De einddaiin is in hot voorste gedeelte meestal dun en wordt daarom dunne 

 darm (duodenum, ook wel ilium of intestinum) genoemd; bij een aantal vleesch- 

 etende kevers, b. v. bij do Dy/iscidac en ook bij Necroplionis , is de einddarm ten 

 opzichte van den niiddondarm zeer lang; bij do Cuindcliilac on (",/n//'/</<ró' daarentegen 

 is deze vrij kort, zoo ook bij ile Chrysoinelidac en meestal bij do larven. Soms 

 bevinden zich nog meerdere afdeelingen aan den einddarm, welke door insnoenngen 

 in 't oog vallen, b. v. bij Ceramhyx heros. Nog bevindt zich veelal (o. a. bij Dylisats , 

 Silpha, Necropfwriis e a.) aan den einddarm een zijdelingsch aanhangsel, de z.g. 

 l)linde darm (coecum). 



Aan den pylorus monden de z.g. Malpighische vaten, zijnde excretie- 

 organen, pis afscheidende, blind uitloopende buizen, welke gelijk te stellen zijn met 

 de nieren bij vele hoogere dieren; bij de pentameren is het aantal 4, bij de anderen 6. 

 Bij Donacia en Haliica monden zij uit in een zijwaarts van de maag gelegen blaas, 

 de urineblaas, 



Aan het verdikte uiteinde (de dikke darm) van den einddarm bevindt zich eene 

 aanzwelling , de endeldarm of het rectum ; een tusschen den dunnen darm en endel- 

 darm gelegen eigenlijke dikke darm (colon) is b. v. bij Carabtis niet duidelijk te 

 onderscheiden. In den endeldarm bevinden zich kantige uitsteeksels met klieren en 

 over de oppervlakte tracheeën. 



Bij Cerambyx heros vond Kolbe geene aanzwelling aan den einddarm ; deze wordt 

 integendeel naar het achtereinde dunner en is aldaar met het achtereinde van den 

 oviduct of bij het i van den ductus ejaculatorius door een dunne chitine koker omgeven. 

 De anus bevindt zich tusschen de laatste twee sterniten ; hij is de afvoeropening 

 van den endeldarm en bevindt zich bij de Coleoptera op den bodem van eene 

 instulping van eenige der achterste ringen, eene soort cloaca; de uitwendig zichtbare 

 opening is derhalve meestal niet de eigenlijke anale opening. 



Tot de afscheidings- of secretie-organen (klieren) rekent men vooreerst de speeksel- 

 klieren , zijnde gepaarde organen, die aan den ingang van den slokdarm of achter 

 in de mondholte uitmonden. Bij de Coleoptera ontbreken zij geheel of zijn slechts 

 zeer weinig ontwikkeld; bij eenige groepen bevinden zich klieren aan het darmkanaal, 

 die naar het schijnt daarvoor in de plaats komen. 



Bloedvaatstelsel. Terwijl bij de Werveldieren een buitengewoon ontwikkeld en 

 sterk vertakt bloedvaatstelsel, daarentegen een, slechts tot een bepaald gedeelte van 

 het lichaam, beperkt ademhalingsorgaan (de longen) voorhanden is, treft men bij de 

 Insecten juist het tegendeel aan, doch daarmede aequivaleerend, een weinig ontwikkeld, 

 niet vertakt bloedvaatstelsel, maar een tot in de uiterste deelen van het geheele 

 lichaam doorloopend buizenstelsel voor de ademhaling aan. 



Bij de Insecten in het algemeen vult en doorstroomt het bloed, dat meestal 



