"5 



en werken te zameii als een tang; zij vertoonen op de onderzijde twee uitstekende 

 langslijsten , welke naar elkaar toegebogen zijn en daardoor, over de geheele lengte 

 van de kaak, een kanaal (zuigbuis) omsluiten; eene volkomen afsluiting wordt veelal 

 aldus tot stand gebracht, tle eene lijst n.1. is langs den rand van eene groef voorzien, 

 waarin de rand van de andere lijst vast ingrijpt ; door deze vaste naadverbinding is 

 het mogelijk, dat door de voorste opening van het kanaal vloeibaar voedsel naar 

 den slokdarm kan gevoerd worden. Ook heeft, volgens Meinert, een werkelijk uit- 

 zuigen plaats bij de larven van Lampyris en Drilus, welke zich met levende slakken 

 voeden; de van een zuigkanaal voorziene voorkaken n.1. dringen in het lichaam van 

 de slak, waardoor het bloed door het kanaal der voorkaken naar de mondholte vloeit, 

 zich in eene soort haarbundel verzamelt en verder in den slokdarm gevoerd wordt. 

 Bij andere larven is de top der voorkaken soms gespleten of wel 2-, 3- of meertandig. 

 Bij houtetende larven zijn de voorkaken kort en krachtig; bij bladetenden is het 

 meer stompe, getande uiteinde veel zwakker en vormt eene vierhoekige, naar buiten 

 iets gewelfde, aan den top breede, veeltandige plaat. Bij de in hout levende larven 

 der Eucnemidae zijn de monddeelen sterk gereduceerd. Bij de LathridiUae , die van 

 schimmelplanten leven, zijn de voorkaken niet verhoornd, maar vleezig; slechts op 

 den top staan twee hoornachtige tandjes of naar binnen gerichte borstelharen. Bij 

 vele blad- en houtetende larven staan de monddeelen zeer dicht aaneen. 



De achterkaken zijn over het algemeen week, nimmer zoo chitineus als bij 

 de imagines; meestal kaal of slechts spaarzaam behaard, bij weinigen bewimperd ; 

 in den regel vrij , ook wel met de onderlip vergroeid (o. a. bij de larven der Elateridae 

 en Malacodermata aan het basale gedeelte). Den meest oorspronkel ijken vorm vindt 

 men, ofschoon hoogst zelden, daar waar de beide lobben ') ontbreken (o. a. bij eenige 

 Dxtiscidac als Hypkydnis ferniginciis'L., Coelambus paralklogrammus ?^\\x. en Cybister, 

 ook bij Hygrobia, Hydrophilus , Hydrocharis en Sphaeridiiim); hier bestaan de achter- 

 kaken uit het hengsel, den kegelvormigen stam met deu tasterdrager en den langen, 

 slanken taster. Dan heeft men zulke achterkaken, welke alleen de binnenlob vertoonen ; 

 de meeste larven welke hiertoe gerekend worden zijn phytophaag (o. a. Ccrambycidae , 

 C/irysomelidae , Rhytichophora, Aiiobüdae, Heieromera , de meeste Clavicornia, Scyd- 

 maenidae e. a.), ook behooren hiertoe alle Staphyliniden-\2.i^t\\ (behalve die der Sta- 

 phylinini) en van de Dytiscidae en verwanten: Haliplus , Pcllodytes, Acilius e. a. De 

 binnenlob is ontstaan door eene tandvormige of bultige verbreeding aan eene zijde van 

 den stam. Morphologisch zijn derhalve de voorkaken gelijk aan den stam der achter- 

 kaken met de binnenlob. Achterkaken, waar alleen de buitenlob voorhanden is, treft 



I) Zie F. EiCHKi.iiAU.M, Ueber die Maxillarl.iden der Coleopteren-I.ai'ven (Allijem. Zeitsclir. f. 

 Entom. 7 Bd. 1902). 



