknot, ongedeeld, getand, meer of minder diep uitge- 

 rand, twee- of drielobbig {Carabns coriacens L.), tweemaal uitgerand of zelfs diep 

 ingesneden, als in twee lange lobben {Cychrus). Bij Licinus is zij eenigszins asym- 

 metrisch uitgerand. Verder is zij in vele gevallen duidelijk en groot, doch ook wel 

 meer of minder door den voorrand van den clypeus bedekt en daardoor dikwerf 

 moeielijk zichtbaar en verborgen; bij den meikever b. v. is zij dik, halvemaanvormig, 

 vertikaal onder den clypeus gelegen, met de uitranding naar onderen gericht. Zij 

 ontbreekt bij de meeste Rhynchophora. 



I) Gewoonlijk spreekt men van boven- en onderkaken, wat morphologiscli minder juist is, 

 doch zijn grond vindt in de horizontale houding van den kop. 



