63 



en op velerlei wijzen gevormde aanhangsel ontstaan, dat onder den naam van 

 o n y c h i u m , e m p o d i u m , p u 1 v i 11 u s , a r o 1 i u m ' ) , p a 1 m u 1 a , p 1 a n t u 1 a , enz. 

 bekend is en voor verschillende funptien dient; de naam em podium is volgens 

 De Meijere de doelmatigste. -) 



Wat derhalve tot nu toe als klauwlitl geduid is, blijkt dus inderdaad het voor- 

 laatste lid te zijn. De praetarsus, in het systematische gedeelte van dit werk steeds 

 onychium en gewoonlijk bij- of tusschenklau w genoemd, is bij de Coleoptera 

 meestal sterk (tot aan de inplanting der klauwen) in het voorafgaande tarslid (het 

 oneigenlijke klauwlid) teruggetrokken; volgens De Meijere, die eene belangrijke 

 studie over het laatste tarslid hij de Insecten in 't algemeen en bij vele kevers gaf, 

 is zulks het meest het geval bij de Curcttlionidae , waar het aan de basis, veelal 

 zoowel aan de boven- als aan de onderzijde, door uitsteeksels van het voorafgaande 

 lid omklemd is; bovendien zijn de klauwen aan den wortel vergroeid. 



Het em podium vertoont bij de kevers meestal in 't geheel geen beteekenis als 

 hechtorgaan ; aan den top bevinden zich veelal twee of meer borstelharen (o. a. bij 

 Lucanus, Orxclcs, Hyilrophihts); bij de Trichopterygidiie is het een hechthaar, dat bij 

 Plenidium in een uiterst klein , ovaal knopje eindigt. Bij enkele Mordellidac en de 

 meeste Mclyridae (Fig. 84", deel II) bevindt zich aan de basis van elk der klauwen 

 een meer of minder duidelijk vliezig lapje; vooral bij Psilo/Iirix is dit sterk ont- 

 wikkeld; bovendien zijn hier de klauwen ongelijkmatig ontwikkeld: de eene klauw 

 is normaal en vertoont aan de onderzijde het vliezige lapje, terwijl de andere minder 

 ontwikkeld, slechts met eene dunne chitinelaag bedekt is en geleidelijk in het lapje 

 overgaat. ■') 



Wat de gespleten klauwen bij Meloc betreft, blijken hier de bijklauwen, ofschoon 

 in vorm en geaardheid aan de eigenlijke klauwen gelijk, wegens hunne plaats eerder 

 met de zijlapjes der vlinders vergeleken te moeten worden; De Meijere toont 

 aan, dat ze niet aan de basis met de eigenlijke klauwen samenhangen, maar zich 



1) De Meijerk duidt de pulvilli en .-iroli.i als zijlobjes (lobuli latcrales) van het empodiuni. 



2) Reeds Reaumur wees er op, dat bij de honigbij een 6e tarslid voorhanden is, waaraan de 

 klauwen en het sterk ontwikkelde luchtkussen gezeten zijn. Volgens Tufi'en West is niet alleen 

 eeu ongep.aard hechtlapje een aanhangsel van dit 6= lid, doch geldt zulks ook voor de twee hechtlapjes 

 bij de vliegen; hij beschouwt dit laatste als een diep ingesneden lid, dat met de diep tweelobbige 

 tarsaalleedjes der Ciirciilioiiidae te vergelijken is. 



De Meijere beschrijft den bouw van den eenigen klauw aan de tarsen v.an l\\ii<uliis en de 

 wijze van beweging aan den praetarsus; verder vergelijkt hij daarmede den toestand, dat twee 

 klauwen voorlianden zijn, die bij nauwkeurige beschouwing aanhangsels blijken te zijn van een 

 onparig middengedeelte van den praetarsus, waar de gewrichtsknobbel aan het uiteinde gevorkt is en 

 daardoor voor lederen klauw een gewrichtsvlak gevormd wordt. liet is nu dit middengedeelte, dat 

 zicli in de lüerboven genoemde verscliillende aanhangsels voortzet. 



3) De Meijere bemerkt, dat hier eene vervorming van den klauw heeft plaats gevonden als 

 zulks lui een aantal F.phemey'ulc'H het geval is. 



