66 



Wat het bewegen van de verschillende deelen der pooten betreft, zoo geschiedt zulks door buig- 

 zame vliezen aan de gewrichten. In den regel vertoont een voorafgaand lid, tot opneming van de basis 

 van een volgend, aan het uiteinde eene trechtervormige inzinking of uitholling, gewrichtsholte, 

 waarin eene knopvormige verdikking, gewrichtsknobbel, van het volgende lid ingeplant is; eene 

 zoodanige verbinding heeft men van de dij met de scheen , van de scheen met de tars en van de 

 tarsleedjes onderling. Het draaien der verschillende leden naar alle zijden wordt hoofdzakelijk voor- 

 komen, doordat het uiteinde van het voorafgaande lid aan de bovenzijde een weinig kapvormig uit- 

 getrokken of neergebogen is, daardoor is liet naar buiten draaien zeer beperkt; daarentegen bestaat 

 aan de onderzijde van het uiteinde van dit lid geene belemmering voor eene vrije draaiing naar binnen ; 

 door de hier beschreven inrichting is eene scharnierbeweging naar binnen mogelijk, naar buiten en 

 opwaarts daarentegen beperkt. 



Het zoo noodige draaien van deu geheelen poot ten opzichte van den romp heeft plaats aan den 

 trochanter, wanneer deze niet te vast tegen de dijbasis aansluit; in andere gevallen heeft het draaien 

 plaats aan het coxaaUid. P'ene bepaalde gewrichtsverbinding van de dij in den trochanter Ijestaat niet, 

 doch deze sluit meestal volkomen daar tegenaan. Veelal vertoont zich aan het uiteinde van de eo.\a, 

 naast het inplantingspunt van den trochanter, een uitsteeksel, dat in eene ge.vrichtsholie van dezen 

 laatsten ingrijpt en nagenoeg alleen eene scharnierbeweging van de dij, met welke de troclianter vast 

 samenhangt, toelaat. 



Beweegt zich de coxa hoekig tot de bewegingsrichting van de dij, dan wordt de beweging van 

 eene met den trochanter vast samenhangende dij, ten opzichte van den romp, eene roteerende. Het 

 spreekt van zelf, dat ook in die gevallen, dat de coxa plaatvormig over de dijbasis (o. a. bij Carabm: 

 en Dytisciis), of over een groot gedeelte van den poot (o. a. Haliplidae) ontwikkeld is, alleen van 

 eene scharnierbeweging sprake kan zijn. 



In den regel zitten de coxae in eene gewrichtsholte (.acetabulum), bestaande uit eene eenvoudige 

 inzinking der chitinehuid van het bewuste thoracaalsegment of van het eerste sterniet, of zelfs van de 

 lieide eerste sterniten. Een kogelvormig, veelal diep ingezonken, coxaaUid, zooals aan de voorpooten 

 der Cur,-uHoiiidae , maakt slechts eene beperkte draaiing mogelijk. 



Een gewricht heet vrij, wanneer de verbinding der beide leden slechts door een gewrichtsvlies 

 plaats lieeft; ingesloten is het in alle overige gevallen en wordt alsdan nader onderscheiden in een 

 kogel- en scharn iergewricht. Bij een kogelgewricht sluit het kegelvormige basaalgedeelte 

 van eenig deel in eene volkomen daarmede overeenkomende holte, op wier bodem de beide deelen 

 door eene geleding samenhangen; men treft een dergelijk gewricht veelal aan bij de coxae in de 

 coxaalholten en bij het eerste tarslid in de scheen ; daardoor is eene draaiing van het deel in meerdere 

 asrichtingen mogelijk, doch is de bewegelijkheid verschillend naar gelang de diepte der gewrichtsholte. 

 Bij een scharniergewricht is slechts eene beweging in ééne enkele richting mogelijk, b.v. van de 

 scheen met de dij, den trochanter met de coxa; hier bevindt zich aan eene zijde van het basaalgedeelte 

 een klein gewrichtshoofd of gewrichtsknobbeltje in eene daarmede overeenkomende uithoUing. Door 

 kap- en plaatvormige uitsteeksels wordt eene eenvoudige scharnierbeweging van het bewegelijke deel 

 mogelijk gemaakt. 



Naar gelang het gebruik zijn de pooten der kevers verschillend van gedaante; 

 zoo onderscheidt men : 



i". Looppooten (pedes cursorii), welke meer of minder slank zijn, met 

 kogelvormige coxae en in den regel met gewone tarsen , b.v. bij de 

 Carabiiiae , waar alleen de middel- en achterpooten aldus ontwikkeld en 



