Opvallend zijn de bewegelijke twee haken op de riigzijde van het 5= achterlijfs- 

 segment bij de larven van Cidndcla (zie Deel I, blz. 25). 



Eigenaardig zijn de zeer korte, wratachtige (ook wel eens vertakte) hechtbuizen 

 tegen of aan weerszijden van den anus, waarmede vele larven zich tijdelijk aanhechten. 

 Duidelijk zijn deze organen bij Lampyris '), ook ziet men er twee aan het uiteinde 

 van het anale segment bij een aantal Caral>iden\a.rven als: Elaphrus, Dyschirius , 

 Pierostichus e. a. , vier bij eenige Siaphyliniden-\a,rwtn als: Tnchinus, Steniis e. a. 



Bij vele larven , o. a. bij die van een aantal Cerambycidac , wordt de anale 

 opening door twee -) anaalkleppen (valvulae anales) eene bovenste en eene 

 onderste omgeven. 



Dikwerf vertoonen zich langere of kortere uitsteeksels , in den vorm van gelede 

 of ongelede draden of van haakjes, aan den laatsten ring, of wel aan den voor- 

 laatsten , indien deze schijnbaar het lichaarasuiteinde uitmaakt en de laatste ring 

 (zooals hierboven o. a. voor de larven der Carabidae is medegedeeld) daaronder ligt. 

 Zitten deze uitsteeksels aan den 10=" ring, dan zijn het staarten of cerci. Zoo verlengt 

 zich bij de larven der Carabidae , Elateridae , Clcridae, Melyridae e. a. het 9= achter- 

 lijfssegment op de bovenzijde in twee gewone, ook wel gevorkte, of van een zijtand 

 voorziene, kale of borstels dragende, langere of kortere, onbewegelijke, hoornachtige 

 uitsteeksels. Bij andere larven, o. a. bij die der Slaphylinidae (PI. V, Fig. 1,2), 

 Silphidac (PI. V, Fig. 3) en Histeridae (PI. V, Fig. 5) vertoont het 9= achterlijfs- 

 segment op elk dezer uitsteeksels een bewegelijk aanhangsel, een stift (stylus); daardoor 

 doen zich deze bewegelijke aanhangsels voor als waren het staarten (zie blz. 75). 



De keverlarven vertoonen in den regel 8 of 9 paar stigmata , daarvan één paar 

 aan den thorax en 7 of 8 paar aan het achterlijf. Het thoracale stigma is over 't 

 algemeen grooter en meer naar onderen gericht dan die van het achterlijf; het ligt 

 hetzij op den prothorax of in de huidplooi tusschen dezen en den mesothorax , of 

 wel, wat meestal het geval is, op den voorrand van den mesothorax (zie blz. 6). De 

 7 of 8 achterlij fs-stigmata bevinden zich aan de zijden der eerste 7 of 8 achterlijfs- 

 segmenten, hetzij op het rug- of ook wel op het buikvlak. 



Bij de larven van vele Malacodermaia {Lampyridae , Thclephorus , een aantal 

 Drilini) zijn 10 open stigmata voorhanden, het eerste paar op den meso , het tweede 

 paar op den metathorax, de overigen op de eerste 8 achterlijfsringen ; men spreekt 

 dus ook hier van een holopneustisch (d. i. open) tracheeënstelsel. Bij de larven der 



1} Volgens sommigen zouden deze an.ile buizen door bloedaanvoer opzwelbaar zijn en met de 

 ademhaling in verband staan (bloedliieuwen ). 



2) Bij die insecten (b. v. Oilotata) en larven, welker achterlijf 10 vrije segmenten vertoont, zijn 

 3 valvulae auales voorhanden, daarvan ligt de eene bovenaan in het midden (boven de anale opening), 

 de beide anderen dieper in van onderen, aan v.eerszijden een. 



