58 



(Fig. 109'", deel II) is de eindspoor der achtcrschenen breed, naar het uiteinde 

 verbreed en aldaar diep uitgerand of driehoekig uitgesneden ; bij Amara triaispidata 

 en Anisoilactylus poeciloiilt-s o. a. is die der voorschenen driepuntig. Bij de Carabidae 

 zijn de cindsporen hetzij geheel aan den top gezeten (o. a. Carahus , Fig. 3", deel I); 

 of wel bevindt zich de binnenste spoor, wanneer de binnenrand der scheen aan het 

 uiteinde diep uitgerand is, aan de basis dezer uitranding (o. a. bij de Scaritini 

 (Fig. 3 I" , deel 1) en Anisodactyltis). 



Bovendien heeft men bij eene dergelijke uitranding der voorschenen soms nog, 

 o. a. onder de Staphyli7iidae , eene kamachtige rij van sterke stekelharen , waartegen- 

 over eveneens eene dergelijke uitranding aan de dij kan voorhanden zijn, welke 

 gedeeltelijk eveneens borstelig kan zijn; door deze inrichting zouden n.l. in de knie 

 buiging de sprieten gepoetst worden; liet reinigen der voorpooten geschiedt door de 

 monddeelen. 



Bij het i van Silpha cpaca L. zijn de achterschenen van binnen naast de langste 

 eindspoor in een hakig gebogen, scherp toegespitsen einddoorn uitgetrokken; dit is 

 intusschen geen 3"= eindspoor (zie deel I, blz. 410). 



Bij de Rhynchophora bevinden zich slechts Iiij uilzondering bewegelijke sporen 

 aan den top der schenen en zelden meer dan een enkele, onbewegelijke doorn; bij 

 die soorten, bij welke de tarsen zijdelings nabij den top ingeplant staan, is deze 

 doorn meestal verlengd en gebogen, de andere tophoek is dan in eene eenigszins 

 vingervormige voortzetting verlengd. Bij de Hislerulac vertoonen de voorsclienen in 

 den regel op de voorzijde eene groef om de tarsen in te leggen. 



Op de scheen volgt de voet of tars, welke van alle deelen van den poot de 

 grootste verscheidenheid in vorm vertoont. Evenals bij alle andere Insecten rust de 

 geheele voet op het ondervlak, zij zijn derhalve zoolgangers of planti- 

 graden. 



De zool is aan den rand of ook wel op de onderzijde met naar buiten gerichte, 

 korte borstelharen of doorntjes bezet, welke het uitglijden verhinderen en bij de 

 rustpauzen aangezet worden; deze inrichting is voldoende voor soorten, die langzaam 

 voortgaan ; zulken echter, die behendig loojjen , springen of spartelen , bezitten 

 bovendien de hierboven genoemde sporen aan de schenen , om zoodoende een meer 

 vasten steun op den bodem te geven. Ook doen de klauwen dienst bij het vastklemmen 

 en klauteren. 



Het grootste aantal zichtbare leedjes aan den voet is 5 '), het aantal kan 

 overigens zeer verschillend zijn, wat zelfs bij hetzelfde individu aan de verschillende 

 pootparen, of ook wel bij de beide seksen eener soort het geval kan zijn. 



I) Zie verder over den praetarsus, bij de pentamere kevers een 6e tarslid. 



