90 



totdal het geschikt is om te worden verteerd. Vele kevers met krachtige voorkaken 

 als: Lucanidae eii Cerambycidae nemen desniettegenstaande bijna nitshiitend vloeibaar 

 voedsel op, als boomsapijen , welke zij met het jienseel-vorniig uiteinde der achter- 

 kaken oplikken; de krachti^'e voorkaken dienen hier meer om plantendeelen te ver- 

 wonden, waardoor de sappen uitvloeien. Hij vele Scarabacidae als: mestkevers en 

 bloemkevers {Ce/onia, Trichins) zijn de voorkaken dun en blailachtig en dienen 

 slechts om vloeibare of halfvloeibare voedingsstoffen in den mond te voeren. Men 

 heeft dus bij deze kevergroepen den overgang van de kauwende tot de zuigende •) 

 monddeelen. 



Het spijsverteringskanaal bij de imagines is over het algemeen langer dan het 

 geheele lichaam, vooral is zulks het geval bij de plantetenden (phytophaga), waar 

 het die lengte aanmerkelijk, bij de vleeschetenden (carnivora) daarentegen slechts 

 weinig overtreft -). Hieruit volgt dat het darmkanaal eene ombuiging of winding, of 

 wanneer het bijzonder lang is, meerdere windingen heeft. Naar gelang den aard van 

 het voedsel is het spijsverterings- of darmkanaal zeer verschillend gevormd. 



Het door den mond opgenomen voedsel geraakt in de maag, eene zakvormige 

 verwijding in het midden van hel lichaam, waar het door toedoen van het maagsap 

 in eene spijsbrij wordt omgezet, waaruit de voedingsstoffen door den maagwand 

 worden opgeslorpt en naar het bloed gevoerd. De onverteerbare resten worden weder 

 door de aan het tegengestelde uiteinde gelegen anale oiiening uit het lichaam verwijderd. 

 De binnenbekleeding van het spijsverteringskanaal, hetwelk overigens van meer 

 of minder ontwikkelde spierlagen voorzien is, is gedeeltelijk eene chitinelaag, de z.g. 

 intima, welke in onmiddellijke verbinding staat met de uitwendige chitine-huid van 

 het lichaam. 



Men onderscheidt aan het spijsverteringskanaal: i'\ de voordarm, welke bestaat 

 uit den slokdarm (oesophagus) en veelal de voor- of kauwmaag (proventriculus) ; 

 2". de middendarm of maag (ventriculus), en 3". de einddarm, welke wederom 

 bestaat uit de dunne darm ólium, intestinum^ en de dikke darm (colon\ welke in 

 de endeldarm (rectum) overgaat. De voordarm tnet de mondopening, alsook de eind- 

 darm met de anale opening zijn als van buiten af ontstane instulpingen te beschouwen; 

 de middendarm echter niet. 



De voordarm, vooral de slokdarm, is bij alle Coleoptera vrij groot, bij zulken 

 echter die weinig voedsel tegelijk of alleen vloeibaar voedsel opnemen, is de voor- 



1) Een werkelijk uitzui-eii liceft alk-en plaats liij enkele kirven , o. .i. l.ij die dor DytisnJa,- en 

 volgens Meinert ook bij die van Lampyns en Drilus: hier /ijn de voork.iken v.-in eene sleuf voorzien 

 (zie Hoofdstuk II). 



2) Coleoptera lieeten monophaat; wanneer zij van eene en dezelfde planlsoort leven en geenc 

 andere aanraken, b v. Ai^cliisliro lüni , Mfhi.uniia popnli. 



