komt, met betrekking tot de buitenwereld, een rusttoestand, het popstadium, voor. 

 Gedurende dit stadium komt de in de pop opgesloten imago tot volkomen ontwikkeling, 

 voor een deel ten koste van het in het lichaam van de larve gevormde reserve- 

 voedsel. 



Toch gaat het geheele organisme van de larve langzamerhand, eerst meer uit- 

 wendig en dan meer inwendig, over in het organisme van de imago en niet in een 

 pop-organisrae, dat op zijne beurt in eene imago verandert. Een bijzonder pop- 

 organisme bestaat niet; reeds in de larve wordt voor een deel de imago aangelegd; 

 barst de larvenhuid open, dan blijken de typische uitwendige imago-organen, de 

 vleugels (imaginaalschijven , zie blz. 36) aanwezig te zijn. De imago is echter nog 

 niet inwendig gereed, nog niet rijp. De overgang is ook zóó groot, dat het niet 

 te verwonderen valt, dat hiervoor nog al tijd noodig is. Volgens Oudem.\ns moet 

 men dus in hoofdzaak, ook bij de volkomene gedaanteverwisseling, slechts larve 

 en imago tegenover elkaar jilaatsen; de pop behoort uitwendig reeds bij de imago, 

 is inwendig de imago in wording. 



Bij den overgang van larve tot imago worden in meerdere of mindere mate 

 inwendige deelen van de larve opgelost en vormen zich, onder verbruik van de 

 overblijfselen daarvan en van het door de larven in het vetlichaam opgehoopte 

 reserve-materiaal, geheel nieuwe organen. Zie nader bij Oudemans: ,,De Neder- 

 landsche Insecten", 1900, blz. 24 — 26. 



lüj de meeste ke verlarven (o. a. bij de Lamellicornia (PI. V, Fig. 12), Aiwbii(lat\ 

 Cemmhycuhu (PI. VI, Fig. 5), Rhyuchophora (PI. VI, Fig. 8) e. a.) is de huid 

 week, doch dan in den regel met uitzondering van den kop of van enkele gedeelten 

 van den kop en de tarsklauwen , wanneer deze laatste nl. voorhanden zijn. Bij 

 anderen zijn de kop benevens de segmenten met eene meer of minder uitgebreide 

 lioornachtige (i.hitineuse) of halfhoorn-, meer perkamentachtige huid bedekt. Hij 

 velen blijft de liuid van het achterlijf grootendeels week, terwijl die van den thora.v 

 meer of minder chitineus is; deze chitineuse gedeelten kunnen zijn hetzij groote 

 platen of slechts kleine hoornstukjes, liij de larve van Nfirophoriis (PI. V, Fig. 4) 

 zijn de hoornplaten op het achterlijf naar achteren getand. 



Bij de Carabidae (PI. IV, F'ig. 2) o. a. is de huid der thoracale en abdominale 

 segmenten grootendeels-, bij de Elateridae (PI. V, Fig. 13) geheel tot aan de grens 

 der weeke verbindingslniid verhoornd en hard. Bij Ckindehi (PI. IV, Fig. i) zijn de 

 kop en het zeer groote prothoracale tergiet sterk verhoornd. Op de huid der larven 

 ontbreken veelal alle mogelijke aanhangsels, zulks is vooral het geval wanneer tleze 

 chitineus is (b. v. bij die der Carabidae (Pk IV, P'ig. 2) en Elaler'ulaf (PI. V, 

 Fig. 13)); het oppervlak is alsdan volkomen of nagenoeg geheel kaal (alleen de 

 verbindingshuid kan behaard zijn); in andere gevallen is de huid van haren ot 



