95 



eene sluitspier nog eene spier om de epiglotlis te o])onen. Voor het overige is de 

 afsluitingsinrichting naar gelang de genera, alsook naar gelang de plaats aan het 

 lichaam bij eene zelfde soort, zeer verschillend. De eenvoudigste inrichting tot het 

 afsluiten van de tracheeön is die, waar de trachee nabij het stigma met een uit 

 chitine-lagen bestaanden ring omgeven is, welke het voorkomen heeft van eene verdikte 

 spiraalveer, b.v. aan het achterlijf der Coleoptera. Aan het achtereinde van het stigma 

 bevindt zich veelal eene tamelijk smalle, halsvormige insnoering, waardoor een knop- 

 vormig eindstuk van den trachee-stam, dat met het stigma verbonden is, als 't ware 

 afgescheiden is (b.v. bij Geotnipes). L.\ndois beschrijft de gecompliceerde afsluitings- 

 inrichting der tracheeen van Teiiehrio molitor ■)• 



Uitwendig bemerkt men de functie der ademhaling aan de rhytmische bewegingen 

 van het achterlijf, nl. de in- en uitademing. De onder- of bovenzijde, of wel de 

 zijden van het achterlijf zetten zich in voortdurende en tamelijk snelle opeenvolging 

 uit en krimpen weder in; het uitzetten, d. i. het inademen, is eene passieve-, het 

 samentrekken, d. i. het uitademen, eene actieve beweging. Bij de meeste Coleoptera 

 beweegt zich bij de ademhaling alleen de weeke rugwand van het achterlijf, nl. een 

 afwisselend opheffen en dalen. Bij Coleoptera met zakvormige verwijdingen aan de 

 tracheeen zijn de ademhalingsbewegingen het krachtigst en het veelvuldigst, b. v. bij 

 vele Scarabaetdae. Ook zijn de ademhalingsbewegingen onwillekeurig, doch kan ook 

 de wil op de ademhaling van invloed zijn. 



Het aantal ademhalingsbewegingen is verschillend, wat afhankelijk is van de 

 soort, de lichamelijke gesteldheid en zeker ook in enkele gevallen van de sekse. 

 Volgens SORG zouden bij Lticanus cervus 20—25 samentrekkingen in de minuut 

 plaats hebben. In de rust schijnt men aan den thorax geene samentrekkingen te 

 kunnen waarnemen; de stigmata en tracheeen van dit lichaamsdeel zouden echter 

 vooral onder het vliegen functioneeren. 



Volgens BURMEISTER zou het achterlijf van een vliegenden kever geheel samen- 

 geperst zijn. 



Bij de larven der Coleoptera bemerkt men nog weinig van eene eigenlijke adem- 

 halings-beweging; deze komt hier tot stand door samentrekken, verkorten, verlengen 

 of door zijwaartsche bewegingen van het lichaam, derhalve in hoofdzaak ten gevolge 

 van het zich verplaatsen, kruipen of loopen. In het algemeen volgt hieruit, dat de 

 lichaamsbeweging van invloed is op de ademhaling. 



I) Terwijl Landois, Thelf.n en ook Krancher beweren dat zonder eenig .ifsUut-toestel aan de 

 tracheeen het voor de in de lucht levende insecten onmogelijk zou zijn adem te halen en derhalve 

 in het leven te blijven, is zulks volgens Sürensen niet juist. Bij een aantal Tracheaten zoude wel 

 degelijk eene afsluitingsinrichting of epiglottis geheel ontbreken (onder de Insecten aan de stigmata 

 bij de larven van Hypoderma hovis en tarottdi en Gastrus ei/iii (Norzeis, üiplfra)). 



