razem bogactwa naszej fauny malakologicznej. Dalsze po- 

 szukiwania wykryć mogą, nie jeden jeszcze gatunek, któ- 

 rego obszar rozmieszczenia jest bardzo ograniczony, albo 

 dotychczas uchodził uwadze naszych badaczów. 



Najlepiej pod względem malakologicznym zbadane są 

 Niemcy. Według drugiego wydania fauny niemieckiej, napi- 

 sanej przez S. Olessina (Deutsche Excursions-Mollusken fauna. 

 Nurnherg, 1884.), liczba gatunków w Niemczech wynosi 

 obecnie 272. W Siedmiogrodzie według E. A. Bielza 

 (Fauna der Land- und Siisswasserschnecken Siebenbiirgens. 

 II. Aufl. Hermamtadt, 1867.) poznano 155 gatunków, 

 a w Królestwie Polskiem według A. Ślósarskiego (Mate- 

 ryaly do fauny malakologicznej Król. Pol. Warszawa, 1872 

 i Przyczynek do fauny malakologicznej Król. Pol. Warszawa 

 1877) tylko 107 gatunków, z których 7 są tylko odmianami 

 podanych już gatunków, a 3 wymagają, jeszcze sprawdzenia, 

 gdyż dotychczas znane są, tylko z Europy Zachodniej. 



Poniższe zestawienie szczegółowe liczby gatunków 

 według rodzin podaje nam przegląd tak naszej faany ma- 

 lakologicznej, jakoteż sąsiednich Niemiec i Królestwa Pol- 

 skiego. Zestawienie to byłoby dokładniejszem , gdybyśmy 

 posiadali także najnowsze wykazy z sąsiednich i bezpo- 

 średnio z naszym krajem graniczących prowincyi : Siedmio- 

 grodu, Szlaska i Morawii. 



1* 



