29 



blijven, zijn bij de Coleoptera vergroeid. Zij is cene verschillend gevormde, in den 

 regel hoornachtige plaat, welke door middel van eene verbindingshuid aan den 

 keelrand bevestigd is; bij Necrophorus en Prionus o. a. is zij vliezig. Zij vult hetzij 

 de geheele keeluitranding op en bedekt dan aan weerszijden de basis der achterkaken , 

 of wel zij is zeer smal en zit op eene in het midden zich bevindende voortzetting 

 van de keeluitranding, zoodat de achterkaken aan weerszijden vrij liggen; soms is 

 deze voortzetting eenigszins steelvormig (o. a. Pyrochroa, Fig. 97, deel II). Tusschen de 

 kin en het overige, tasterdragende gedeelte, bevindt zich soms een duidelijk tusschen- 

 gelegen stuk (subfulcrum) o. a. bij Staphyluius. De gedaante is hetzij breeder dan 

 lang, vierhoekig, zelden rondachtig {Blaps), gewoonlijk van voren afgeknot of op 

 verschillende wijze uitgerand. In deze uitranding bevindt zich bij de Carabidae een 

 middentand , welke hetzij gewoon , of aan den top uitgerand , ingesneden , gespleten 

 of gedeeld is en welke aan de zijlobben der uitranding bijna gelijk kan zijn; of 

 wel de uitranding is ongetand; ook is hier de binnenrand van de uitranding, de 

 „ep il obus" lijstvormig afgezet, dikwerf echter naar binnen omgeslagen; veelal 

 vertoonen de epilobi aan den binnenhoek der zijlobben van de kin een tandvormig 

 uitsteeksel of i^Abacetus Dej., onder de Carabuiaé) zijn zij drielobbig en aan weers- 

 zijden door een diepen inham van de kin gesclieiden. 



Het tasterdragende gedeelte of de eigenlijke onderlip steekt bij vele kevers vrij 

 uit, doch is bij velen, o a. Copris, Buprestis, Opa/rum, Ckonus enz., naar achteren 

 onder den voorrand der kin verschoven en ligt dientengevolge verborgen. 



Merkwaardig is de vervorming der onderlip bij het Siaphylinidcn-gtnus S/enus 

 (Fig. 19, deel I), waar deze zeer ver vooruitgeschoven en weder ingetrokken kan worden. 

 Verlengd zijn hier het tasterdragende gedeelte en het instulpbaar scheedevormig 

 tusschenstuk; in de rust wordt het eerstgenoemde in het tusschenstuk opgenomen. 

 Hier vertoonen de monddeelen dus eenigermate den overgang tot die der Hymenoptera. 



De onderlip-tasters (palpi labiales), welke wat verder of wat dichter 

 bijeenstaan, veelal, wanneer de tong weinig ontwikkeld is, aan den zijrand van de 

 kin (b. V. Melolonihini en Ceiofiii/iï) , vertoonen , zooals reeds gezegd is , dezelfde ver- 

 scheidenheid van vorm als de kaaktasters. Zij zijn meestal 3-ledig ; h\] dQ Ckindelidae 

 schijnbaar 4-ledig, aangezien de tasterdragers der onderlip van de tong gescheiden 

 zijn en vrij in de kinuitranding als wortelleedjes der liptasters schijnen; bij de 

 Clavigermae i -ledig, bij de overige Pselaphidae 2-ledig; bij Onihophagus schijnbaar 

 2-ledig, daar het 3= lid slechts iets uit den top van het 2= lid uitsteekt. 



Bij enkele Aleochariuen zijn de liptasters schijnbaar i-ledig, daar de begrenzing 

 der afzonderlijke leedjes zoo onduidelijk is, dat men ze slechts bij zeer sterke 

 vergrooting met den microscoop herkennen kan. 



Wat de functie der tasters aangaat, dienen zij, volgens W.\smann, tot het 



