119 



Cerambyx cerdo I, , PI. VI, iMg. 5^'), waar de zeer gereduceerde borstpooten voor 

 de voortbeweging weinig te heteekenen hebben ; daarentegen vertooncn zij op de 

 rug- en buikzijde van een aantal der 14 ringen (op de rugzijde van den 4'^" tot ii''" 

 en op de buikzijile van den 5'^" tot it='> ring) eene bultige, ruwe, wratachtige midden- 

 plaat, welke voor de beweging dient. Dergelijke vormingen, doch alleen op de 

 buikzijde, vindt men ook bij de Criocerini {^\. VI, Fig. 6'). Ook vertoonen vele 

 larven der Buprestidae en Curculiofüdae bultjes op de buikzijde. 



De larve van Philhydrus (nl. P. ieslaceus F.) vertoont 0[) elk van het 3'= tot 7= 

 achterlijfs-sterniet twee korte voetstompjes, welke met vele bor.steltjes bezet zijn; zij 

 schijnt zich daarmede gemakkelijker aan waterplanten en steenen vast te hechten en 

 voort te bewegen. Om zich aan voorwerpen bij de voortbeweging vast te houden 

 zonderen tal van larven eene kleverige vloeistof af. Zoo vertoont de larve van 

 AgelaslUa alni L. aan het uiteinde der tarsen , behalve een klauw, bovendien een kogel- 

 vormig gedeelte, waarin zich eenige poriën bevinden, waaruit eene stof afgescheiden 

 wordt, waarmede het kogel vormig gedeelte zich hecht. Ook bezitten die larven der 

 Niiidulidae , welke op bloemen leven, aan het uiteinde der schenen onder het klauw- 

 vormig tarslid een blaasvormig aanhangsel. Het meest voltallig hebben zich de seg- 

 menten van het achterlijf bij de larven en poppen bewaard. Bij de meeste larven 

 is het normale aantal 10 zichtbaar, doch bestaan hierop ook uitzonderingen, o. a. bij 

 die der Dytiscidae (althans bij de grootere soorten) , zoo ook bij die van Donacia , 

 waar slechts 8 achterlij fsringen zichtbaar zijn; 9 is het zichtbare aantal bij de larven 

 van eenige Hydrophilidae , Ceravibycidae en Heterocerus. Veelal echter is het 10= 

 segment klein (doch wel eens langer dan het g<= segment) , onder het 9= geschoven en 

 tot een hulporgaan voor de beweging, eene soort poot, anaal poot of naschuiver, 

 ontwikkeld (b. v. bij de larven der Carabidae , Elateridae , van vele S/apkv/i/iidae en 

 bij de Hcieromerd). Veelal is een dergelijke naschuiver niet anders dan de buisvormig 

 verlengde, uit- en instulpbare anus. De larven van Dr i lus gebruiken een dergelijken 

 naschuiver om zich aan het huisje van eene slak, welke zij verslintlen, vast te hechten. 

 Sommige Tciiebrioniden-\2.x\&ïv vertoonen een dubbelen naschuiver, in wier tusschen- 

 ruimte de anus gelegen is. Over 't algemeen komen de segmenten overigens in grootte 

 en vorm met elkaar overeen. Als regel geldt dat bij de larven der Insecten in 't 

 algemeen toch meestal 10 achterlijfsringen te vinden zijn, aangezien bij een minder 

 in 't oog vallend aantal, hetzij 9, 8, 7 of zelfs 6, de laatsten in elkaar geschoven, 

 ingetrokken , soms ook gedeeltelijk gereduceerd zijn. Het inschuiven der laatste seg- 

 menten heeft plaats gedurende den poptoestand. 



Behalve dat soms rudimentaire achterlijfspooten worden waargenoinen , heeft men 

 nog bij vele larven aan de buikzijde gelegen doorntjes, borstelharen , die evenzeer 

 tot de voortbeweging kunnen dienen. 



