47 



en de luiren worden zoodanig samengelegd , dat zij , zonder verward te raken , vol- 

 komen door de dekschilden bedekt worden. 



Niet te verwonderen is het dus dat er velerlei bezwaren verbonden zijn aan de 

 beteekenis der afzonderlijke aders in de vleugels der Coleoptera, te meer daar het 

 vouwen naar verschillende grondslagen plaats grijpt. 



Wanneer, ten gevolge van de geringe grootte der vleugels, nog bovendien 

 eene reductie der aders optreedt, dan wordt het veelal zoo goed als onmogelijk om 

 de afzonderlijke aders te bepalen. 



Ue studie der kevervleugels is eerst in lateren tijd ondernomen geworden , ter- 

 wijl voor de kennis van de nervatuur der vleugels van andere Insecten-orden, als: 

 Hvmcfwpkra, Lepuloptera en Dip /era reeds spoedig het groote gewicht begrepen 

 werd. Toch valt te betwijfelen of de nervatuur der kevervleugels van even groot 

 belang is voor de systematiek als zulks inderdaad het geval is bij de andere genoemde 

 orden; immers blijken meestal de vleugels der kevers voor deze Insecten van meer 

 secundair belang te zijn, daar hier de beweging vooral neerkomt op het meerdere 

 gebruik der jiooten, die dan ook veel meer veranderlijkheid vertoonen , terwijl 

 bovendien de vleugels, als waren zij er niet, langen tijd achtereen ojigeborgen blijven. 

 Over het algemeen geven de Coleoptera de voorkeur aan het gebruik der pooten bij 

 de voortbeweging, boven het vliegen, behalve o. a. Cic'mdela en de Buprestidae. 

 De vlucht der kevers is meestal moeielijk en vereischt eene zekere voorbereiding. 

 Zelfs de beste vliegers, als Cicindela, vliegen niet ver en zijn spoedig vermoeid. 

 Vele mest- , aas- en waterkevers o. a. vliegen over groote afstanden , doch alleen om 

 voedsel, water of hun gelijken te zoeken; is het doel bereikt, dan worden de 

 vleugels opgeborgen. 



In den laatsten tijd hebben eenige onderzoekers getracht den bouw der vleugels, 

 met het oog op de nervatuur, in verband te brengen tot de systematische rang- 

 schikkinn- en daaruit te geraken zoowel tot een oertype voor de Coleoptera, als tot 

 een hetwelk ten grondslag ligt voor alle vleugels der Insecten. Hiervoor was het 

 noodig de vleugels te bestudeeren zoowel bij den poptoestand der volkomen gedaante- 

 verwisseling, alsook bij die van Insecten met allengs plaats vindende- en met 

 onvolkomen gedaanteverwisseling. 



De eerste die aan de nervatuur der kevervleugels de aandacht schonk was 

 O. Heer, die daarin een gewichtig hulpmiddel vond om fossiele overblijfselen van 

 kevers te bestemmen. Verder Burmeister, Roger, Adolph, J. Redtenb.icher, 

 Brauer, Spuler, Comstock, Needham en onze landgenoot Kemi-ers, die door 

 hunne onderzoekingen veel tot de kennis der kevervleugels hebben bijgedragen. 

 De opvattingen loopen bij verschillende schrijvers zeer uiteen, vooral met het oog 

 op het juiste karakteriseeren der verschillende aders. 



