io6 



onmiddellijk tut cfii bkiuvvachtig wolkje verdampt en een duidelijk waarneembaar 

 geluid gehoord wordt; vandaar de naam bombardeerkevers of pistoolkevers '). Bij 

 vele Staphylimdac wordt eene stinkende stof afgescheiden door een paar blaasachtige 

 orgaantjes, welke aan het uiteinde van het achterlijf kunnen worden uitgestoken. Bij 

 Aroinia moschaia ligt eene reukklier aan weerszijden van het metasternura (zie deel II, 

 blz. 338). Volgens Bertkau bestaat bij Lacoti mnriniis de ,,stink-inrichting " daarin, 

 dat de kever, bij aanraking, aan het ruggedeelte van het laatste vrije achterlijfssegment 

 twee korte, gekromde buizen te voorschijn brengt, welke met kliereellen in verbinding 

 staan. Ook heeft men stinkklieren bij vele larven, o. a. zijn welbeken.d de krachtig 

 werkende klieren van de larven van Mehisovia popi/li en coUaris (zie deel II, blz. 446). 



De Dyliscidae scheiden , bij gevaar, aan den voor- en achterrand van het hals- 

 schild eene walgelijk riekende, melkachtige vloeistof af '-'). Vele keverlarven scheiden 

 bij aanraking een bruin vocht af. Aroiiiki inoscha/a spuit, volgens Schmidt-Goebel, 

 uit den mond eene waterheldere, bijtende vloeistof tot op een afstand van 4 centi- 

 meter. Mcloi:, I.ytta en de OvtvV/tV/rf-soorten brengen uit de pootgewrichten gele 

 vochtdru])pels (bloed) te voorschijn, wanneer zij aangevat worden. Door Lutz is bij 

 Cocciiiella 1 puiic/ata eene opening in het gewricht ontdekt, welke onder gewone 

 omstandigheden toegedrukt is, doch wanneer het dier het achterlijf samentrekt, 

 waarbij het bloed krachtig in de pooten geperst wordt, en deze laatsten vervolgens 

 tegen het lichaam aandrukt, dan laat de opening, tlie nu gunstig komt te liggen, 

 het bloed door. 



Merkwaardig zijn de uitstulpbare roode blaasjes bij een aantal Malachiinen , waar- 

 over de opvattingen zeer uiteenloopen (zie deel II , blz. 178). Eindelijk vermelden wij 

 nog de spin- en lijmklieren. Typische spinklieren, die, evenals bij de zijderujis, 

 aan de onderli[) uitmonden, heeft men o. a. bij de larven van /fariiionia , Doiiaiia , 

 Hypcra , Cionvs (zie deel II, blz. 399, 59S en 665); de spindraail komt hier uit een 

 buisje in het midden van de onderlip te voorschijn. 



De larven der CoccincUulac hechten zich om te verjiojiiien met den anus vast, 

 zoodat tle pop hangt. 



Hieraan sluiten de klieren, welke bij sommige imagines bij den anus gelegen zijn 

 en voor de verzorging der eieren dienen; hiertoe worden ook gerekend de lijmklieren 

 van het $ van Hydropliiliis en Hydrocharis , waarmede de welbekende eiernestjes, 

 zoo ook de eierklompjes van Hclocharis , Sperchcus e. a. vervaardigd worden. 



Met betrekking tot de voortplanting onderscheidt men mannelijke en vrouwelijke 

 individuen. De voortplantingsorganen liggen in het laatste gedeelte van het achterlijf; 



1) Daarover schreven DUFOUK, RouGEMONT en Leydig. Volgens Perty zonden ook de soorten 

 van liet genus .igotnini explodeeren , docli in veel geringere mate dan Brachynus. 



2) Daarover schreven Leydig en Plateau. 



