27 



Okazy muzealne pochodzą, z gór kołomyjskich , stryjskich 

 i podgórskiej okolicy Przemyśla. 



15. Yitriua Kotiilae Westerlmid (Tab. II. f. 18). 



Jhb. cleut. Mai. Ges. 1883. str. 54. 



Clessin. D. M. F. Ó. U. u. d. S. str. 63, f. 7. 



Zwierzę czarnawe; cała podeszwa równobarwna. Skorupka 

 bardzo przypłaszczona, uszkowata, cienkościenna, zielonkowata, 

 dość delikatnie prążkowana. Skrętka nie bardzo mała, ^/^ dłu- 

 gości skorupki zajmująca. Skrętów 2, bardzo prędko rozszerzo- 

 nych ; ostatni bardzo mocno przypłaszczony. Otwór bardzo ob- 

 szerny, prawie '/s długości skorupki dosięgający. Brzeg skrętki 

 bardzo mocno wycięty tak , że cała skrętka aż do szczytu do- 

 kładnie jest widoczną. Brzeg błoniasty, długi , w środku bardzo 

 szeroki, prawie połowę dolnej strony zajmujący. 



Dług. 5— 6"y„„ szer. 3-5- 5^«., wysok. 2'«i„. 



Skorupka zbliża się kształtem jeszcze najwięcej do V. dia- 

 pliana, od której atoli jest znacznie większą. Gatunek ten w Tatrach 

 odkryty żyje tamże najliczniej w krainie podalpejskiej i w dol- 

 nym pasie kosodrzewu, a posuwa się aż do linii śnieżnej. 



Dwa okazy tego, Galicyi tylko właściwego gatunku, po- 

 chodzą z Tatr. 



4. Rodzaj. Hyalina, Ferrusac. 



Szklarka Bąk. (Obłystek Jach. N.) 



Zwierzę zewnętrznie do rodzaju HeUx podobne. Otwór jamki 

 płucnej po prawej stronie ; szczęki gładkie , półksiężycowate ; 

 tarko językowe na 3 podłużne pola podzielone ; środkowe zęby 

 trójkończyste, zewnętrzne haczykowate lub cierniste. Skorupka 

 przejrzysta, szklista, połyskująca, żółtawo brunatna, szklisto bia- 

 ława, niekiedy bezbarwna , złożona z 4 - 7 skrętów regularnie 

 się powiększających, postaci kulistawo płaskiej, płaskawo stoż- 

 kowatej lub stożkowatej. Brzeg skorupki prosty i ostry, otwór 

 kolistawy. Dołek osiowy wąski, szeroki lub brakujący. Zwierzęta 

 żyją po miejscach zacienionych , wilgotnych , ukrywając się za 

 dnia pod mchem, kamieniami, opadłem liściem, gnijącymi kło- 

 dami i t. p. Przebywają po rozmaitych stanowiskach, najczęściej 

 atoli w lasach. W większej ilości zjawiają się tylko w jesieni 

 i z wiosny. Jedne żywią się pokarmem roślinnym, drugie mie- 

 szanym, inne znowu są tak żarłoczne, że jedne drugie pożerają* 



