JÓZEF BĄKOWSKI. 



JOZEF BĄKOWSKI , sjm niezamożnego mieszczanina , 

 urodził się dnia 24. grudnia 1848 r. w Zalesiu obok Janowa. 

 Pierwsze nauki pobierał w Janowie a następnie we Lwowie, 

 gdzie uczęszczał do gimnazjum jako uczeń odznaczający się 

 wytrwałą pilnością. Po odbytym egzaminie dojrzałości w r. 1871 

 zapisał się jako słuchacz wydziału filozoficznego na Uniwersytet 

 Lwowski. Brak jednakże środków do dalszego uczęszczania na 

 wykłady, zniewolił go do szukania lekcyj prywatnych na wsi, 

 gdzie jako nauczyciel domowy przebywał od roku 1872 — 1877. 

 W tymże czasie obok swych obowiązków w wolnych chwilach 

 pracował ustawicznie nad dalszem swem kształceniem się, a 

 w ciągu jeszcze studyów gimnazyalnych , rozlubowany w ojczy- 

 stej przyrodzie , oddawał się namiętnie w okolicach , gdzie chwi- 

 lowo przebywał, badaniom tak faunicznym jak florystycznym. 



W r. 1878, po zdaniu egzaminu nauczycielskiego, objął J. 

 Bąkowski posadę zastępcy nauczyciela w c. k. seminaryum nau- 

 czycielskiem w Rzeszowie , gdzie głównie wykładał historyą 

 naturalną. W r. 1879 przeniosła go Rada szkolna krajowa do 

 Lwowa , gdzie zadowalał się skromną posadą nauczyciela przy 

 jednej ze szkół ludowych miejskich, byle tylko być bliżej ogni- 

 ska nauki, zbiorów przyrodniczych i bibliotek, ułatwiających 

 mu dalszą pracę w raz obranym kierunku przyrodoznawstwa 

 krajowego. "W tym charakterze pozostawał J. Bąkowski aż do 

 r. 1882 , kiedyto, uznając jego pracę skuteczną , powołano go do 

 c. k. Seminaryum nauczycielskiego męskiego we Lwowie , ale 

 dopiero w roku 1886 mianowano rzeczywistym nauczycielem. 

 Wzmagająca się jednak równocześnie choroba nieuleczalna, 



