(wanneer kantig-opgerichte langslijnen door breede groeven gescheiden zijn), gestreept, 

 gegroefd, ingekrast of met naaldkrassen ; met ketenrijen (lijen van langwerpige ver- 

 hevenheden), stippellijnen (wanneer de stippels staan op den bodem van verdiepte 

 langslijnen) of stippelrijen (wanneer de stippels in langsrijen geplaatst staan). Nog 

 spreekt men van navelstippen of -stippels, wanneer deze nog een middelpunt ver- 

 toonen. Verder kan de oppervlakte zijn: glad, glanzig, mat, dof, kaal of met haren, 

 borstelharen of schubben bedekt; ook wel van haarstippels voorzien. Ook heet het 

 oppervlak: vlak, gewelfd, bultig, uitgehold, stekelig {Hispa) , gedoomd, tralieachtig 

 [DictyopUrus); merkwaardig is het oppervlak van Micropeplus en van vele Meligelhes- 

 soorten. 



Behalve dat de oppervlakte meer of minder fijn behaard kan zijn, heeft men 

 nog de tast haren of tastborstels aan de sprieten , tasters, de boven- en onderlip; 

 zoo vertoonen vele in holen levende, blinde kevers op de plaats der oogen één of 

 meer tastbaren, welke op eene kleine verhevenheid staan. Klierharen, als een- 

 cellige klieren, heeft men o. a. in de huid van Thelephorus. Haren, borstels, stekels, 

 doornen, papillen, schubben enz. zijn opperhuids vormingen, in een groefje ingeplant, 

 of op eene verhevenheid gezeten. 



De beharing is gewoon, wanneer hier en daar tamelijk stijve, lange, alleen- 

 staande haren ingeplant staan; overigens spreekt men van dicht-'), in rijen- of ver- 

 spreid behaard, stijfharig, ruwharig, fijn-, viltig-, wollig-, zijdeachtig- , stoffijn-, 

 neerliggend-, vlekkig- , opgericht-, afstaande of fluweelachtig behaard, borstelig, 

 bewimperd; ook nog met borstelrijen of borslelvlekken. Merkwaardig is het water- 

 afstootend viltkleed bij de Parnidae, Heteroceridae en Hydrophilidae; zoo ook de 

 op blz. 72 genoemde haarbundels bij vele Myrmecophilen. 



Van belang voor de systematiek zijn de z.g. ,,h aars tipp en " Ijij sommige 

 Coleoptera, o. a. die (i of 2) tegen den oogrand, of wel op het laatste sterniet (zie 

 blz. 72) als sexueel verschil; ook de borstelharen aan weerszijden van den clypeus 

 bij de Carabidae. 



Nog zij hier vermeld de eigenaardige harige plekjes aan de buikzijde van ver- 

 schillende keversoorten , welke, daar ze alleen bij de mannetjes voorkomen, als 

 analoog beschouwd worden aan de reukschubben der tarsen van het achterste paar 

 pooten bij het vlinder-genus Hepialtis, waar het zijn tot knotsvormige lichaampjes 

 vervormde schubben, welke aan den top eene uiterst fijne opening vertoonen, die 

 met eencellige klieren in verbinding staan; hetzelfde geldt ook voor de haarbosjes 

 op het eerste sterniet bij vele nachtvlinders , bij welke de haartjes van kleine kanaaltjes 



l) Sommige kevers als: Emiis hirtus , Amphicoma-i,oo\\.en e. a. zijn, als waren het hommelliijen 

 i^Bontl'its) , zeer sterk beliaard. 



