^6 



Nieliczne okazy muzealne pochodzą z Żabiego, podgórza 

 kołomyjskiego, z okolicy Przemyśla, Strzyżowa i Tatr. 



B. TricMa, Harłmann. 



Skorapka kulistawo stożkowata, często nieco przypłaszczo- 

 na , otwór okrągławo - półksiężycowaty. Brzeg otworu ostry, 

 przy dołku osiowym odgięty i nabrzmiały. 



51. Fruticicola sericea. Drapamaud. (Tab. III. f. 51). 



Clessin. D. E. M. F. 2 wyd., 1884. str. 143, f. 72. 

 — B. M. F. Ó. U. u. d. S. str. 125. 



Zwierzę smukłe, jasno-łupkowo-szare, także źółtawo-białe 

 z grzbietem ciemniejszym, krągławo ziarnkowane. Trzonki oczne 

 bardzo smukłe. Płaszcz szary, nieregularnie brunatnawo- czarno 

 plamkowany. Szczęki prawie półkoliste z 12 — 16 równoległymi 

 gęsto ułożonymi listewkami. Strzałek 2, obłych, prostych lub 

 mało zakrzywionych. 



Skorupka żółtawo-brunatna, nieznacznie lecz gęsto w po- 

 przek pokreskowa; naskórek zrzadka łatwo odpadającymi i w po- 

 przek ustawionymi włoskami wiotkimi okryty. Skrętów 6, dość 

 szybko ale regularnie powiększających się, ostatni 2 razy 

 większy od przedostatniego. Na skrętach wyraźny wąski pasek 

 biały. Otwór prawie równie szeroki jak wysoki. Dołek osiowy 

 głęboki a wąski. 



Średnica : 7"%. Wysokość : 4-5— 6'"/». 



Ojczyzną tego gatunku jest z wyjątkiem Danii i Szwe- 

 cyi, cała Europa, na południe posuwa się aż do najdalszych 

 kończyn półwyspu włoskiego. 



U nas nieliczny i znany dotąd z podgórza, wyżyny po- 

 dolskiej i okolicy Lwowa. Jak daleko posuwa się na wschód 

 niewiadomo. 



Przebywa koło mokrawin po lasach i zaroślach w pobliżu 

 rzek, potoków i źródeł, czasem nawet śród ogrodów. Miejscami 

 na niektórych roślinach, ja^ n. p. na Impatiens noli tangere, 

 nierzadki. 



Dokładne oznaczenie tego gatunku podług skorupki napo- 

 tyka na znaczne trudności a to z powodu podobieństwa wiel- 

 kiego do H. ruhiginosa. 



