45 



hangt en zoodoende weinig bewegelijk is, door middel van de dckschilden ; deze 

 vormen nl. , onder het vliegen boven den thorax opgelicht, eene betrekkelijk kleine, 

 bewegelijke massa boven het zwaartepunt gelegen , welker geringste verplaatsing van 

 invloed is op de ligging van het zwaartepunt. Neemt men de dekschilden weg, dan 

 wordt de vliegbeweging wel is waar niet geheel gestoord, doch kan de kever zijne 

 vlucht niet meer behoorlijk richten, nl. het voortzweven in horizontale richting, het 

 neerdalen of rijzen, naarmate de plaats die het zwaartepunt inneemt. Volgens 

 F. Plateau is de normale ligging van het zwaartepunt bij verschillende soorten en 

 veelal zelfs ook bij de beide seksen eener zelfde soort eene verschillende, doch bij 

 dezelfde soort en bij dezelfde sekse eener soort altijd gelijk. 



Zooals reeds gezegd is, vliegen de Cetoniinen met gesloten dekschilden, terwijl 

 de vleugels uitgespannen zijn; hier werkt nl. elk der beide dekschilden op de 

 spanningsas, waardoor men den overgang heeft tot de meest volkomen inrichting 

 om te richten, nl. bij de Diptera. Bij deze orde is het tweede vleugelpaar vervormt 

 tot de bekende balanceerkolfjes of halteres, welker werking bestaat in het verplaatsen 

 van de spanningsas'), terwijl één enkel vleugelpaar, nl. het voorste, dient om de 

 vliegbeweging tot stand te brengen, en daar dit paar hier niet zeer groot is, wordt 

 de vermindering van het ondersteuningsvlak gecompenseerd door het toenemen van 

 het aantal trillingen. Het blijkt dus dat, terwijl o. a. bij de Ilymenopiera en de 

 Lepidopteni de achtervleugels een ondergeschikte rol vervullen en zelfs bij de Diptera 

 geatrophieerd zijn, zij bij de Coleoplera uitsluitend en alleen als vliegorganen dienst 

 doen, terwijl de voorvleugels, als dekschilden, voor het vliegen van ondergeschikt 

 belang zijn. 



In verband hiermede zijn de achtervleugels, bijna zonder uitzondering, grooter 

 (langer en breeder) dan de dekschilden en worden in de rust op doelmatige wijze 

 zoodanig samengevouwen , dat zij, behoudens enkele weinige uitzonderingen, daar- 

 onder geheel geborgen kunnen worden. Zij worden deels in de lengte, deels in de 

 breedte samengevouwen, nl. aan het uiteinde en aan de basis: op deze wijze is, bij 

 gesloten dekschilden, niets van de vleugels te zien. 



Bij vele kevers zijn de vleugels slechts éénmaal (b. v. Ceramhyx), bij anderen 

 (o. a. de Staphylinidae en de Curculioniclaé) tweemaal, zelfs bij een aantal ^/<///y'/''>«''''"" 

 driemaal dwarsgevouwen. 



In verband met het vouwen bevindt zich in het voorste derde gedeelte van den 

 vleugel, nabij den voorrand, eene knie- of elleboogsvouw, eene buigingsplaats , anders 

 gezegd een gewricht. Op de plaats waar het vouwen geschiedt, moet nood- 

 zakelijkerwijze de normale neivatuur eenigszins gewijzigd zijn en is het onderbroken 



I) De bewet;ing der halteres is eene op- en neergaande en eene roteerende. 



