77 



plaatsen (o. a. de Dyliscidae) zijn schijfvormig, eirond of ovaal en meer of minder 

 dorso-ventraal afgeplat. Kevers, die in boorgaten van hout en boomen leven, zijn 

 eenigszins cylindervormig (o. a. Aiwbiidae , Apalidae, Scolytidae en vele Colydiidaé); 

 weder anderen, die achter schors of onder steencu leven, zijn veelal sterk dorso- 

 ventraal afgeplat, zeer dun, plaatvormig (o. a. Kololepla, vele Cucujidae, het Zuid- 

 Europeesche genus Cossyphus enz.); dan heeft men nog langwerpige, eenigszins 

 vierhoekige {Clyihri/iae), spoelvormige {Scaphidiidae) , half-kogelronde enz. Hierbij 

 komt nog, dat de drie deelen , de kop, de prothorax en het achtergedeelte van het 

 lichaam, elk voor zich, eene verschillende gedaante kunnen hebben, waarbij het 

 voorkomt dat hetzij de kop met den prothorax , of de prothorax met het achtergedeelte 

 van het lichaam, of alle 3 met elkaar in een zelfden omtrek samenvloeien; zoo heeft 

 men o. a. den ei vorm bij Laccophilus , Cercyon, Byrrhus e. a. , den half-kogelvorm 

 bij de Coccincllidae. 



Doorgaans zijn de verhoudingen aldus: het halsschild het dubbele of drievoudige 

 van den kop ; het achtergedeelte van het lichaam wederom het dubbele of drievoudige 

 van het voorlijf (kop en halsschild te zamen); ook treft men dikwerf eenigermate 

 eene geleidelijke uitbreiding naar de breedte aan (b. v. de Carabulae , Cerambycidae , 

 Chrysomelidae , enz.). Afwijkende vormen zijn b. v. het J van Li/canus, waar de kop 

 ongewoon groot is , of integendeel klein ten opzichte van het halsschild (b. v. bij 

 Hister); een buitengewoon langen kop vertoonen vele Curculmiidae , o. a. Balaninus. 

 Eene afwijkende , larve-achtige gedaante heeft het ? van Drilus. Enkele vormen (o. a. 

 Agaihidium, Clambiis e. a.) kunnen den prothorax benedenwaarts tegen het overige 

 lichaam tot een kogeltje samenballen („kogel v er mogen ") ; Encephalus daaren- 

 tegen buigt het van boven sterk uitgeholde achterlijf over den kop en gelijkt alsdan 

 op een kogeltje. 



Wat de randen of begrenzingen der afzonderlijke lichaamsdeelen aangaat, 

 kunnen die zijn: recht, af geknot, bochtig, gebogen, golvend, uitgerand, uitgesneden, 

 op- of benedenwaarts gebogen, opgericht, bultig, scherpkantig, gaaf, gezaagd, 

 getand, gekorven of bewimperd. 



Het oppervlak van het uitwendige chitineskelet, dat nu eens vaster en weinig 

 buigzaam, dan meer zacht en buigzaam kan zijn, heet effen wanneer geene ver- 

 hevenheden of inzinkingen voorhanden zijn; oneffen daarentegen wanneer kleine, 

 geringe verheven- of oneffenheden voorkomen, als: groeven, verdiepte lijnen, 

 indrukken, uithollingen, strepen, lijnen, punten, stippels of stippen, bulten, stekels, 

 hoornen en ribben; ook kan het oppervlak zijn: ruw, raspachtig , korrelig of 

 gekorreld, rimpelig of gerimpeld, netsgewijze of lederacbtig gerimpeld, bestippeld, 

 ook rimpelig-bestippeld (wanneer de stippels zoo dicht aaneen staan, dat ze hier en 

 daar ineenvloeien), met langsrimpelige sculptuur, segrijnachtig of gechagrineerd, geribd 



