ii8 



alleen de Caraboidca-\a.vYen (met enkele uitzonderingen) hebben twee, hetzij ongelijke 

 of even lange, soms lange, slanke {Dyüscidac) klauwen; bij de larve van Dytisais 

 is, volgens de Meijere, de strekplaat klein, doch nog duidelijk herkenbaar; het 

 kleine empodium eindigt in twee borstelharen , welke bij DyHscus zelf kort zijn; 

 langer vond hij ze bij eene andere, niet nader bestemde, Dytiscidcn-\ds\t. 



Geheel afwijkend zijn de klauwen der AIeloiden-\^\\zx\. Vroeger nam men aan, 

 dat bij den jongsten larvetoestand 3 klauwen voorhanden waren , waarom deze 

 diertjes triungulinen ') genoemd werden. Door de onderzoekingen van Rilëy en 

 Brauer is gebleken, dat het hier een eigenaardig gewijzigde klauw is. Brauer 

 onderscheidt naar den vorm van dezen klauw twee groepen; bij de eerste vertoonen 

 de larven schijnbaar 3 ongelijk lange klauwen, zijnde inderdaad slechts een groote 

 klauw, uit welks basis twee achter elkaar liggende klauwvormige borstelharen ont- 

 springen (o. a. bij de larven van Lytla^ Epicauta , Mylabris en Siiaris); in de tweede 

 groep (waartoe MeloC behoort) is een lange, aan het uiteinde lancetvormig verbreede, 

 iets afwaarts gebogen , middelste klauw voorhanden , en bovendien 2 even lange (aan 

 weerszijden één) haakvormige, kortere zijklauwen, welke iets buiten- en afwaarts 

 gebogen zijn en met den middelsten een drietand vormen; de zijklauwen vormen door 

 hunne vergroeide bases het aanhechtingspunt voor den middenklauvv. In werkelijkheid 

 is dus bij de MeloidaeA^xvtin slechts één enkele klauw voorhanden, daar de 3 schijn- 

 baar afzonderlijke klauwen altijd op dezelfde wijze en gelijktijdig aan een gemeen- 

 schappelijk stuk bewogen worden. 



De larven der kevers zijn u nguligrade n , d. i. die zich op de klauwen aan 

 het uiteinde van den voet steunen. 



Niet altijd zijn de afzonderlijke leedjes der pooten duidelijk van elkaar gescheiden 

 (o. a. bij de Mordelüdaé) en nog veel minder is zulks het geval o. a. bij de sterk 

 gereduceerde pooten van vele Cerambycidae. In de plaats van pooten , welke van 

 klauwen voorzien zijn, komen nog anderen voor van veel eenvoudiger bouw, n.1. als 

 volkomen ongelede, meer of minder uitstekende bulten. 



Bij eenige weinige larven heeft men ook aanduidingen van buikpooten , o. a. bij 

 de genera Nacerda , Asilera en Chrysanthia onder de Oedeincridae , op het 3= en 4"=, 

 of ook nog op het 2= sterniet; het zijn hier vleezige papillen of voetstompjes, met 

 kleine, hoornachtige puntjes bezet en zeer aan de buikpooten der rupsen herinnerend; 

 bovendien vertoonen deze larven, o. a. van Naccrda, op de rugzijde der 3 thoracaal- 

 en der eerste 2 achterlij fsringen twee naast elkaar staande ruwe, bultige plekjes, die 

 voor het klimmen in de gevreten gangen in vermolmd hout of achter schors dienst 

 doen. Hetzelfde vindt men ook bij de in hout levende Ceramhycidcn-XTiXVfa. {p. a. bij 



l) ^'an Triinigulinns Diifour, oorspronkelijk als genus opgestelU. 



