36 



vliegbeweging der achtervleugels '). De grootste kevers zijn de slechtste vliegers. 

 Het aanhechtingspunt der vleugels is de vliezige ruimte tusschen de pleurae en het 

 tergum (ruggedeelte). 



Aan de basis der dekschilden bij enkele Coleoptera (o. a. bij Dy/isais) bevindt 

 zich naast den achtervleugel nog een klein cpauletvormig bijvleugeltje of dun 

 vliezig lapje, alula -), dat bij gesloten dekschilden niet zichtbaar is; dit vliezig 

 lapje is bij Dyiiscus aan den rand van eene franje voorzien en door eene , eene buis 

 vormende, verdikking begrensd; in deze buis bevindt zich eene vloeistof; het lapje 

 is met het binnenste basaalgedeelte der dekschilden en haar gewricht verbonden en 

 maakt daarvan een onderdeel uit. 



Wat de ontwikkeling der vleugels bij de Insecten in 't algemeen betreft zijn, volgens Wkismann, 

 gevallen bekend van een zoodanigen aanleg, die men tot in den embryonalen staat kan terugvoeren 

 en waar zij, als bij de MusciJert onder de Diptera, diep binnen in het lichaam te vinden zijn; der- 

 gelijke eerste vleugel-aanduidingen zijn de ware imaginaalschijven (embryonaal weefsel, dat een 

 tijd lang latent blijft); overal daarentegen waar de eerste aanleg van vleugels postembryonaal en in 

 een hypodermiszakje ingezonken is, of wel vrij onder het chitinebekleedsel ligt, is van geen ware 



1) Omgekeerd maken o. a. de IlyiiienoJ'tin-a vooral gebruik van de voorvleugels bij het vliegen, 

 vandaar dat hier de middelste borstring (mesothorax) grooter is dan de achterste. 



2) F. MiMNERT beschouwt de alulae der Dytiseidae als de werkelijke vliezige voorvleugels der 

 kevers, maar in rudimentairen toestand, derhalve homoloog aan de voorvleugels der Ilymenoptern. 

 De dekschilden ecliter zouden geen vleugels zijn, maar sterk verbreede paraptera (zijnde een, aan 

 weerszijden, klein gedeelte tusschen het scutellum en het epimerum van den mesothorax) van den 

 mesothorax en gelijkwaardig zijn aan de tegulae der Hymenopiera, d. z. een paar schubvormige 

 organen, schouderdeksels of dekschubben genaamd, welke aan den wortel der voorvleugels, dus aan 

 den mesothorax gezeten zijn ; ook zouden zij homoloog zijn aan de scliouderdeksels (patagia of 

 pterygoden) der Lepidoptcra, d. z. schildjes van de paraptera, welke o. a. bij Spkiiii^iJat zoo duidelijk 

 kunnen opgeligt worden. 



Mkinert beschouwt de kevers als Insecten, bij welke de voorvleugels verdwenen zijn, doch 

 waarvan bij de Dytiseidae nog de alulae als rudimenten overgebleven zijn. Bij de Hymeiioptei-a 

 daarentegen zouden die deelen verloren gegaan zijn, welke aan de dekschilden der kevers homoloog 

 waren. Deze beschouwingen zijn echter gebleken niet steekhoudend te zijn. 



Kene andere hypothese is die van C. Hofi"1iaui;r, waarbij de zijlobben van het halsschild 

 homoloog zouden zijn aan dekschilden, eigenlijk aan werkelijke voorvleugels, die in haren fijneren, 

 anatomischen bouw aan dekschilden gelijk zijn. Deze zijlobben doen zich in onontwikkelden toestand 

 voor als eene gewone, zakvormige huidduplicatuur en komen in anatomischen zin overeen met 

 vroegere stadiën bij de dekschilden. De zijlobben van het halsschild, de dekschilden en de achter- 

 vleugels zouden derlialve homodyname vormingen zijn. Hieruit zou dus volgen dat de zijlobben van 

 het halsschild als het begin van een 3e vleugelpaar (het eigenlijke ie paar) moeten beschouwd worden. 

 Onverklaard blijft intusschen het verband tusschen de beweegbare dekschilden en den vasten samen- 

 hang der zijlobben met het halsschikl. Hierbij werd gewezen op Acrocimis loitgimanus L. , waar de 

 spits uitloopende kegel aan weerszijden van het halsschild door eene geleding verbonden en beweeg- 

 baar zou zijn; maar deze waarneming berust op eene onjuistheid, welke sedert Olivh'.r door latere 

 schrijvers, zonder nader onderzoek, werd overgenomen. Lacordaire deelt in zijne „Genera" mede 

 dat J. Thomson en Batks daar het eerst op gewezen hebben. Eene bijna geheel doorloopende , cirkel- 

 ronde groef om den doorn heeft ongetwijfeld tot de onjuiste opvatting aanleiding gegeven. 



