niespełna nietylko że uporządkował wzorowo cały materyał, 

 zestawił dokładny katalog, olDejmujący 200 gatunków 

 znanych podziśdzień w naszym kraju mięczaków, lecz 

 nadto, aby krajowym malakologom ułatwić rozpoznanie tych 

 zwierząt, opatrzył każdy gatunek obok dat rozmieszczenia 

 dłuższym lub krótszym opisem. W wykończeniu jednakże 

 tej pracy stanęła na zawadzie ś. p. J. Bąkowskiemu ciężka 

 choroba, która go już w końcu r. 1886 powaliła na łoże 

 boleści. Mimo to, pokąd mógł jeszcze utrzymać pióro w reku, 

 nie ustawał w dalszej pracy, doszedł jednak tylko do rodziny 

 Poczerniakowatych (Melanidae). Tymczasem siły jego nikły 

 z dniem każdym coraz więcej, aż wreszcie dnia 26. lipca 

 1887 r. śmierć nieubłagana wydarła go z szeregu zasłużo- 

 nych pracowników. 



Pozostał jeszcze rzed Dwuskorupnych mięczaków (Bi- 

 valvae), wcale nietknięty przez ś. p. J. Bąkowskiego. Na 

 podstawie atoli pozostałych po nim zapisków i bogatego 

 materyału muzealnego przystąpiłem do uzupełnienia i wy- 

 kończenia tej pracy, świadom trudności, jakie miałem do 

 zwalczenia, mało przedtem obeznany z tym działem naszej 

 fauny. W części, opracowanej przez J. Bąkowskiego, starałem 

 się zatrzymać wszystko to, co w rękopisie znalazłem, a 

 jeżeh gdziekolwiek wprowadziłem konieczne zmiany w tekście, 

 tam oparłem się na najnowszych źródłach, nie odstępując 

 jednakże od raz przyjętego przez mego poprzednika planu. 



Za podstawę do tej pracy służyło ś. p. autorowi zna- 

 komite dzieło malakologiczne „Iłossmdssler's IconograpJue 

 der eurojKielschen Land- und Silssiuassermollmlien (Wiesba- 

 den)^^, tudzież cenny podręcznik malakologiczny S. Clessina 

 „Deutsche Mollusken Fauna (Nlirnberg 1876) '^ Przed samym 

 atoli zgonem J. Bąkowskiego pojawiła się nowa praca tegoż 

 samego autora : „ Die Mollusken Fauna Oesterreich - Unr/arns 

 u. der ScJmeis (Ńurnberg. 1887 — 90)^^, która uwzględniła 

 także wszystkie dotychczas w naszym kraju wykryte mię- 



