kleurloos is, doch ook wel geel- of roodachtig, zelfs bruin- of violetachtig kan zijn '), 

 de lichaamsholte met alle flaarin gelegen organen, zelfs alle holten in de aanhangende 

 deeleii als: sprieten, monddeelen, pouten '-') en vleugels; het stroomt dus in ruimten 

 zonder eigen wand en niet in door een wand omhulde capillairen. 



De bloedvloeistof (serum) is in den regel zelf gekleurd, doch de kleur kan ook 

 veroorzaakt wortlen door talrijke in het bloedvocht zwevende, uiterst kleine bloed- 

 lichaampjes of bloedcellen, welke, overigens kleurloos, aan de oppervlakte meer of 

 miniler dicht met geel- o( roodachtige, uiterst kleine vetbolletjes bezet zijn; aldus is 

 het bloed van Galcrnca tanaccti hoog geel gekleurd. 



Het aantal bloedlichaampjes is naar verhouding veel geringer dan bij de Wervel- 

 dieren. Het grootst is het aantal bij de larven kort voor het verpoppen ; onder het 

 verpoppen neemt de hoeveelheid bloed af, welke vermindering bij de imago den 

 hoogsten trap bereikt. H. Dfavitz ontdekte nog eene eigene beweging der bloed- 

 lichaampjes, nd. in den losgemaakten achtervleugel van eene pas uitgekropen, nog 

 onuitgekleurde meeltor {Tcnehrio molitor). Ook de gedaante is, zelfs bij een zelfde 

 individu, verschillend; alle mogelijke overgangen zijn bekend, van een dun, biconvex, 

 cirkelrond schijfje tot een lang uitgerekt, zelfs staafvormig lichaampje. 



ViTUS Graber heeft de bloedlichaampjes van een. aantal Coleoptera gemeten. 

 Zoo hebben de cirkelronde bloedschijfjes van Melasoma popiili eene doorsnede van 

 0,006 mM., van Ce/onia aurata en Zabnis j,'il>l>iis van o,ooS — 0,01 mM. ; de gestrekte 

 bloedschijfjes van Cinabi/s cancclhHits eene lengte-as van 0,008 niM., dergelijke ook 

 van Zabrus .qibbiis van 0,012 — 0,022 mM. Bij den meikever zijn de bloedlichaampjes 

 grooter, waar de nagenoeg gelijke middellijn 0,027 — °)°3 rnM. bedraagt. 



De oorzaak voor het stroomen van het bloed is een kloppend, lang uitgerekt, 

 buisvormig, van achteren blind eindigend hart, het z.g. ruggevat (zie PI. II, 

 Fig. 2^). Dit is gelegen aan de rugzijde, in de richting van de middellijn, boven 

 het darmkanaal, en bestaat gewoonlijk uit eenige segmentaal achter elkaar gelegen 

 kamers; gewoonlijk is het door bijzondere spieren aan den rugwand bevestigd. Aan 

 elke hartkamer bevinden zich twee spleetvormige openingen (ostiên) , aan weerszijden 

 cén; bovendien twee klapvliezen of interventriculair-kleppen. De openingen der kamers 

 liggen in het verwijde gedeelte, aan de zijden of meer naar de bovenzijde geplaatst. 

 De klapvliezen bevinden zich op de grens van twee kamers, zijn altijd naar voren 

 gericht en bestaan uit teedere , soms gelede huidplooien. Voor het overige is de 

 geheele lichaamsholte als een deel van het bloedvaatstelsel te beschouwen. 



1) Bij phytopliage insecten heeft het bloed eene groenaclitige tint, ten gevolj^'e v.in het daarin 

 opgeloste bladgroen (chlorophyl). 



2) Het gele vocht, dat o. a. bij CofiiiicUa , Timarcha en Rïcloï uit openingen van het dij- en 

 scheengewriclit kan vloeien , is niets anders dan bloed. 



