62 



Bij de Carabiden-gzntXd. Limnaeum en Blemus vertoont het 4« voortarsen-lid op 

 de onderzijde een gekromden doorn; bij CiUcnus draagt het !■= voortarsen-lid aan 

 het uiteinde een doorn tje aan de buitenzijde. Bij de Ckridae zijn de tarsleedjes aan 

 de onderzijde van vliezige huidlapjes, arolia, voorzien, welke soms zoozeer ont- 

 wikkeld zijn, dat zij over de zijden en het uiteinde van het bewuste tarslid uitsteken 

 en zelfs ingerold kunnen zijn; bij Dascillus draagt het 2= en 4": tarslid aan de onder- 

 zijde een lobvormig aanhangsel. 



Nog heeft men soms aan de onderzijde der tarsleedjes eigenaardige lobvormige 

 aanhangsels, de z.g. ballen of kussens, pulvilli, b. v. bij vele Buprcsüdae , zijnde 

 vliezige, naar het schijnt voor uitzetting en inkrimping vatbare, blaasjes; deze 

 inrichting herinnert aan die bij de vliegen. 



Het x" tarslid, d. i. wat op de scheen volgt, is aan de achterpooten bij Longi- 

 tarsus (Fig. 109 v deel II) even lang als of langer dan de halve scheen en wordt 

 metatarsus genoemd; het kan scheef naar binnen tegen de scheen teruggeslagen 

 worden; bij Psylliodes (Fig. 109', deel II) staat dit sterk verlengde 1= lid op een 

 afstand voor het uiteinde der scheen in een iets verbreed, uitgehold gedeelte van 

 den bovenrand ingeplant; in de beide hier genoemde gevallen wordt de tars tusschen 

 de eerste twee leedjes knievormig gebogen. 



Algemeen werd aangenomen, dat het laatste tarslid (meestal dus het 5=), 

 gewoonlijk klauwlid genoemd, en bij de Coleoptera weinig verscheidenheid biedend '), 

 verschillend gevormde aanhangsels draagt, welke, bij de Insecten in 't algemeen, 

 naar gelang de functien als klauwen, hechtlapjes (bij de Dipfera , Hymenopicra , 

 Ltptdopiera , e. a.) enz. onderscheiden worden; de klauwen zouden dan als gemodifi- 

 ceerde borstelharen beschouwd worden. Bij nader onderzoek is gebleken , dat de 

 klauwen aan de bovenzijde van een zeer klein, afzonderlijk leedje, een bijkomend 

 lid (bij de pentaniere kevers dus een 6= lid), door De Meijere praetarsus 

 genoemd, ingeplant staan en onmiddellijke voortzettingen, dus vormingen der 

 geheele chitinehuld, van dit bijkomend lid zijn, derhalve niet homoloog aan haren 

 of borstelharen. De klauwen zouden dus ontstaan zijn hetzij door eene splijting aan 

 liet uiteinde van den praetarsus of als dorsale aanhangsels daarvan. De praetarsus is 

 aan de basis krachtig ontwikkeld, zeer chitineus en naar voren meestal verlengd; 

 daardoor is het tusschen de beide klauwen, bij verschillende Insecten veelal zichtbare, 



voorzien zijn, dat aan of onder den top uitmondt. De uitmonding is meestal moeielijk te vinden, 

 doch beter bij aan den top verdilite lieclitharen op de zool, o. a. van Ceramhycidae en Ciircnlionidac. 

 Volgens Dewitz bevinden zich talrijke eencellige klieren onder de chitinehuid van de zool, welke, 

 door contractie van het protoplasma, eene vloeistof afscheiden, welke door de hechtharen naar buiten 

 gevoerd wordt. 



I) O. a. bij het Zuid-Europeesche //(;///V/i/c«-genus LilliotiKma Rosenh. , is het /.g. klauwlid der 

 achtertarsen blaasvormig gezwollen. 



