37 



imaginaalscliiiven sprake. In tegenstelling nu van de Muscidcti , waar ile vleugels reeds bij het 

 embryo aangelegd worden, begint, volgens Ki",ak Kkügkr en Dkvvitz, de eerste aanleg der vleugel- 

 ontwikkeling (dus de imaginaalscliijven) bij do Coleoptera eerst tusschen de laatste larve-vervelling en 

 de vervelling tot pop. KkUger nam het juiste oogcnblik waar bij Tcuc/irio inolilor. Hij toonde aan 

 dat zoowel de achtervleugels alsook de dekschilden bij de Coleoptera uit imaginaalschijvcn ontwik- 

 kelen. De aanleg is voor alle vleugels in beginsel gelijk. Overal is het eene verdikking der hypodermis 

 of onderhuid, die hetzij vrij te voorschijn treedt, of, zooals bij de Coleoptera, in een hypodermis- 

 zakje verzonken is, of zelfs geheel binnen in het lichaam besloten kan zijn. 



De imaginaalschijven voor beide vleugelparen bij de kevers ontstaan, wat de ligging betreft, 

 dicht boven de basis der pooten van meso- en metathorax; de dekschilden zijn, wat hun ontstaan 

 betreft , homoloog (d. i. morphologisch gelijk) aan de voorvleugels van andere insecten en homodynaam 

 (d. i. gelijkwaardig) aan de achtervleugels. Van een anatomisch standpunt beschouwd, deelen de dek- 

 schilden geheel in datgene wat men van de algemeene ontwikkeling der vleugels weet. 



De dekschilden zijn gewone voorvleugels, welke echter buitengewoon rijk voorzien zijn van 

 klieren, die eene vaste stof afscheiden ; deze klieren zouden, volgens Edgar Krüger, overeenkomen 

 met de schubjes der vlinders. Klieren en schubjes, welke laatsten ook bij een aantal kevers (o. a. 

 onder de Cm-ctilipiiidcu) voorhanden zijn, ontwikkelen zich bij het begin van den poptoestand. De 

 kliercellen , evenals de matrixcellen der schubben , ontstaan uit hypodermiscellen. 



Terwijl bij de achtervleugels de beide lamellen (bladen) onmiddellijk op elkaar liggen, zijn zij 

 bij de dekschilden ver van elkaar gelegen; bovendien heeft bij de dekschilden eene krachtige chitine- 

 afscheiding plaats gehad , vooral aan de bovenzijde. 



Volgens KRtlGER is vooral opvallend het totale ontbreken van een ademet in de dekschilden; 

 hij kan (zie verder over de voorvleugels) zich niet vereenigen met de meening van Kolee, dat de 

 tusschenruimten der stippellijnen rudimentaire ribben (aders) zouden zijn. Als resultaat van zijn 

 onderzoek zou blijken, dat de dekschilden in nog onontwikkeldeu toestand, evenals de achtervleugels, 

 een ontwikkeld ademet bezitten, doch dat dit eerst later verloren gaat; de beide lamellen wijken 

 uiteen , waardoor zoodoende een met den primairen toestand overeenkomende vorming tot stand komt. 

 De voorvleugels zijn derhalve nu weder eene huidduplicatuur geworden, met eene groote, inwendige 

 ruimte, die met de lichaa-msholte in verbinding staat, met bloed gevuld en van vertakte tracheeën 

 voorzien is; dus eene zakvormige uitstulping van de huid (epidermis en hypodermis). Bij de achter- 

 vleugels treft men nu juist het tegendeel aan; hier leggen zich de lamellen dicht op elkaar en versmelten. 



Het ontstaan van dwarsbniggen (kleine, dikke chitinestaafjes) in de dekschilden vindt in de 

 achtervleugels geen homologon. 



De studie van Krüger heeft dus tot resultaat gehad, dat de voorvleugels der Coleoptera niet 

 moeten beschouwd worden als door stilstand in de ontwikkeling op een lageren trap gebleven 

 primaire vleugels, doch als vleugels, die, in de wijze van ontwikkehng der achtervleugels afwijkende 

 en alleen in eene geheel andere richting, door eene gewijzigde functie geleid, gevormd zijn. Een 

 aderstelsel wordt dus in de dekschilden wel aangelegd, doch later verdrongen; de sculptuur, bestaande 

 uit ribben , stippellijnen enz. is van anderen oorsprong. 



Xog zij hier gewezen op de beschouwing van Hoeebauer dat nl. de beide vleugelparen oor- 

 spronkelijk zakvormige uitstulpingen zouden zijn van het chitineskelet , en dat men zich het ontstaan 

 der dekschilden aldus zou kunnen denken, dat zich eene zakvormige uitstulping op eene bepaalde 

 plaats inplooit; door verder voortgaande plooiing en het tegen elkaar leggen der beide daardoor 

 gevormde lamellen zouden dan ongeveer de achtervleugels gevormd zijn , waaruit zou volgen dat de 

 dwarsbniggen der dekschilden overeenstemmen met de zich ver tusschen de aders uitbreidende vlakken 

 der achtervleugels, terwijl de aders der achter\-leugels alsdan zouden te vergelijken zijn met de door 

 de dwarsbruggen vrij gelaten ruimten der dekschilden. 



