87 



spieren in den metathorax, welke haar inplantingspunt hebben in den eersten achter- 

 lijfsring. De bewegingen der achterlijfsringen tot elkaar geschieden door een aantal 

 spieren , die de achterranden of de achterhelften van twee elkaar opvolgende segmenten 

 met elkaar verbinden. 



Bekend is de enorme spierkracht bij de Insecten, welke in 't algemeen veel 

 grooter is dan bij andere diergroepen ; dit blijkt o. a. door het ongewone spring- 

 vermogen der ffalikine/i en OrchfsUs-iioortew , alsmede door de verbazend groote 

 trekkracht bij velen. De spierkracht is omgekeerd evenredig aan de grootte en aan 

 het gewicht van het lichaam, wat beteekent dat de krachtsinspanning des te grooter 

 is, naarmate het lichaam kleiner is; interessante onderzoekingen daaromtrent zijn 

 door Felix Plateau ingesteld. 



De bewegingen hebben plaats hetzij in de lucht (het vliegen, loop en en 

 springen); in het water, hetzij ondergedompeld of aan de oppervlakte (het zwemmen) 

 of door in hout en andere plantendeelen graven of inboren. 



Met het spierstelsel staat onmiddellijk in samenhang het zenuwstelsel (PI. II , 

 Fig. 4). Alle motorische of bew egi ngs zenuwen nl. ontspringen uit eene groote, in 

 de richting van de lengte-as, in het midden aan de buikzijde, gelegen, gewoonlijk 

 keten vormige, centrale zenuwstreng, welke gevoegelijk buikmerg, in tegenstelling 

 van ruggemerg bij de Vertebraten, kan genoemd worden. Evenals zoo vele andere 

 lichaamsdeelen (huidskelet, spierstelsel, extremiteiten en vleugels), is deze zenuwstreng 

 bilateraal-symmetrisch aangelegd en bestaat uit eene doorloopende dubbelrij gangliën 

 of zenuvvknoopen , vandaar de naam buikganglien-keten. Telkens ontspringen 

 nu uit een rechter en een linker ganglion krachtige peripherische zenuwstammen. Alle 

 gangliën-paren zijn in den regel van elkaar gescheiden en hangen te zamen door 

 dubbele strengen of commissuren. Het hoogste aantal ganglien-paren in een keten 

 is 13, veelal echter is het door versmelting (concentratie) minder (vergelijk fig. 2 en 

 fig. 4 op PI. II); bij het embryo der Insecten in het algemeen is het aantal 17 '), 

 nl. 4 voor den kop, 3 voor den thorax en 10 voor het achterlijf; de achterste 3 

 kop-ganglién en de laatste 3 achterlijfsganglien versmelten later tot een enkel ganglion 

 ineen. Bij larven en imagines heeft men 2 gangliën voor den kop, een boven en 

 een onder den slokdarm, 3 voor den thorax en hoogstens 8 voor het achterlijf; 

 bij vele imagines gaat het versmelten van gangliën zoo ver, dat in het uiterste 

 geval, behalve het eerste kopganglion nog slechts eene compacte zenuwmassa in den 

 thorax voorhanden is; de geheele ganglienketen is derhalve in dit geval door con- 

 centratie tot slechts twee gangliën gereduceerd. Van de twee kopgangliën blijft derhalve. 



I) Volgens CoMSTOCK en KOCHI (zie blz. 4) zou de kop uit 7 oersegmenten ontstaan zijn, elk 

 met een gangliên-paar, derhalve heeft het lichaam 20 ganglien-paren in het gelieel. 



